RSS

Category Archives: அகடம் பகடம் (Misc.)

Gallery

இஸ்லாமியத் தமிழ் இலக்கியம்


Advertisements
 

சிலேடை மன்னர் கி.வா.ஜ.


கி.வா.ஜ.

இன்று ஏப்ரல் 11 –  கி.வா.ஜ. அவர்களுடைய பிறந்த நாள்.

அவருடைய முழுபெயர் கிருஷ்ணராயபுரம் வாசுதேவ ஜகந்நாதன். எழுத்தாளர், பத்திரிக்கையாளர், நாட்டுப்புறவியலாளர் என பன்முகம் கொண்ட தமிழறிஞர் அவர்..

இன்றும் கலைஞர் கருணாநிதி போன்றவர்கள் சிலேடையாக பேசுவதில் வல்லவராக இருக்கிறார்கள். எத்தனையோ பேர்களை நாம் இதுவரை கண்டிருக்கிறோம். இருந்தபோதிலும் கி வா ஜ அவர்களுடைய சிலேடைப் பேச்சுக்கு ஈடு இணை  இல்லவேயில்லை

கி.வா.ஜ. ஒருமுறை நண்பர் ஒருவரின் வீட்டுக்குச் சென்றபோது வீட்டின் வாயிற்படியிலேயே துவைத்த புடவை உலர்த்தி காயப் போட்டிருப்பதைக் கண்டு இவ்வாறு சொன்னார்.

இந்தப் புடவைக்கு ஒரு விசேஷச் சிறப்பு உண்டு.  என்ன தெரியுமா? இதுதான் உண்மையான வாயில் புடவை!’

புவனேஸ்வரி அம்பாளின் புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் .கி.வா.ஜ. தலைமை தாங்கி பேசுகிறார்.

“இந்த புத்தகத்தை எழுதியவர் முத்துசாமி.   இதை அச்சிட்டவர் குப்புசாமி, இதைவெளியிட்டவர்  ராமசாமி.  நானோ  வெறும் ஆசாமி”.

கூட்டத்தில் எழுந்த  சிரிப்பலை அடங்க வெகு நேரம் பிடித்தது.

கி.வா.ஜ. நண்பரொருவரின் வீட்டுக்குச் சென்று திரும்பியபின் அவர்களது விருந்தோம்பலுக்கு நன்றி தெரிவித்து எழுதிய கடிதம்.

“அம்மணி உண்டி கொடுத்து, வண்டியும் கொடுத்து  உபசரித்ததை நன்றியுடன் என்றும் மறக்கவே மாட்டேன்”.

இலக்கியக் கூட்டமொன்றில் கலந்துக் கொள்ளச் சென்றார். கி.வா.ஜ. கூட்டத்தில் குழப்பம்,. சண்டை, ஒரே  இரைச்சல். கடுப்பான அவர் வெளியே வந்தார்.  வெளியே மழைத் தூறிக் கொண்டிருந்தது.

அவர் சொன்னது: “உள்ளேயும் தூற்றல் வெளியேயும் தூற்றல்”.

சென்னையில் குமரி அனந்தனும், கி.வா.ஜ.வும் கலந்து கொண்ட கூட்டம். அமர்க்களமாக பேசிவிட்டு அமர்ந்தார் குமரி அனந்தன். பலத்த கைத்தட்டல். அடுத்து பேச வந்தார் கி.வா.ஜ.

“குமரி அனந்தன் அருமையாகப் பேசினார்” என்று பாராட்டிவிட்டு, அவரிடம் “நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

“வண்ணாரப்பேட்டையிலிருந்து” என்றார் அவர் சொல்ல

“அதனால்தான் இப்படி வெளுத்துக்கட்டிவிட்டீர்கள்” என்று சொன்னபோது சபையில் பலத்த கைதட்டல்.

கி.வா.ஜ நண்பர்களுடன் சென்ற கார் வழியில் நின்று விட,  கி.வா.ஜ.முதியவர் என்பதால் அவரை வண்டியிலேயே உட்காரச் சொல்லிவிட்டு காரைத் தள்ளினார்கள்.  ஆனால் அவரும் கீழே இறங்கி வண்டியைத் தள்ள ஆரம்பித்தார். “என்னைத் தள்ளாதவன் என்றே நினைத்து விட்டீர்களா?” என்று அவர் கேட்டபோது அவரது பேச்சிலிருந்த சிலேடையைக் கேட்டு எல்லோரும் சிரித்து விட்டனர்.

கூட்டமொன்றுக்கு தலைமை தாங்கவிருந்த ஆசாமி  வரவில்லை.கி.வா.ஜ.வை

தலைமைத் தாங்கச் சொன்னார்கள். கி.வா.ஜ. மறுத்தார் .”நீங்களே

தலைவராக நாற்காலியில் அமரவேண்டும்” என்று வற்புறுத்தியபோது ”இரண்டு கால் மனிதனை நாற்காலி மனிதன் ஆக்க  ஏன்தான் உங்களுக்கு  இவ்வளவு ஆசையோ?” என்று கேட்டார் கி.வா.ஜ.

கூட்டமொன்றிற்கு கி.வா.ஜ அவர்களை தலைமை தாங்க அழைத்து போகும்போது ஒரு பையில் பழங்களையும், பிஸ்கட் பாக்கெட்டுகளையும் போட்டு அனுப்பி வைத்தனர்.

“என்னைத் ‘தலைவனாக’த் தலைமை தாங்க அழைத்துப் ‘பையனாக” அனுப்புகிறீர்களே?” என்றார்.  அவரின் சிலேடை நகைச்சுவையை  அனைவரும் ரசித்தனர்.

வாரியார் எழுதிய நூல் ஒன்றை வானதி  பதிப்பகத்தார் வெளியிட்டனர். பாராட்டுரை  கூற  வந்த  கி. வா. ஜ, பதிப்பாளர் வாரியார் சுவாமிகளுக்குப் பொன்னாடையைப் போர்த்தியதும் சிலேடையாக,  “’நூல் தந்த வாரியாருக்கு பதிப்பாளர் ஆடை தருகிறார்’ என்றதும் அரங்கத்தில் கைதட்டல் வானைப் பிளந்தது.

