RSS

தமிழர் பண்பாடு


abdus-samad

சிராஜுல் மில்லத்

தமிழரின் பண்பாடு மிகச் சிறந்த பண்பாடு !  நினைவில் போற்றத்தக்க பண்பாடு.

2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வாழ்ந்தவர்களில் குறிப்பிடத்தக்க சமுதாயத்தினர் என்று சொல்ல வேண்டுமானால், சீனர்கள் இருந்தார்கள். கிரேக்கர்கள், ரோமர்கள், அரபு மக்கள் இருந்தார்கள். நம்முடைய மக்களும் இருந்திருக்கிறார்கள்.

அவர்கள் தங்களை எப்படிக் கருதினார்கள். பிறநாட்டினரைப் பற்றி எந்த அளவுக்கு மதிப்பிட்டிருந்தார்கள் என்பதைப் பார்த்தால் தமிழனுடைய சிறப்பு பட்டெனத் தெரியும்.

சீனர்கள் தங்களைச் சீனர்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டார்கள். மற்றவர்களை அவர்கள் பிசாசு என்று கருதினார்கள்.

கிரேக்கர்கள் தங்களை ‘சிட்டிசன்ஸ்’ (குடிமக்கள்) என்று பெருமையாக அழைத்துக் கொண்டார்கள். மற்றவர்களை “ஏலியன்ஸ்” (அன்னியர்கள்) என்று சொன்னார்கள்.

வீரம் செறிந்தவர்கள் என்று தங்களைச் சொல்லிக் கொண்ட ரோமர்கள் தங்களை ரோமன்ஸ் என்று பெருமையாக கூறிக் கொண்டனர். மற்றவர்களை அடிமைகள் என்று இகழ்ந்தனர்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பு அரபு நாடுகளில் வாழ்ந்தவர்கள், தங்களை அரபிகள் என்று சொல்லிக் கொண்டனர். அரபிகள் என்றால் பேசத் தெரிந்தவர்கள் என்று பொருள். மற்றவர்களை அவர்கள் “அஜமிகள்” (பேசத் தெரியாதவர்கள்) – ஊமைகள் என்று அழைத்தனர்,

ஆரிய வர்க்கத்தில் வந்தவர்கள் தங்களை ஆரியர்கள் – சீரியர்கள் என்று சொல்லிக் கொண்டார்கள். மற்றவர்களை “மிலேச்சர்கள்” என்று அழைத்தார்கள். மிலேச்சர்கள் என்பதற்கு என்ன பொருள் என்பதை நான் இங்கே மொழி பெயர்க்க விரும்பவில்லை.

ஆனால் நம்முடைய தமிழ் மக்கள் எல்லோரையும் சமமானவர்களாக மதித்தார்கள். தமிழனின் பெருந்தன்மைக்கும் உலகளாவிய பார்வைக்கும், அனைவரையும் சமமாக மதிக்கும் பண்பிற்கும் ஒரு சின்ன சொற்றொடர் எடுத்துக்காட்டாக விளங்குகிறது.

“யாதும் ஊரே ; யாவரும் கேளிர்”. உலகம் முழுமையும் எல்லோருக்கும் பொதுவானது என்று தமிழர்கள் நினைத்தார்கள்.

மனிதன் கால் பதிக்கும் இடம் எல்லாம் அவனுக்குச் சொந்தம். அனைவரும் சகோதரர்கள்; சகவாழ்வு விதிக்கப்பட்டவர்கள் என்று தமிழர்கள் கருதினார்கள். அதனால்தான் “யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்” என்று சொன்னார்கள். மனிதர்கள் அனைவரும் உறவினர்கள் என்று கருதினார்கள்.  தமிழர்கள். வீடு தேடி வரும் விருந்தினர்களுக்கு அன்பை அள்ளிச் சொரிவது தமிழர் பண்பாடு.

அ.கா.அ.அப்துல் ஸமது

(உலகத் தமிழர் மாமன்றம் நடத்திய மாநாட்டின் நிறைவுநாள் விழாவில் 7.3.1993 அன்று ஆற்றிய சிறப்புரை)

-இலக்கியச்சுடர் பேராசிரியர் மு.சாயபு மரைக்காயர் எழுதிய “சிராஜுல் மில்லத் சிந்தனைகள் என்ற நூலிலிருந்து-

Advertisements
 

Tags:

குசும்பு + அறிவுக்கூர்மை = கலைஞர்


111

கலைஞர் மு. கருணாநிதி அவர்களை அரசியல் ரீதியாக சில விஷயங்களில் எனக்கு அவரை பிடிக்காது என்றாலும் அருந்தமிழ் ஆர்வலராக எனக்கு அவரை நிரம்பவே பிடிக்கும்.

நகைச்சுவை உணர்வு, சமயோசித புத்தி, சிலேடைப் பேச்சு, வார்த்தை விளையாட்டு, சொற்சிலம்பம்  இவற்றில் அவரை மிஞ்ச ஆளே இல்லை. இதனை பாரபட்சமின்றி எதிரணியினரும் ஆமோதிப்பார்கள் என்பது என் தாழ்மையான கருத்து.