அடுத்து இறை வணக்கம் பாடிய சிறுமிக்கு  கி. வா.ஜ. ஒரு பேனா பரிசளித்தார். இதைக் கண்ட வாரியார் உடனே தன் பங்குக்கு, “நாவால் பாடிய சிறுமியை கி.வா.ஜ. பேனாவால் கௌரவிக்கிறார்” என்றதும் மறுபடியும் கைதட்டல் வானைப் பிளந்தது.

ஒரு முறை  கி. வா. ஜ அவர்களை  “இம்மை – மறுமை”  என்ற தலைப்பில் பேச அழைத்திருந்தார்கள். உரையாற்ற  தொடங்கியதும் மைக் கோளாறு செய்தது. வேறு மைக் வைத்தார்கள். அதுவும் சரியாகச் செயல்படவில்லை.  கி.வா.ஜ உடனே“இம்மைக்கும் சரியில்லை,  அம்மைக்கும் சரியில்லை” என பேசவிருந்த தலைப்பிற்கு ஏற்றவாறு சிலேடையில் சொல்ல அரங்கமே அதிர்ந்தது.

ஒரு  விருந்தோம்பலில் பெண்மணி ஒருவர் .கி.வா.ஜ  சாப்பிட இலைமுன் அமர்ந்ததும்   பூரியைப் போட்டுக் கொண்டே, “உங்களுக்கு பூரி பிடிக்குமோ இல்லையோ?  என்று அன்போடு வினவினார்.

உடனே கி.வா.ஜ. “என்னம்மா இது ஜகன்நாதனுக்குப் பூரி பிடிக்காமல் இருக்குமா?” என்றார். இப்பதிலைக் கேட்ட அந்தப் பெண்மணி பூரித்துப் போனார்.

(ஒரிசாவில் பூரி ஜகன்நாதர் ஆலயம் சிறப்புடையது என்பததை எல்லோரும் அறிவர்)

அப்துல் கையூம்

Q

 

சாத்தன்கள் வேதம் ஓதும்


சாத்தான்கள் விதவிதமாய் வேதம் ஓதும்
சாதனைகள் (?) இதுவென்று பட்டியலாகும்
ஆத்தாவே கதி என்று துதிபாடும் பக்தர்களின்
ஆவேசம் பலமடங்கு இரட்டிப்பாகும்
சூத்திரர்மேல் திடீர் பாசம் அதுவாய் பொங்கும்
சூட்சமங்கள் அரசியலில் செயலாய் மாறும்
ஆத்திரத்தில் மதிமயங்கும் அடிவருடிகளின்
ஆணவங்கள் முகநூலில் காட்சிதரும்

பீற்றிக் கொள்ளும் சீமான்கள் நல்லவராய்
பெயரெடுக்க நாடகம் ஆடும்
ஆற்றாமையால் நட்புகளும் கொக்கரிக்கும்
அர்த்தமிலா வாதத்திற்கு நட்பை இழக்கும்
நாற்றமெடுக்கும் வாசகங்கள் தட்டெழுத்தாகும்
நடிப்பவனுக்கே நாட்டில் மரியாதை கூடும்
சீற்றங்கள் முழுமையாக கண்ணை மறைக்கும்
சிந்தனைகள் திசைமாறி சீரழிவைத் தேடும்

சாதிகளை வைத்தே சதுரங்க காய் நகரும்
“சாதிகட்சி நாங்களல்ல” வாக்குமூலம் வெளியாகும்
ஆதிசிவன் முப்பாட்டன் வழிவந்தோர் எனப்பகரும்
அவன்மைந்தன் முருகனையும் உறவுகொண்டாடும்
நாதியற்ற பேர்வழிகள் நாற்காலிக்கு ஆசைப்படும்
நடமாட முடியாதோர் நாடாள மனம்துடிக்கும்
வீதியிலே கலவரங்கள் வேடிக்கை ஆகும்
வீணர்களின் பேச்சுக்களை ஊடகங்கள் படம்பிடிக்கும்

தான் பிடித்த முயலுக்கு மூன்றே கால்கள்
தன் தலைவன் சொன்னதுவே வேத வாக்கு
ஏன் என்று கேள்விக்கு சொற்கணைகள் தான்பாயும்
எதிர்கேள்வி கேட்டுவிடில் ஓட்டம் பிடிக்கும்
நான் என்ற அகம்பாவம் பித்தம் ஏறும்
நாற்காலி கனவுகளில் நடுநிலை இழக்கும்
வானளாவ நாயகனை புகழ்பாடி நன்றி காட்டும்
வார்த்தைகளில் நாகரிகம் இல்லா தொழியும்

வசைபாட நுனிநாக்கு ஆங்கிலம் தேடும்
வலுவின்றி கோடிகளில் குற்றம் சாட்டும்
இசைத்தமிழும் தலைவிரித்து ஆட்டம் போடும்
இதுசமயம் மதவாதம் பிரிவினை தூண்டும்
பசையுள்ள கட்சிகளோ பணத்தால் அடிக்கும்
பகல்கொள்ளை அடித்தவர்கள் கொட்டம் ஓங்கும்
திசையெங்கும் ஒலிபெருக்கி திருவிழா தோற்றம்
தேர்தல்என வந்தாலே நம்பாடு நாசம்

  • அப்துல் கையூம்
 

மனதில் நின்ற மாமணி


[பேராசிரியர் இறையருட் கவிமணி கா.அப்துல் கபூர் அவர்கள் (11.01.2002) அன்று இந்த மண்ணை விட்டு மறைந்தார்கள். இன்று அவர்களின் நினைவு தினம்]

Abdul gafoor-1

இந்த மண்ணை விட்டுப் போகையில் சடலமாகப் போகின்றவர் பலர். சரித்திரமாகிப்  போகின்றவர் வெகு சிலர். வரலாறு சமைப்பது கருவாடு சமைப்பது போலன்று.  வாழ்வாங்கு வாழ்ந்த பின்னும் வாடாத மலராய் நம் உள்ளத்தில் மணம் வீச வேண்டும்.  ‘இருந்தாலும் மறைந்தாலும் பேர் சொல்ல வேண்டும். இவர்போல யாரென்று ஊர் சொல்ல வேண்டும்’. பிறந்த பயனை பிறரறியச் செய்ய வேண்டும். அதற்கு எடுத்துக்காட்டடாக வாழ்ந்துச் சென்றவர் நம் பேராசிரியர் கா.அப்துல் கபூர் அவர்கள்.

தமிழ் எப்போது பிறந்தது எனக்குத் தெரியாது. தமிழ் எங்கு பிறந்தது அதுவும் எனக்குத் தெரியாது.  ஆனால் தமிழ் தவழ்ந்ததை நான் கண்டிருக்கிறேன், என் தமிழாசான் “இறையருட் கவிமணியின் நாவில் எங்ஙனம் அது தவழ்ந்து விளையாடும்; எப்படியெல்லாம் புரண்டு விளையாடும் என்பதை நான் நன்கறிவேன். இந்த தமிழ்ப் பாவாணர் எனக்கு தமிழ்ப்பா ஆனவர்.

அந்த நாவுக்கரசரின் நறுமணம் கமழும் நற்றமிழ் மழையில் நாள்முழுதும் நனைவது நலம்பயக்கும் ஆனந்தம்;  நயம்பூக்கும் பேரின்பம்.

இந்த எழுதுகோல் ஓவியரிடம் இலக்கியம் பயில்வது எழும்பிவரும் கடலலையில் இரண்டு கால்களையும் நனைக்கையில் ஏற்படும் நயாகரா அனுபவம். இந்த பன்மொழிப் புலவரின் பன்னீர் தெளிக்கும் பைந்தமிழை பருகுவது  தெவிட்டாது நமக்கு.

இறையருட் கவிமணி!

இதயத்தின் ஒளிமணி!

சொல்லும் செயலும்

விரலும் ரேகையுமாய்

விளங்கிய வித்தகர்!

நாக்குத் திரியில்

மறைச் சுடரேந்தி

தீனெறி காட்டிய

மனித விளக்கு

 என்று இவரை கவிபாடி களிப்புறுகிறார் கவிஞர் கஃபூர் தாசன்.

கடல் மடையின் திறப்பா அல்லது காட்டாற்று வெள்ளமா என கருத்தியம்பக் குழம்பும் கன்னித்தமிழுப் பேச்சு அவர் பேச்சு. தென்குமரி திருவையின் தேன்சிந்தும் தெவிட்டா தமிழ் அவரது தமிழ்.

பைந்தமிழ் வளர்த்த இவரது பண்ணையில் நானும் மேய்ந்தேன் என்பது நான் அடைந்த பாக்கியம். அவரது கூரிய சொற்களும் சீரிய சொற்களும் வீரிய விதைகளாய் என்னுள் விதைந்தன. இளம்பிறை பள்ளியை வளர்பிறையாய் ஆக்கிய முத்தமிழ் முழுமதி அந்த அறிவுமதி.

1973-ஆம் ஆண்டு கும்பகோணத்தில் மீலாது விழா கவியரங்கத்தில் நம் பேராசிரியர் தலைமையேற்று பங்கேற்கிறார்..

ஒற்றை வரியில் தான் பணிபுரிந்த அனைத்து கல்லூரிகளையும் குறிப்பிட்டு ஒரு தன்னிலை விளக்கத்தை தருகிறார். அது அவரால் மட்டுமே முடியும்.

பாடியதில் நடுநகரில் பாளையத்தில் பட்டினத்தில்

பாடிவிட்டுப் பட்டிருக்கும் பறவையென அழைத்துவந்தே

பாட்டரங்கில் மாட்டிவிட்டீர் பாப்புனையத் தூண்டிவிட்டீர்”

[பாடி – வாணியம்பாடி இசுலாமியக் கல்லூரி

நடுநகர் – திருச்சி ஜமால் முகம்மது கல்லூரி

பாளையம் – உத்தம்பாளையம் ஹாஜி கருத்த ராவுத்தர் கல்லூரி

பட்டினம் – அதிராம்பட்டினம் காதர் முகைதீன் கல்லூரி]

தபலா அதிர்வு போலத்

தாளம் பிசகாக் கதியில்

சபையில் ஒலிக்கும் பேச்சில் – கபூர்

சந்தனம் கமழச் செய்வார் –

என்று பொருத்தமாகப் பாடுவார் கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன்

அருவிதாங் கேட்டாலும் அழகுயாழ் குழலென்னும்

கருவிதாங் கேட்டாலும் கானவானம் பாடிக்

குருவிதாங் கேட்டாலும் கூடிவந்து பாராட்டும்

திருவிதாங் கோட்டுச் செழும் புலவ!

1973-ஆம் ஆண்டு திருச்சியில் நடந்த முதல் இஸ்லாமிய தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாட்டில் இறையருட் கவிமணியை புகழ்ந்து கவிக்கோ அப்துல் ரகுமான் பாடிய வரிகள் இவை

திகழும் அவர் கவிதையில் தேமா, புளிமா!

ஆனால் அப்துல் கபூரோ

ஆமா எவர்க்கும் போடாத அரிமா!

இது கவிஞர் மு.மேத்தாவின் புகாழாரம்

இருவரிகளைக் கொண்டு இலக்கியம் படைத்த திருவள்ளுவரைப் போல சின்னச் சின்ன வார்த்தைகளைக் கோர்த்து பாமாலை கோர்க்கும் பூமாலை சூத்திரதாரி இவர்.

பேராசிரியர் கா.அப்துல் கபூர் அவர்களின் தமிழறிவுக்கு இதோ ஒரு சிறிய எடுத்துக்காட்டு.

பொய்மையும் வாய்மை யிடத்த புரைதீர்ந்த

நன்மை பயக்கும் எனின்

என்ற வள்ளுவரின் குறளுக்கு பரிமேலழகர், மு.வரதராசனார், மணக்குடவர், கலைஞர் கருணாநிதி, சாலமன் பாப்பையா போன்ற அனைத்து அறிஞர்களும்  “குற்றமற்ற நன்மையை விளைவிக்கக் கூடுமானால் பொய்யான சொல்லும்கூட வாய்மை என்று கூறத்தக்க இடத்தைப் பெற்றுவிடும்” என்ற பொருளில் தான் அருஞ்சொற்பொருள் விளக்கம் அளித்துள்ளார்கள்.