எனக்கு மஞ்சள் துண்டு அணிவதற்கு முன்பிருந்த கலைஞரை மிகவும் பிடிக்கும். ‘பராசக்தி’, ‘பூம்புகார்’ படங்களுக்கு வசனங்கள் எழுதிய  வசனகர்த்தாவின் மீது எனக்கு அளப்பரிய காதல் உண்டு. “காகித ஓடம் கடலை மீது” என்ற  பாடலை  எழுதிய  பாடலாசிரியர் என்னைக் கவர்ந்த பேர்வழி. குறளோவியம் வரைந்த தமிழறிஞர் மேல் எனக்கு தனியொரு மரியாதை.

“எனக்கொரு மகன் பிறப்பான்” என்று ஒருவர் பாட “அவன் என்னைப்போலவே இருப்பான்” என்று மற்றவர்  பாட, இதுபோன்ற  குசும்பு செய்த இரட்டைப் புலவர்களைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.  சிலேடைப் பேச்சில் கைதேர்ந்தவர்களான கி.வா.ஜ.,, வாரியார், அண்ணா, கலைஞர் இவர்களுடைய பேச்சுக்களை நேரில் நாம் கேட்கக்கூடிய வாய்ப்பு கிட்டியதுண்டு. (கி.வா.ஜ.வின் சிலேடைப் பேச்சுக்கள்… அப்பப்பா.!. பிரமிக்க வைக்கும்). என்னைப்போலவே கலைஞரைப் பிடிக்காதவர்களும் கலைஞரைப் பிடித்துப் போனதற்கு அவருடைய தமிழாற்றால் ஒரு மிகமுக்கிய காரணம்.

ஒருமுறை கலைஞருக்கு ஆளுயர மால அணிவிக்கிறார்கள். அதை ஏற்றுக்கொண்ட கலைஞர் “ஆளூயர மாலை நீங்கள் அணிவித்திருக்கிறீர்கள் ” என்று இரண்டு முறை சொன்னார். “ஆள் உயர சைஸில் நீங்கள் மாலை அணிவித்திருக்கிறீர்கள் என்றும், ஆள் உயர்வதற்காக (வாழ்க்கையில்) நீங்கள் மாலை அணிவித்திருக்கிறீர்கள் என்றும் இருபொருள்படும்.

கலைஞர் உடல் நலக்கோளாறால் ஒருமுறை மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டபோது டாக்டர் கூறுகிறார்.

“மூச்சை நல்லா இழுத்துப் புடிங்க” (கலைஞர் மூச்சை இழுத்துப் பிடிக்கிறார்)

“இப்போ மூச்சை விடுங்க”

“மூச்சை விடக்கூடதுன்னுதான் டாக்டர் நான் மருத்துவமனைக்கே வந்திருக்கேன்”

பதிலைக் கேட்டு டாக்டர் மூர்ச்சை ஆனாரோ என்னவோ எனக்குத் தெரியாது.

ஹாக்கிப் போட்டி ஒன்றிற்கு கலைஞர் பரிசளிக்க வந்திருக்கிறார். இரண்டு அணிகளும் சமமான கோல். டாஸ் போடப்படுகிறது. “தலை” கேட்ட அணி தோற்று,  “பூ” கேட்ட அணி ஜெயிக்கிறது.

கலைஞர் இப்போது பேசுகிறார்.

“இது நாணயமான வெற்றி. நாணயத்தால் தீர்மானிக்கப்பட்ட வெற்றி. “தலை” கேட்டவர்கள் வெற்றி வாய்ப்பை இழந்திருக்கிறார்கள். ஏனென்றால் “தலை” கேட்பது வன்முறை அல்லவா?” என்கிறார் நம்ம தல.

கலைஞரின் சிலேடை பேச்சுக்களை வரிசைப்படுத்த தொடங்கினால் அது அனுமான் வால் என நீண்டுக்கொண்டே போகும்.

கலைஞர் ராமாயணத்தையும், மகாபாரதத்தையும் கேலி செய்து பேசினாலும் அவ்வப்போது அவர் காட்டும் உதாரணங்கள் புராணங்களைச் சார்ந்தே இருக்கும்.

திமுக தொண்டர்கள் தோல்வியால் சோர்வடைந்துப் போயிருந்த நேரம் அது. எதிர்க்கட்சிகள் திமுக தொண்டர்களை ‘கும்பகர்ணர்கள்’ என்று  கேலி செய்தனர்.

என் தம்பிகள்

தூங்கினால்

கும்பகர்ணன்;

எழுந்தால்

இந்திரஜித் 

என்று கலைஞர் கவிதை வரிகளாலேயே  ஆச்சி மசாலா  காரமுடன் அவர்களுக்கு பதில் தருகிறார்..

சமயத்தில் எக்குத்தப்பாக பேசி விமர்சனங்களுக்கு ஆளான தருணங்களும் நிறையவே உண்டு. “அவருக்கு நாக்கிலே சனி” என்று அவருடைய விசுவாசிகளே  விமர்சனம் செய்யக் கேட்டிருக்கிறேன்.

“ராமர் பாலம்” தொடர்பாக பிரச்சினை எழுந்தபோது “ராமன் எந்த இன்ஞினியரிங் காலேஜில் படித்தான்?” என்று கேள்வி கேட்டு இந்து மத உணர்வாளர்களின் கோபத்திற்கு ஆளானார். கலைஞரின் பாணியிலேயே அவர்களும் கேள்வி கேட்டார்கள் “மணிமேகலை எந்த பாத்திரக்கடையில் அட்சயபாத்திரம் வாங்கினார் என்று முதலில் சொல்லுங்க தலைவா..?” என்று.

கவியரங்கம் ஒன்றில் புலவர் புலமைப் பித்தன் ஈழத்தைப் பற்றி ஒரு கவிதை பாடுகிறார். “கலைஞரே எனக்கொரு துப்பாக்கி தாருங்கள்!”“ என்று ஆவேசத்துடன் முடிக்கிறார். கலைஞர் வசம்தான் அப்போது காவல் துறை இருக்கிறது.  “புலவேரே! வேறு ஏதாவது  ‘பாக்கி’ இருந்தால் கேளுங்கள். துப்”பாக்கி”  மட்டும் என்னால் தர இயலாது”

மனுஷனுக்கு உடம்பெல்லாம் மூளை என்பார்களே..! அது இந்த மனிதருக்குத்தான் பொருந்தும்.

ஒருமுறை செல்வி ஜெயலலிதா  “நான் ஆட்சியில் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் மக்களுக்கு நன்மை செய்வேன்” என்று கூறியபோது “அம்மையார் ஆட்சியில் இல்லாமல் இருப்பதே மக்களுக்கு செய்யும் பெரிய நன்மைதான்” என்றார்.

சைக்கிள் கேப்புலே ஆட்டோவை நுழைக்கும் லாவகம் தெரிந்தவர் நம்ம ஆளு.

சோதனையான நேரத்திலும், தோல்விகளை சந்தித்த நேரத்திலும் அவருடைய நகைச்சுவை உணர்வு சற்றும் குறையவில்லை என்பதை நாம் ஒத்துக் கொண்டே ஆகவேண்டும். மருத்துவமனையில் படுத்த படுக்கையாக இருந்தபோது கூட அவருக்கு குறும்புத்தனம் போகவில்லையே..?

கவிஞர் கண்ணதாசன் தி.மு.க.வில் இருந்த போது கலைஞர் அவரிடம் கேட்கிறார்.

“இந்த முறை தேர்தலில் எங்கு நிற்கப் போகிறீர்கள்..?

” எந்த தொகுதி கேட்டாலும் ஏதாவதொரு காரணத்தைச்  சொல்லி மறுத்து விடுகிறீர்கள்.  நான் இம்முறை தமிழ்நாட்டில் நிற்கப்போவதில்லை. பாண்டிச்சேரியில் நிற்கப் போகிறேன்..!”

சிரித்தபடி தனக்கே உரித்தான பாணியில் கவிஞருக்கு இருக்கும் மதுப்பழக்கத்தை மனதில் கொண்டு …

” பாண்டிச்சேரி போனா உங்களால் நிற்க முடியாதே..!”

கலைஞருக்கு தொடக்கத்திலிருந்தே இந்த நகைச்சுவை உணர்வு மேலிட்டதற்கு காரணம் அவரை உருவாக்கிய பாசறை. சமயோசித யுக்திக்கு பேர் போனவர் அறிஞர் அண்ணா என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். அவருடைய நகைச்சுவை உணர்வுகளையும் இங்கே பகிர்வதென்றால் பக்கங்கள் காணாது.

அண்ணாவிடமிருந்து அந்த ‘சிலேடை சொல்லாடலை’ அப்படியே தனக்குள் இறக்குமதி செய்து  தக்க வைத்துக்கொண்ட  தனித்திறமை கலைஞருக்கும் மட்டுமே இருந்தது. அண்ணாவிற்கு அடுத்த ஸ்தானத்தில் இருந்த நெடுஞ்செழியன், ஈ.வி.கே.சம்பத், மதியழகன், என்,வி.நடராஜன் இவர்கள் யாருக்கும்  நகைச்சுவை உணர்வு   இத்தனை சதவிகிதம் இல்லை. கலைஞர் இந்த “ஐம்பெருந்தலைவர்களை” எளிதாக “ஓவர்டேக்” செய்ய முடிந்ததற்கு இதுவும் ஒரு காரணம் எனலாம்.

கலைஞரை புகழ நினைத்த  கவிஞர்களும் – கவிக்கோ, கவிஞர் வாலி, கவிஞர் வைரமுத்து போன்றவர்கள் –  இதே “ஃபார்முலாவைத்தான்” கையாண்டார்கள்.

அருமை தலைவா !