இதற்கு நேர்மறையான விளக்கத்தைக் கூறி எங்களையெல்லாம் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கச் செய்தவர் அவர். “பொய்மையும் வாய்மை இடத்த” என்பதற்கு குற்றமிலா நன்மை ஏற்படின் பொய்யைக் கூட உண்மையின் இடத்திலும் பார்க்கலாம் என்றாலும் பொய்மையானது வாய்மையின் “இடத்த”…..அதாவது இடப்பக்கமே இடம் பிடிக்க முடியுமே தவிர வலப்பக்கத்தில் ஒருபோதும் இடம் பிடிக்கவே முடியாது” என்று விரிவுரை தந்து வியப்பிலாழ்த்தியவர். ஆம். அபாரமான சிந்தனை கொண்ட அற்புத ஆசிரியப் பெருந்தகை அவர்.

தமிழக கல்லூரி வரலாற்றிலேயே முதன் முதலாக ஒரு தமிழ்ப் பேராசிரியர் கல்லூரி பேராசிரியராக பணி ஏற்றது கபூர் சாகிப்தான்.

உருது மொழியில் நடைபெறும் “முஷாயிரா” போன்று தமிழ்மொழியில் “கவியரங்கம்” என்ற பெயரில் இன்று நாடெங்கும் நடைபெறும் வழக்கத்தை வாணியம்பாடியில் முதன் முதலில் அறிமுகம் செய்த பெருமையும் அவர்களைத்தான் சாரும்.

தமிழில் உரை அலங்காரத்திற்கும், நடை அலங்காரத்திற்கும் புகழ் பெற்றவர் அறிஞர் அண்ணா. பேராசிரியர் அப்துல் கபூர் எழுதிய ‘இலக்கியம் ஈந்த தமிழ்’என்ற நூலின் முதற்கட்டுரையை அதில் காணப்பட்ட செந்தமிழ் நடைக்குவேண்டி தன் “திராவிட நாடு” பத்திரிக்கையில் வெளியிட்டு பாராட்டி மகிழ்ந்தார்.

“இவர் போன்ற நாவன்மை மிக்க நற்றமிழ் வல்லார் நம் கழகத்திற்கு கிடைப்பாரெனில் அதன் பொலிவும் வலுவும் மென்மேலும் சிறந்தோங்கும்” என்று அறிஞர் அண்ணா வியந்த பேரறிவாளர்.

வாணியம்பாடி இசுலாமியக் கல்லூரியைல் தமிழ் மன்றத்தின் சார்பில் நடந்த வரவேறு நிகழ்ச்சியில் நம் பேராசிரியரின் இரயைக் கெட்டு விட்டு “தன் சிந்தனையோட்டத்தில் முகிழ்ந்தெழும் அரிய கருத்துக்களை, தீந்தமிழ்ச் சொற்களைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கோர்த்து, தனக்கே உரிய பாணியில் முழ்க்கம் செய்து வருபவர் நண்பர் கபூர் அவர்கள்” என்று புகாழாரம் சூட்டினார்.

நாஞ்சில் நாடு முன்னர் ஓர் அதங்கோட்டாசானை நல்கியது போல், இன்றும் திருவிதாங்கோடு தந்த “அதங்கோட்டாசான்” நமது பேராசிரியர் என்று போற்றுகிறார் சகித்திய அக்காடமி விருது பெற்ற “சிற்பி” பால சுப்பிரமணியன்.

தமிழே என்னும் சொற்கொண்டு

தாயே ஊட்டிய கற்கண்டு

என்று பாடி தமிழின் பெருமையை நமக்கு புரிய வைத்தவர் அவர்.

சிதம்பரம் அண்ணாமலை பல்கலைக் கழகத்தில் படித்துக் கொண்டிருந்தபோது நாவலர் இரா. நெடுஞ்செழியன், பேராசிரியர் க. அன்பழகன், மதியழகன் ஆகியோருடன் ஏற்பட்ட நெருக்கம் பிற்காலத்தில் ‘எங்கும் தமிழ்; எதிலும் தமிழ்’ என்று  தமிழ் மறுமலர்ச்சி பூண்டபோது அவர்களை நாடறிந்த நற்றமிழ் பேச்சாளராக தமிழ்கூறும் நல்லுலகத்திற்கு அடையாளம் காண்பித்தது. கழகத் தலைவர்களில் ஒருவரான சாதிக்பாட்சா பேராசிரியரின் மாணவர் என்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது.

“செந்தமிழுக்கு ஒரு சேதுப்பிள்ளை” என்பதைப்போல் “அழகுத் தமிழுக்கு ஓர் அப்துல் கபூர்” என்று பேராசிரியரின் பெருமையை பறைசாற்றுவோர் உண்டு.

ஒருமுறை “கவிஞராக” என்ற ஒரு நூலை எனக்கு அவர்கள் பரிசளித்து மரபுக்கவிதை எழுத ஊக்குவித்தார்கள்.  கவிதை வரிகளைக் கொடுத்து ‘நேரசை’ ‘நிறையசை’ பிரிப்பது எவ்வாறு, ‘தேமா’, ‘புளிமா’ எங்ஙனம் கண்டறிவது என்று பயிற்சி அளிப்பார்கள்.

பேராசிரியரின் சந்தம் கமழும் பேச்சும், எழுத்தும் என்னுள் தமிழார்வத்தை மென்மேலும் தூண்டி விட்டது. கவிஞர் கண்ணதாசனின் தலைமையில் கவியரங்கம் ஒன்றினை எங்கள் பள்ளியில் ஏற்பாடு செய்திருந்தனர். ‘அழுகை’ என்ற தலைப்பில்“மலையழுதால் நதியாகும்; மனமழுதால் கவியாகும்” என்று தொடங்கி “ஈன்ற பொழுதில் தாயழுத கண்ணீரே நாமாகும்”என்று முடிவுறும் என் கவிதையை கவியரசு கண்னதாசனும், பேராசிரியரும் வெகுவாக ரசித்து பாராட்டினார்கள்.

ஒரு நோன்பு பெருநாளின்போது அவர்கள் எனக்கு அனுப்பியிருந்த மடலொன்றை இன்றும் பொக்கிஷமாக பாதுகாத்து வருகிறேன். உள்நாட்டு அஞ்சலில், மூன்றே மூன்று வரிகளில் கச்சிதமாக தட்டெச்சு செய்யப்பட்ட வாழ்த்து அது:

ஈகைத் திருநாள்

இன்பம் தருக;

இறையருள் பொழிக !