ஆண்டு 2007-ல்

எமனிடம் இருந்து நீ

என்னை மீட்டாய் !

அதற்கு முன்

ஆண்டு 2006-ல் – ஓர்

‘உமனிடம்’ இருந்து

தமிழ் மண்ணை மீட்டாய் !

இது வாலி வைத்த ஐஸ்கட்டிகளின் ஒன்று.

முதல் முதல்

தேர்தல் குளத்தில்

குளிக்க நீ தொடங்கிய ஊர்தான்

குளித்தலை !

குளித்தலைக்கு பிறகு

இதுவரை .. ..

குனியா தலை

உன் தலை !”

வாலிக்கு இப்படி எழுதுவது கைவந்தக் கலை..

நிஜம் சொன்னால்

ரஜினியை விட

நீயொரு வசீகரமான ‘பிகர்’ !

நாவினிக்க நாவினிக்க

உன்னை பாடியே

என் உடம்பில்

ஏறிப்போனது சுகர் !”

வயதாகியும் வாலிபக் கவிஞர் என்று பெயர் வாங்கியவரல்லவா அவர்…   ?

உயரிய தலைவா

உனக்கு ஒரு வணக்கம் போட்டுவிட்டு

வாயை திறந்தால் தான்

என் வாய்க்கும்

கவிதை வாய்க்கும்.

வாலியின் வார்த்தை விளையாட்டிற்கு இதுபோன்ற வரிகள் நல்லதொரு எடுத்துக்காட்டு.

சட்டமன்ற நிகழ்ச்சிகள் ஒவ்வொன்றிலும் கலைஞர் சிலேடையாக உரைத்த பதில்கள் யாவையும் ஒரு நகைச்சுவை நூலாகவே தொகுக்கலாம். சாவியின் “வாஷிங்டனில் திருமணம்” ரேஞ்சுக்கு சிரிப்பு வரும்.

ஒருமுறை டி.என். அனந்தநாயகி  “என்னை அரசு சி.ஐ.டி.  வைத்து வேவு பார்க்கிறது. சிஐடி போலீசார் என்னைத்  தொடர்ந்து கண்காணிக்கிறார்கள்” என்று குற்றம் சாட்டியபோது முதல்வராக இருந்த கலைஞர் “உங்களுக்குத் தெரியும்படி உங்களைக் கண்காணிப்பவர்கள் எப்படி சிஐடி போலீஸாக இருக்க முடியும்?”

என்று எதிர்கேள்வி கேட்டு அவரது வாயை அடைத்தார்.

அப்போது எம்.ஜிஆர். முதலமைச்சராகவும் நாஞ்சில் மனோகரன் அவை முன்னவராகவும் இருந்த நேரம். அன்றைய தினம் உடல்நலமின்மையால் எம்.ஜி.ஆர். அவைக்கு வரவில்லை.

கலைஞர்: முதல்வர் ஏன் இன்னும் அறிக்கை தாக்கல் செய்யவில்லை?

நாஞ்சில்:  முதல்வருக்கு உடல் நலமில்லை. அவர் சபைக்கு திங்கட்கிழமை வந்து அறிக்கை தாக்கல் செய்வார்

(திங்கட்கிழமையும் வந்தது. எம்.ஜி.ஆரும் வரவில்லை. அறிக்கையும் தாக்கல் செய்யப்படவில்லை.)

கலைஞர்:  ஏன் இன்னும் அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்படவில்லை..?

நாஞ்சில்: நாளை செவ்வாய்க்கிழமை.  நிச்சயம் அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்படும்.

கலைஞர்: செவ்வாய் வெறும் வாய் ஆகிவிடக்கூடாது…

நாஞ்சில்: மாண்புமிகு எதிர்க்கட்சித் தலைவரை நான் ஒருமையில் அழைப்பதற்காக வருத்தப்படக் கூடாது. செவ்வாயில் நீ வெல்வாய்…

கலைஞர்: அடிக்கடி நீ இப்படித்தான் சொல்வாய்..!

அதன்பிறகு அவையில் வெடித்த சிரிப்பொலியைக் கூறவும் வேண்டுமோ..?

இன்னொரு நிகழ்வு:

அப்துல் லத்தீப்: கூவம் ஆற்றில் முதலைகள் இருப்பதாகச் செய்திகள் வருகின்றன. அதனால், அங்கே அசுத்தம் குறைக்கப்பட்டு இருக்கிறது. அசுத்தத்தைப் போக்க கூவம் ஆற்றில் முதலைகள் விடுவது பற்றி அரசு ஆலோசிக்குமா?’

கலைஞர்:: ஏற்கெனவே அரசாங்கம் ஒரு கோடி ரூபாய்க்கு மேல் ‘முதலை’ கூவம் ஆற்றில் போட்டு இருக்கிறது.

மற்றுமொரு நிகழ்வு:

நூர்முகம்மது: கன்னியாகுமரி மக்களின் கோரிக்கைப்படி முதல்வருடைய கருணை கொண்ட கடைக்கண் பார்வை குமரியின் மீது திருப்பப்பட்டு, அம் மக்களின் குறை தீர்க்கும் வகையில் தொழிற்சாலையை அமைக்க, முதல்வர் முன் வருவாரா?’

கலைஞர்: குமரியின் மீது கடைக்கண் பார்வை வைக்கின்ற அளவுக்கு எனக்கு வயது இல்லை இப்போது!

இதோ இன்னொரு நகைச்சுவைப் பேச்சு:

குமரி அனந்தன்: நான் தொலைபேசியில் பேசியபோது, டிராக் நம்பர் செவன் என்று குரல் வருகிறது. இப்படி ஒரு குரல் வந்ததுமே எனக்கு ஐயப்பாடு…

கலைஞர்: குமரி அனந்தனுக்கு அப்படியயொரு கர்ண கடூரமான வார்த்தை காதிலே விழுந்திருக்கிறது. சில நேரங்களில் காதல் வசனங்கள்கூட கிராஸ் டாக்கிலே கேட்கலாம். அதையும் முயற்சித்துப் பாருங்கள்.

ஒரு அரசு விழாவின் போது நடந்த நிகழ்வு இது.

ஒலிபெருக்கியில் கட்சிக்காரர்: அடுத்து மீன்வளத்துறை அமைச்சர் பேசுவார் (பேச எழுந்த அமைச்சரின் காதில் கலைஞர் கிசுகிசுக்கிறார்.”அயிரை மீன் அளவுக்குப் பேசு, அதிகமாய் பேசாதே!” இதனை ஒரு நிகழ்ச்சியின்போது கவிஞர் வைரமுத்து சொன்னது.

தானெழுதிய  “கிறுக்கல்கள்” நூலை கொடுத்து பிறகு, இன்னொருநாள் என் கிறுக்கல்களை படித்தீர்களா..?” என்று நடிகர் பார்த்திபன் கேட்டிருக்கிறார்.. அதற்கு கலைஞர் சொன்ன பதில் “உன் கவிதைகளைப் படித்தேன்; ஒவ்வொன்றும் படி- தேன்”

இதைபோன்று நகைச்சுவையை நாம் மேலும் மேலும் பருகுவதற்காக அவர் இன்னும் நீண்டநாள் வாழவேண்டும்.

—— அப்துல் கையூம்

( பி.கு:    கலைஞரிடமிருந்து இந்த நகைச்சுவை உணர்வை திறமையாக வசீகரித்து                             தனக்குள் இறக்குமதி செய்துக்கொண்டிருப்பவர் துரைமுருகன்)

 

Tags:

நாகூரும் தற்காப்புக் கலையும்


pooran-sheriff

நாகூர் மற்றும் அதன் சுற்று வட்டாரம் ஒருகாலத்தில் தற்காப்புக் கலையில் சிறந்து விளங்கியது.

வர்மக்கலை. மல்யுத்தம், களரிப்பற்று, சிலம்பம், மடுவு (மான் கொம்பு), சுருள் கொம்பு, போன்ற தமிழ்ப் பாரம்பரியக் கலைகள் இன்று சிறிது சிறிதாக அழிந்து வருவது வருத்தத்தை அளிக்கிறது.

எனது பூட்டனார் (தந்தைவழி பாட்டியின் தந்தை) செய்யது மெய்தீன் அவர்கள் தற்காப்புக் கலையில் அக்காலத்தில் சிறந்து விளங்கினார்கள் என்பது நாகூர் வாழ் மூத்த தலைமுறையினர் அத்தனைப் பேருக்கும் நன்றாகவே தெரியும். சிலம்பம் மற்றும் குஸ்தி தற்காப்புக் கலையில் அவர்கள் புகழ் பெற்று விளங்கினார்கள். ஓய்வு பெற்ற ரயில்வே தொழிலாளர் அவர். மேலும் தகர (Tin sheets) வேலைப்பாடுகளிலும் அவர் வல்லுனர். சிமிழ் விளக்கு (முட்டை விளக்கு என்று இதனை அழைப்பார்கள். முட்டை வடிவத்தில் இருந்ததினாலோ என்னவோ), போன்றவை கலைநயத்துடன் உருவாக்குவார். அவரிடம் தற்காப்புக்கலை பயின்றோர் ஏராளம். நாகூரில் இது போன்ற தற்காப்புக்கலை நிகழ்வுகள் நடக்கையில் திருநெல்வேலி, ராமநாதபுரம் போன்ற ஊர்களிலிருந்து அவருடைய சிஷ்யக் கோடிகள் வந்து ஆர்வத்துடன் கலந்துக் கொள்வார்கள்.

காற்று வேகத்தில் கம்பைச் சுற்றி லாவகமாக அவர் விளையாடுகையில் காண்போரைக் கவர்ந்திழுக்கும். ஒரு விபத்தில் அவருடைய கால் ஊனமாகி விட்டது. கையில் கம்பு ஊன்றி தான் நடப்பார். நாங்கள் “நொண்டி நானா” என்று அன்போடு அழைப்போம். அந்த ஊனமான காலை வைத்துக் கொண்டே அசல்ட்டாக கம்பு சுழற்றுவார்.