அந்த காவிய நாயகனின் நினைவுகள் அலைமோதும் போதெல்லாம் இந்த அஞ்சல் வாசகத்தை மீண்டும் மீண்டும் படித்துப் பார்ப்பேன். நிறைவான வாழ்வை வாழ்ந்து இறைவனடிச் சேர்ந்த ஆசானின் நினைவுகளில் என் கண்கள் குளமாகிப் போகும்.

அன்னார் மறைந்து இன்றோடு 14 ஆண்டுகள் ஆகி விட்டன. அருந்தமிழ் ஆர்வலர்கள் இன்றளவும் அவரை நினைவு கூறுகின்றனர்.  இஸ்லாமிய சமுதாயம் அவரது இலக்கிய பணியையும், ஆன்மீகச் சேவையையும் நேஆளும் எண்ணிப் பார்க்கின்றனர். அவரது இழப்பு தமிழ்க்கூறும் நல்லுலகிற்கு ஈடு இணையில்லாத பேரிழப்பு.

– அப்துல் கையூம்

 

அச்சே தின் ஆயேகா?


beef

நல்ல காலம் பொறக்குது..!
நல்ல காலம் பொறக்குது..!

“அச்சே தின் ஆயேகா”
“அச்சே தின் ஆயேகா”

குடுகுடுப்பைக் காரராய்
தாடி வைத்த மோடிஜீ
நாடி ஜோதிட
நற்குறி சொன்னார்.

அய்யகோ….!
“அச்சே தின்” அல்ல
அச்சம் தினம் அல்லவா
ஆகி விட்டது?

என் வீட்டு அடுக்களையில்
என்னவெலாம் சமைக்க வேண்டும்?

என் சாப்பாட்டு மேசையில்
என்னென்ன பரிமாற வேண்டும்?

என் சாப்பாட்டுத் தட்டில்
எந்தெந்த அயிட்டங்கள்
இடம் பெற வேண்டும்?
எடுத்துச் சொல்லுங்கள் மோடீஜி

இன்று என் மெனு
ஆட்டுக்கறி குழம்பா?
மாட்டுக்கறியுடன் கப்பைக்கிழங்கா?
கோழிக்கறி குருமாவா?

எதைச் சமைத்தால் குற்றமில்லை
இனியாவது சொல்லுங்கள் மோடீஜீ

அப்படியே சமைத்தாலும்
சிறை வாசமா அல்லது
சிரச்சேதமா
சீக்கிரமாய் சொல்லுங்கள் மோடீஜீ

அடுத்தடுத்து எத்தனை எத்தனை
அப்பாவி உயிர்கள் பறிபோகுமோ
அதற்குமுன்பு அறிவியுங்கள் மோடீஜீ

டிசிட்டல் இந்தியா என்கிறீர்கள்
பசியாற வேண்டும் நாங்கள்
புசித்தலுக்கு சுதந்திரம் கொடுங்கள்

கங்கையை சுத்தப்படுத்துவது
அப்புறம் ஆகட்டும் – முதலில்
கரசேவகர்களின் மனங்களை
சுத்தப்படுத்துங்கள்

இல்லையெனில் ஜனங்கள்
உங்கள் ஆட்சியையே
அப்புறப்படுத்தி விடுவார்கள்

தூய்மை பெற வேண்டியது
இந்தியா அல்ல
சங்பரிவார்களின் இதயங்கள்

அவர்களின் மனங்களில்
குடியிருக்கும் குப்பையை அகற்றுங்கள்
இல்லையெனில் ஜனங்கள் உங்களுக்கு
குட் பை சொல்லிவிடுவார்கள்

விவசாயிகளுக்கு
“Whatsapp” வேண்டாம்.
எங்களின் எதிர்காலம்
“What’s Next?” என்கிறார்கள்

கிராமங்களுக்கு வேண்டாம்
இணையம் இலவசம் – முதலில்
நகர மையங்களில் தாருங்கள்
நாறாத இலவச கழிப்பிடம்

இந்தியாவிற்கு வெளியே சென்று
“இதற்குமுன் இந்தியன் என்று சொல்ல
எல்லோரும் வெட்கப்பட்டார்கள்” என்று
இந்தியர்களின் மானத்தை கப்பலேற்றினீர்கள்

உள்ளதைச் சொல்கிறோம்
உங்களாட்சியில்தான் நாங்கள்
உண்மையிலேயே வெட்கப்படுகிறோம்.

அப்துல் கையூம்
01.10.2015

 

விளம்பர வெறியர்களின் விளையாட்டு


For my blog

கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களின் ‘எழுத்து மோசடி’ பற்றிய விவாதங்கள் கொழுந்து விட்டு எரிகின்ற இந்நேரத்தில் எனக்கு தெரிந்த சில விஷயங்களை இங்கே பதிவு செய்ய கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

ஜெயகாந்தனின் மகள் தீபா சொல்வது உண்மைதானா? நாடறிந்த கவிஞர் வைரமுத்துவிற்கு இப்படியொரு விளம்பரம் தேவைதானா? வைரமுத்துவின் சிறுகதைகளை ஜெயகாந்தன் படிக்கச் சொன்னார் என்பதற்காக வாசகர்கள் விழுந்தடித்துக் கொண்டு படித்து விடப் போகிறார்களா என்ன?

letterJayakanthan-1

ஜெயகாந்தன் அவர்களின் உடல்நிலை கடந்த பல மாதங்களாகவே மோசமாக இருந்தது அவருக்கு  நெருங்கிய வட்டாரங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

உண்மை இப்படியிருக்க, இதுபோன்ற கீழ்த்தரமான விளம்பர யுக்தி வெளியே தெரியவந்தால் அது வைரமுத்துவின் புகழுக்கு பெரும் களங்கம் விளைவிக்கும் என்பது அனுபவப்பட்ட கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களுக்குத் தெரியாதா என்ன? பின்னே இது யாருடைய சித்து விளையாட்டு?

ஜெயகாந்தனிடம் மிக நெருங்கிப் பழகிய நண்பர்களிடம் உண்மை என்னவென்று விசாரித்துப் பார்த்தேன். இவ்விஷயத்தில் இடைப்பட்ட தரகர்கள் நிறையவே விளையாடியிருப்பது தெரியவந்தது.

ஜே.கே.யின் புதல்வி தீபா சொல்லியிருப்பது முழுக்க முழுக்க உண்மை. இப்பிரச்சினையில் கவிஞர் வைரமுத்து இதன் விளைவுகள் அறியாமலேயே பலிகடா ஆக்கப்பட்டார் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து.