“ஃபரீது காக்கா குத்துச் சண்டை வீரர்.  நடிகர் ரவிச்சந்திரனின் படங்களுக்கு ஸ்டண்ட் மாஸ்டர் அவர்தான். இப்படி நாகூரில் பல பிரபலங்கள் உண்டு”

என்று தன் பழைய நினைவுகளை பரிமாறுகிறார் நாகூரைச் சேர்ந்த  பிரபல எழுத்தாளர் சாரு நிவேதிதா

1966-ஆம் ஆண்டு ராமண்ணா இயக்கத்தில் ரவிச்சந்திரன், ஜெயலலிதா இணைந்து நடித்த “குமரிப்பெண்”  திரைப்படம் வெளிவந்தது.  டைட்டிலில் சண்டைப் பயிற்சி “நாகூர் பரீது” என்ற பெயர் கொட்டை எழுத்தில் காண்பிப்பார்கள். நாகூர் விஜயலட்சுமி டூரிங் கொட்டகையில் அப்படம் திரையிடப்பட்டபோது கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நானும் எழுந்து நின்று கைத்தட்டி ஆரவாரம் செய்திருக்கிறேன்.

நாகூர் ஃபரீது காக்கா ஒரு மேடை நாடக நடிகரும் கூட. “நாகூரின் நாடகத் தந்தை” என்று அவரை பாராட்டுவோர் உண்டு. “சந்தர்ப்பம்”, “விதவைக்கன்னி” போன்ற நாடகங்களில் அவர்தான் ஹீரோ. பாடல்கள் கவிஞர் நாகூர் சலீம். உள்ளூரில் முதன் முதலாக நாடகத்திற்கு பாட்டு புத்தகம் போட்டு புரட்சி செய்தது “விதவைக்கன்னி” நாடகத்திற்குத்தான்.

எம்.ஜி.ஆர். நாடக மன்றத்தில் நாகூர் ரவீந்தர் எழுதிய நாடகங்களில் எம்.ஜி.ஆருடன் சண்டையிடும் ஸ்டண்ட் வீரராக நடித்துள்ளார். “குலேபகவாலி” படத்தில்  எம்.ஜி.ஆர்  புலியுடன் சண்டை போடும் காட்சியில் எம்.ஜி.ஆருக்கு “டூப்”போட்டு  நடித்ததும் இவர்தான்.

நான் அரை டிராயர் அணிந்த சிறுவனாக இருந்த காலத்தில்  “உன்னை சினிமாவில் சேர்த்து விடுகிறேன். எங்கே நடித்துக் காண்பி” என்று என்னை உசுப்பிவிடுவார். (அவர் என்னை கலாய்க்கிறார் என்பதையும்  புரிந்துக் கொள்ளாமல்) நானும் என் இடுப்பு பெல்ட்டை கையில் உருவி எடுத்துக்கொண்டு  “நான் ஆணையிட்டால் அது நடந்து விட்டால் ”  என எம்.ஜி,.ஆர். நம்பியாரை சாட்டையால் விளாசித் தள்ளுவதைப் போல் நடித்துக்காட்ட அதை இப்பொழுது நினைத்துப் பார்த்தாலும் “நாம் எவ்வளவு அப்பாவியாக அப்போது இருந்திருக்கிறோம்” என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது.

சிறுவயதில் நாகூர் வஞ்சித்தோப்பில் நூர்சா மரைக்காயர் என்ற தற்காப்பு வல்லுனரிடம் நானும் என் தோழர்களும் குஸ்திக் கலை கற்பதற்குச் சென்றோம். போன மூன்றாவது தினமே என்னை அவர்கள் விட்டுக்கு அனுப்பி விட்டார்கள். அவர்கள் ‘ரெடி’ என்று சொன்ன பிறகு எதிரணியில் இருப்பவனை நான் காலால் உதைக்க வேண்டும். அவன் தன் கையால் மின்னல் வேகத்தில் நான் விடும் உதையை தடுப்பான். இதுதான் அன்றைய பாடம். அவர்கள் ‘ரெடி’ என்று சொல்வதற்கு முன்னரே நான் விட்டேன் ஓர் உதை. அது அவனுடைய படாத இடத்தில் பட்டு அவன் துடிதுடித்து விட்டான். என்னை அழைத்து நூர்சா மரைக்காயர் மாமா சொல்லிவிட்டார்கள். “தம்பி உங்களுக்கு குஸ்திக்கும் சரிப்பட்டு வராது. நீங்க நாளையிலேந்து வர வேணாம்”. அன்று மறந்த குஸ்திதான். . “எதற்கு நமக்கு வம்பு.?   இனிமே யாராவது அடிகொடுத்தால் பேசாமல் வாங்கிக் கொண்டு போய் விடலாம்”   என்று என் மைண்ட் வாய்ஸ் கூற அதன்படியே  குஸ்தியை மறந்து விட்டேன்.

நாகூர் தர்கா ஆபிஸ் முன்புதான் ஆற்று மணல் கொட்டி கோதாவுக்கான ஏற்பாடுகள் செய்வார்கள்.  உஸ்தாதுகள் இறங்குவதற்கு முன்பு கத்துக்குட்டிகள் களமிறங்கி தங்கள் திறமையைக் காட்டுவார்கள். ஒரு படத்தில் “சேலையிலே வீடு கட்டவா?” என்று அஜீத் பாடுவார். இங்கு உஸ்தாதுகளும் கத்துக்குட்டிகளும் காற்றிலேயே கையால் வீடு கட்டுவார்கள்.

கெளதியா பைத்து சபா புகழ் பக்தாது நானா. இவருக்கு ஏன் பக்தாத் நானா என்று பெயர் வந்தது என்று தெரியவில்லை. (கல்கத்தா மாலிம், பங்களாதேஷ் யூசுப், லண்டன் மாலிம் என்பதைப்போல இவரும் பக்தாத் சென்று வந்தாரோ என்னவோ) இவரும் சிலம்பத்தில் பெயர் பெற்று விளங்கிய உஸ்தாது.

குட்டநானா (அண்மையில் காலமான சித்தீக் நானா அவர்களின் தகப்பனார்) அவர்கள் கோதாவில் இறங்குகையில் கைத்தட்டல் விண்ணை பிளக்கும். அவர்களுடைய உயரத்திற்கு தகுந்தாற்போல் சிறிய கம்பினை கையிலேந்தி, மின்னல் வேகத்தில் சுழற்றி  திறமையைக் காட்டுவார்கள்.

பாம்புக்கும் கீரிக்கும் சண்டை இப்போது நிகழப்போகிறது என்று பாம்பாட்டி இறுதிவரை ஏமாற்றிவிட்டு சண்டையைக் காண்பிக்க மாட்டான். கடைசியில்  ஏதாவது ஒரு லேகியத்தை விற்றுவிட்டு பேசாமல் போய்விடுவான்.

ஒருமுறை இப்படித்தான் குஸ்தி பார்க்க போனேன், சினிமாப் புகழ் ஃபரீது காக்கா ஆற்றுமணல் களத்தில்   இறங்கினார்கள்.. காலால் மணலை சீக்கிக் கொண்டு இருந்தார்கள். ரொம்ப நேரம் இதையே செய்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பக்கத்தில் நின்றுக் கொண்டிருந்தவரிடம் என்னவென்று விசாரித்தேன். “கல்லு முள்ளு ஏதாச்சு, மண்ணுலே கெடக்குதான்னு ஆராய்ச்சி செய்யுறாஹா. விளையாடுறஹ முகத்துலே இல்லாட்டி முதுகுலே குத்திவிடக் கூடாது இல்லியா. கடைசியா அஹ இறங்குவாஹா பாருங்க” என்றார். நானும் ஆவலோடு கடைசி வரை காத்திருந்தேன்,. ஃபரிது காக்கா மணலைச் சீக்கியதோடு சரி. கடைசிவரையில் களமிறங்கவே இல்லை..

குஸ்தி கலையில் நாகூரில் மற்றொரு   பிரபலம் “மொம்லி காக்கா”. அவர்களுடைய முழுமையான பெயர் முகம்மது அலி. முகம்மது குட்டி “மம்மூட்டி” ஆனது போல முகம்மது அலி “மொம்லி” ஆகிவிட்டது.

நாகூர் மக்களிடையே மிகவும் பிரபலமாக இருந்தவர் பூரான் ஷெரீப். இவர் பாம்புக்கடி, பூரான்கடி வைத்தியரல்ல. கபூரான் ஷெரீப் என்ற இவரது பெயர் சுருங்கி “பூரான் ஷெரீப்”  என்று  ஆகிவிட்டது. நாகூர் அருகாமையிலிருக்கும் திட்டச்சேரியைச் சேர்ந்தவர். வர்மக்கலையில் “நரம்பு பிடி” அறிந்தவர். ஏதாவது நரம்பை பிடித்து இழுத்து விட்டாலே போதும். அப்படியே செயலற்று நின்று விடுவார்களாம்.

உலகளாவிய புகழ் பெற்றவர் இந்த பூரான் ஷெரீப் அவர்களைப் பற்றி. “ஆஹா பக்கங்கள்” என்ற ஒரு வலைப்பதிவை இயக்கும் நண்பர் அப்துல் காதர் அவர்களின் பக்கங்களில் கீழ்க்காணும் இவ்விஷயங்கள் காணக்கிடைக்கின்றன

பிரசித்திப் பெற்ற தற்காப்பு கலையை சீனாவுக்கே சென்று கற்றவர்கள் இங்கே வாழ்ந்திருக்கிறார்கள். “சைனீஸ் டிஸாஸ்டர்” என்ற அறியவகை கலையை கற்றவர்களில் முக்கியமானவர்கள் ‘எல்லைக்கல் ‘ யூசுப் மரைக்காயர், ‘பூரான்’ ஷரீப் ஆகியோர்களாவர்.