கவிஞர் கண்ணதாசன் தன் கவிதைகளை ஒவ்வொரு வரிகளாகச் சொல்லச் சொல்ல கண்ணப்பன் அல்லது அரசு நாச்சியப்பன் போன்ற அவரது உதவியாளர்கள் எழுதி பதிவு செய்வார்கள் என்பது  நம்மில் பலருக்கும் தெரியும்.
அதே போன்று ஜெயகாந்தனிடமும் இப்படிப்பட்ட பழக்கம் இருந்து வந்தது. பல சந்தர்ப்பங்களில், அப்படி அவர் சொல்லச் சொல்ல எழுதும் பணியில் இருந்தவர் செல்லூர் கிருஷ்ணன் என்பவர். இவர் ஆரம்பக் காலத்தில் கொத்தனார் பணி பார்த்தவராம். பின்னர் கவிஞர் பரிணாமன் என்ற பெயரில் சினிமா உலகில் வலம் வந்திருக்கிறார்.திரைப்படத் துறையில் கவிஞர் பிறைசூடனுக்கு உதவியாளராக இருந்த அனுபவம் இவருக்குண்டு. பல நூல்களும் எழுதியிருக்கிறார்.

download

கவிஞர் பரிணாமன் என்கிற செல்லூர் கிருஷ்ணன்

 

“ஐந்தாம் வகுப்போடு எனது பள்ளிக் கல்வி நின்று போனது. சித்தாள் வேலைத் தொடங்கி கட்டிடக் கொத்தனார் ஆகிவிட்டேன்” என்று அவரே வாக்குமூலம் வழங்கியிருக்கிறார்.

இக்கவிதை அவரது ஆரம்ப நாட்களில் கவிஞர் பரிணாமன் எழுதியது.

“பெற்றோர்க்குப் பணியாமல் ஊரை சுற்றி
பிழைபலவும் செய்தவன்நான் உண்மை சொல்வேன்!
நற்றாயும் பள்ளியிலே கொண்டு விட்டாள்
நான்கைந்து ஆண்டிருக்கப் பொறுமையில்லை!
சுற்றத்தார் யாவருமே கருதவில்லை!
சுதந்திரமாய்த் தெருக்களையே கற்றுத் தேர்ந்து
கற்றோர்கள் முன்வந்தேன் கவிதையாகி
கல்லாத எனைநன்கு கற்றுக்கொள்வீர்! ‘’

சும்மா இருந்த சங்கை ஊதிக் கெடுத்ததைப் போன்று வைரமுத்துவை எக்குத்தப்பாக இவர்தான் மாட்டிவிட்டார் என்று பேசிக் கொள்கிறார்கள். கவிப்பேரரசிடம் நல்ல பெயர் வாங்குவதற்காகவும், சினிமா வாய்ப்பு சிபாரிசுக்காகவும் இப்படியொரு புகழ்ச்சி கடிதத்தை இவர் வைரமுத்துவிற்காக தயார் செய்து கொடுத்தார் என்ற பேச்சு பரவலாக அடிபடுகிறது.

கவிஞர் வைரமுத்து இதுபோன்ற புகழ்ச்சியில் எளிதில் மயங்குபவர்; விளம்பரத்துக்காக ஏங்குபவர் என்பதை மனதில் இருத்தி இடைப்பட்ட தரகர்கள் விளையாடிய நாடகமிது. இதில் குமுதம் நிருபருக்கும் பெருமளவு பங்கு உள்ளது.

“கேப்பையிலே நெய் வடியுதென்றால் கேட்பவனுக்கு எங்கே போனது புத்தி” என்பதுபோல் குமுதத்தில் பணிபுரியும் நிருபரொருவர் இப்படிப்பட்ட கீழ்த்தரமான விளம்பர யுக்தியைக் கையாண்டார் என்று சொன்னால் குமுதம் நிர்வாகத்தினர் இதனை தடுத்திருக்க வேண்டாமா?

முன்பொருமுறை வைரமுத்து எழுதியிருந்தது இளையராஜா ரசிகர்களுக்கிடையே பெருத்த சர்ச்சையை உண்டு பண்ணியது எல்லோருக்கும் நினைவில் இருக்கும்.

வைரமுத்து எழுதிய அந்தச் சர்ச்சைக்குரிய செய்தி இதுதான்:

ஒரு நாள் காலையில் என் வீட்டுத் தொலைபேசி ஒலித்தது.

நான் ஜெயகாந்தன் பேசுகிறேன்.

வணக்கம். வைரமுத்து பேசுகிறேன்.

என் மகள் திருமண வரவேற்புக்கு உங்கள் மண்டபம் தேவைப்படுகிறது.

அது உங்கள் மண்டபம்; எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.

‘பொன்மணி மாளிகை’ பெயரிட்டுத் திருமண அழைப்பிதழ் அச்சிட்டவர், ஓர் இசையமைப்பாளரைச் சந்தித்து அழைப்பிதழ் தந்தாராம்.

‘கட்டாயம் வருகிறேன்’ என்ற உறுதிமொழி தந்து அழைப்பிதழைப் பிரித்த இசையமைப்பாளர், திருமண மண்டபத்தின் பெயரைப் பார்த்ததும் திகைத்துப்போனாராம். ‘நான் அங்கு வர முடியாதே’ என்று நெளிந்தாராம்.

விசுக்கென்று எழுந்து வாசல் வரை சென்ற ஜெயகாந்தன் விறுவிறுவென்று திரும்பிவந்து, ‘நீதான் திருமணத்திற்கு வரப்போவதில்லையே! உனக்கெதற்கு அழைப்பிதழ்?’ என்று அழைப்பிதழைப் பறித்துக்கொண்டு வெளியேறிவிட்டாராம்.

இந்தச் சம்பவத்தை ஒரு நண்பரின் வாய்மொழியாக அறிந்தேன்.

கண்ணதாசன் வரியைப் பொருத்தி ஜெயகாந்தனை நினைத்துக்கொண்டேன்.

“சிங்கத்தின் கால்கள் பழுதுபட்டாலும்
சீற்றம் குறைவதுண்டோ?”

இது வைரமுத்து அவர்கள் ஜெயகாந்தனை வைத்து விளம்பரம் தேடியும், இளையராஜா மீதான ஆத்திரத்தையும் தீர்த்துக் கொண்ட பழைய கதை.

ஆனால் ஜெயகாந்தன் மரணத்தை அடிப்படையாக வைத்து “வைரமுத்து சிறுகதைகளை வாழ்த்தி ஜெயகாந்தன் அனுப்பிய இந்தக் கடிதம்தான் அவரது கடைசி எழுத்து என்று ஆவணப்படுத்தலாம்” என்று குமுதம் பத்திரிக்கை எழுதியிருப்பது மிகவும் கேவலமானச் செயல்.

ஜெயகாந்தன்தான் உயிரோடு இல்லையே ? அவர் இனி எழுந்து வந்து இதற்கு மறுப்பு கொடுக்கவா போகிறார் என்ற இறுமாப்புதானே இவர்களுக்க?. ஒரு மாமனிதரின் மரணத்தை வைத்து விளம்பரம் தேடும் இவர்களை எந்த கெட்ட வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை செய்வது?

Vairamuthu Moondram Ulaga Por Book Launch Photos

“மூன்றாம் உலகப்போர்” நூல் வெளியீட்டின்போது ஜே.கே., கலைஞர்,கமலஹாசன், வைரமுத்து

 

வைரமுத்துவைப் பொறுத்தவரை ஜே.கே. கடைசிவரை ஒரு சிம்ம சொப்பனமாகவே இருந்தார் என்பது உண்மை. வைரமுத்துவின் “மூன்றாம் உலகப் போர்” புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் ஜெயகாந்தன், கலைஞர் கருணாநிதி, கமலஹாஸன் உட்பட பல பிரமுகர்கள் கலந்துக் கொண்டனர். அந்த நிகழ்ச்சியில் பேசிய ஜெயகாந்தன். ‘ஓசோனில் ஓட்டை விழுந்தால் உமக்கென்ன ஆயிற்று. அந்த ஓட்டையை வியாபாரமாக்குகிறாயா..?. படைப்புகள் மனிதர்களுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படுத்த வேண்டும். பயத்தை ஏற்படுத்தக்கூடாது” என்று தன் வழக்கமான பாணியில் வைரமுத்துவை கண்டித்தார். அப்படிப்பட்ட ஆளுமையுள்ள மனிதர் ஜே.கே..

jayakanthan270409_1

வேறொரு விழாவின்போது கமலஹாஸன், ஜே.கே., வைரமுத்து

 

ஜெயகாந்தன் மீது வைரமுத்துவிற்கு எப்பொழுதுமே ஒரு “Hero Worship” உண்டு. அந்த எண்ணத்தில் இந்த இடைப்பட்ட தரகர்களின் சூழ்ச்சிக்கு வைரமுத்து இலக்கானார் என்பதில் சற்றும் வியப்பில்லை. இந்த விளையாட்டில் போதிய பங்கு அந்த குமுதம் நிருபருக்கு உண்டு என்பது நிரூபணம்.

தன் அருமை தந்தையை இழந்து வாடும் ஜெயகாந்தனின் புதல்வி தீபாவுக்கு இவர்களுடைய இந்த கீழ்த்தரமான விளம்பர வெறி எந்த அளவுக்கு அவருடைய மனதை புண்படுத்தியிருக்க வேண்டும் என்பதை நாம் நினைத்து பார்க்க வேண்டும். முகநூலில் அவரெழுதியிருப்பது அவரது உள்ளக்கிடக்கை.

ஜெயகாந்தனின் நெருங்கிய நண்பர் திரு வி.என்.சுப்பிரமணியன் அவர்களிடம் இன்று தொலைபேசியில் உரையாடிக் கொண்டிருந்தேன். கடந்த மாதம் சூர்யா மருத்துவமனையில் ICU வார்டில் சிகிச்சை பெற்று வந்த அவரை காணச் சென்றபோது “நான் VNS வந்திருக்கிறேன்” என்று இவர் அழைத்தபோதும் கூட ஜெயகாந்தனால் சரியாகப் புரிந்துக் கொள்ள முடியவில்லை. ஒரு குழந்தையைப் போன்ற மன நிலையிலிருந்த அவர் வைரமுத்துவின் சிறுகதைகளை படிக்கச் சொல்லி வாழ்த்தி ஒரு கடிதமாகவே எழுதி ஒரு ஆள் மூலம் அனுப்பி வைத்தார் என்பது நம்பும்படியாகவா இருக்கிறது. அதுவும் அவர் இறப்பதற்கு நான்கு நாட்களுக்கு முன்பு என்பதாகப் பேச்சு.

தீபாவின் சோகத்தில் பங்கெடுத்துக் கொள்ளும் நாம், இந்த கீழ்த்தரமான விளையாட்டை நிகழ்த்தியவர்கள் யாராக இருப்பினும் அவர்களின் கேவலமானச் செயலை வன்மையாக  கண்டிக்க நாம் கடமைப் பட்டிருக்கிறோம்.

– அப்துல் கையூம்

 

Tags: ,

பத்திரிக்கைகளின் நம்பகத்தன்மை


photo (29)

பத்திரிக்கைகளில் வரும் செய்தி உண்மைதானா? பத்திரிக்கைக்காரர்கள் ஒரு செய்தியை வெளியிடுவதற்கு முன்னால் அதை முறையாக ஆராய்ந்து, அதன் நம்பகத்தன்மையை ஊர்ஜிதப்படுத்தி விட்டுத்தான் எழுதுகிறார்களா என்றெல்லாம் சந்தேகம் நமக்கு வருகிறது.

இணையதளங்களின் அபார வளர்ச்சிக்குப் பிறகு “கட் & பேஸ்ட்” கலாச்சாரம் பரவலாக வலுத்துவிட்டது. யார் எழுதியது? எப்படி இந்தச் செய்தி வெளியானது? என்றெல்லாம் யாரும் ஆராய்வதில்லை. பத்திரிக்கைக்காரர்கள் தங்கள் கற்பனைக்கு வந்தவாறு எழுதித் தொலைக்கி|றார்கள்.. பத்திரிக்கைகளின் நம்பகத்தன்மை எப்படிப்பட்டவை என்பதை இப்போது நம்மால் புரிந்துக் கொள்ள முடிகிறது. அவர்களின் வண்டவாளம் தண்டவாளத்தில் ஏறுவதை நாம் காண முடிகின்றது

“உண்மையின் உரைகல்” என்கிறார்கள். எழுதுவதெல்லாம் பொய்யும் புரட்டும், சிண்டு முடிகிற வேலையும், காழ்ப்புணர்ச்சியைக் கொட்டுதலும்.

“இன்றைய செய்தி நாளைய வரலாறு” என்று தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்கிறார்கள். ஊர்ஜிதமில்லாத கற்பனைச் செய்திகளெல்லாம் நாளைய வரலாறு ஆனால் என்ன கதியாகும் என்பதை பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்

இப்படித்தானே வரலாற்றில் அக்பர் போன்ற மன்னர்கள் மாபெரும் அரசர்களாகவும், ஓளரங்கசீப் போன்ற மன்னர்கள் மிக மோசமானவர்களாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டனர்?

“செய்திகளை முந்தித்தருவது” நாங்கள் என்கிறார்கள் பழைய மொந்தைக் கள்ளை புதிய பாட்டிலில்அடைத்து விற்பனைச் செய்கிறார்கள்.

‘எல்லோரும் இன்புற்றிருக்க நினைப்பதுவே அல்லாமல்  வேறொன்றும் அறியேன் பராபரமே” என்கிறார்கள். வாசகர்களை குஷிப்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக கண்டதையும் எழுதி விஷமத்தனம் புரிகிறார்கள்.

நடிகை நிஷா ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தைச் சார்ந்தவர் என்பதாலும், அவர் பிறந்த ஊரில் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தார் பெரும்பான்மையாக இருப்பதினாலும் இச்செய்தி பரபரப்பை உண்டாக்கும் என்ற நினைப்பினாலா?

நடிகை நிஷா இறந்துப்போய் கிட்டத்தட்ட ஏழு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. இந்தச் செய்தி 2007-ஆம் ஆண்டிலிருந்து இணைய தளத்திலும், முகநூல்களிலும் வலைத்தளங்களிலும். வலைப்பூக்களிலும், குழுமங்களிலும் வலம் வந்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறது.

அதனை அப்படியே மறுபடியும் தோண்டியெடுத்து “கட் & பேஸ்ட்” செய்து “ஹாட் நியூஸ்” ஆக 3.12.2014 தேதியிட்ட மாலைமலரில் செய்தி வெளியாகியிருக்கின்றது. இந்த பத்திரிக்கையின் பொறுப்பற்றச் செயலை என்னவென்றுச் சொல்வது?

இந்தச் செய்தி சிலகாலத்திற்கு முன்பு மீண்டும் உருப்பெற்று சமூக வலைத்தளங்களில் புதிய செய்திபோல காட்டுத்தீயாக பரவியது. அதன் பிறகு மற்றுமொரு ஆங்கிலப் பத்திரிக்கை, திரைச்செய்தி,  இலங்கையிலிருந்து வெளியாகும் தினகரன் இன்னும்பல பத்திரிக்கைகள் சூடானச் செய்தியாக வெளியிட்டு பரபரப்பை ஏற்படுத்தி இருக்கின்றன,

இந்நிலையில், இந்த செய்தி பற்றி அறிந்த தேசிய மனித உரிமை ஆணையத்தின் உறுப்பினரான நீதிபதி முருகேசன் இந்தபிரச்சனையை தேசிய மனித உரிமை ஆணையத்தின் ‘சுவோ மோட்டோ’வாக (தாமாக முன்வந்து தீர்த்து வைக்க நினைக்கும்பிரச்சனை) கையில் எடுத்துள்ளார்.

என்ற செய்தி வெளியாகியுள்ளது. ஆதாரமற்ற ஒரு செய்தியின் அடிப்படையில் அறிக்கை வெளியிட்டிருக்கும் ஒரு நீதிபதியின் போக்கு நமக்கு ஆச்சரியத்தை அளிக்கின்றது.

‘அந்த நடிகைக்கு தேவையான சிகிச்சைக்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள். அவருக்கு அளிக்கப்பட்ட சிகிச்சை என்னென்ன? என்று நான்கு வாரத்துக்குள் அறிக்கை சமர்ப்பிக்க வேண்டும்’ என்று நாகை மாவட்ட கலெக்டர் மற்றும் போலீஸ் சூப்பிரண்டுக்கு அவர் உத்தரவிட்டுள்ளார்.

மலைமலர் பத்திரிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளதைப்போன்று இந்தச் செய்தியும் உண்மையாக இருக்கும் பட்சத்தில்  நாகை மாவட்டக் கலெக்டர் மற்றும் போலீஸ் சூப்பிரண்டு அந்த நடிகைக்கு தேவையான சிகிச்சையை மேற்கொள்ள எங்கு போய் அவரைத் தேடுவார்கள் என்று தெரியாது.

நடிகை நிஷாவின் வாழ்க்கை பிறருக்கு பாடம் புகட்டுகிறது என்பதிலும் அவர் நாகூர் மற்றும் இஸ்லாமியச் சமுதாயத்திற்கு ஏற்பட்ட களங்கம் என்பதையும் நம்மால் மறுக்க முடியாது. அவரவர்  நன்மை தீமைகளை தீர்மானிக்க வேண்டியவன் இறைவன். இறந்தவர்களின் தவறுகளை விமர்சிப்பதற்கான அதிகாரம் நம் கைகளில் இல்லை.

நான் கேட்கிறேன், கறுப்பு ஆடுகள் எந்தச் சமுதாயத்தில்தான் இல்லை?

“பாத்திமா வாழ்ந்தமுறை உனக்குத் தெரியுமா? – அந்த

பாதையிலே வந்த பெண்ணே நீ சொல்லம்மா!”

என்று கவிஞர் நாகூர் சாதிக் வரிகளை எழுத நாகூர் ஹனிபா பாடிய பாடலொன்று என் நினைவுக்கு வந்தது. ஓரு இஸ்லாமியப் பெண்மணி சீரான வாழ்வு வாழ்வதற்கு அன்னை பாத்திமாவின் வாழ்க்கைமுறையை பின்பற்றுமாறு அறிவுரை கூறுகிறோம். ஒரு பெண் எப்படி வாழ்ந்து சீரழிந்து போகக்கூடாது என்பதற்கு நடிகை நிஷாவின் வாழ்க்கை  ஒரு நடைமுறை உதாரணம்.

3,12,2014 மாலை மலர் செய்தி

 

 

 

Tags: ,