நண்பர் ஒருவரை வேலை நிமித்தம் ஓரிடத்திற்கு போகச் சொல்லி விட்டு, திரும்பி வந்து பார்க்கும் சமயம் இருட்டிவிட்டதாகவும், அவர் போகாமல் இருட்டில் உட்கார்ந்திருக்கக் கண்டு எட்டி உதைத்ததாகவும், பிறகுதான் அவர் உதைத்தது ஊரின் எல்லைக்கல் என்றும், உதைத்ததில் அந்தக்கல் இரண்டு துண்டாய் உடைந்து போனதாகவும், அதனால் அவர் பெயர் “எல்லைக்கல் யூசுப்” என்று பெயர் விளங்கக் காரணமாகியது என்கிறார்கள்.

இரண்டாமவர் குஸ்தி, கம்பு சுழற்றுதல், மற்றும் வீர விளையாட்டுகளில் படுசமத்தர்.  இவர் கம்பு சுழற்றும் போது பத்து பேர் எதிர் நின்று எலுமிச்சை பழத்தை வீசினாலும் லாவகமாக தன்மேல் படாமல்  ‘விர்ர்.. விர்ர்..’  என்று கம்பு சுழற்றி அசத்துவார் என்று அந்தக் கால பெரியவர்கள் சிலாகிக்கின்றனர்.

அப்துல் காதரின் சுவையான இத்தகவல்கள் நமக்கு  பிரமிப்பை வரவழைத்தது.

மேலும் ஜூடோ சித்தீக்,  பாம்பாட்டி மஜீது, சே மரைக்காயர், அத்திக்கடை மடுவு சுல்தான், திட்டச்சேரி பூரான் சுல்தான், இதுபோன்ற தற்காப்பு விளையாட்டு நிபுணர்கள் நாகூரில் மிகவும் பிரபலமாகத் திகழ்ந்தார்கள்.

மஞ்சக்கொல்லையில் சின்ன மரைக்காயர் ஏற்பாடு செய்யும் குஸ்தி மிகவும் பிரபலம்.

%e0%ae%a4%e0%ae%be%e0%ae%b0%e0%ae%be%e0%ae%9a%e0%ae%bf%e0%ae%99%e0%af%8d

நாகையில் பாண்டியன் திரையரங்கிற்கு கிழக்கே கொடிமரம் உண்டு. அங்கு ஒரு மேடை உண்டு. இந்த மேடையில்தான் அக்காலத்தில் கிங்காங் மற்றும் தாராசிங் மல்யுத்தம் செய்தார்கள் என்று பெரியோர்கள் சொல்லக் கேள்வியுற்றிருக்கிறேன்.

மல்யுத்த வீரர்களான கிங்காங், தாராசிங் இருவரையும் ஊர் ஊராக அழைத்துச் சென்று, குத்துச் சண்டை நிகழ்ச்சிகள் நடத்தி, டிக்கெட் போட்டு வசூல் செய்திருக்கிறாராம் எழுத்தாளர் சாவி.

தாராசிங் நெற்றியில் வரிவரியாக மடிப்புச் சுருக்கங்கள் இருக்கும். சண்டைக்கு முன், அந்த மடிப்புகளில் லேசாக பிளேடால் தாராசிங்கை கீறிக்கொள்ளச் சொல்வாராம் சாவி. பிளேடு கீறிய இடத்தில் ரத்தம் கசிந்து உறைந்து போகும். பின்பு சண்டையில் கிங்காங்கிடம் தாராசிங்கின் நெற்றியில் உள்ளங்கையால் அறையச் சொல்வார். அப்படி அறையும்போது, ரத்தம் காய்ந்த இடம் உதிர்ந்து, புதிய ரத்தம் பளிச்செனக் கிளம்பும். இது பார்வையாளர்களின் கண்ணுக்குத் தெரிந்தால்தானே அவர்களிடம் ஒரு விறுவிறுப்பு உண்டாகும் !

அதற்கும் ஒரு வழி செய்தார் சாவி. கிங்காங்கை வெள்ளை பனியன் அணிந்து சண்டையிடச் சொல்வார். தாராசிங்கைத் தாக்கி, ரத்தம் ஒட்டிய கையை தன் வெள்ளை பனியன் மீது அறைந்து கொள்ளச் சொல்வார். அப்படிச் செய்யும்போது, வெள்ளை பனியன் ரத்தமாகி, பார்வையாளர் கண்ணுக்குப் பளிச்செனத் தெரியும். சண்டை சூடு பிடிக்கும். பின்பு, ஏற்கெனவே திட்டமிட்டபடி, தாராசிங் பாய்ந்து கிங்காங் மேல் மோதி, அவரின் பனியனைக் கிழித்துக் கந்தல் கந்தலாக்குவார். “ஒரு பனியன் போனா என்ன, ஆயிரம் பனியன் வாங்குற அளவுக்கு வசூல் சேர்ந்துடும்” என்று சொல்லிச் சிரிப்பார் சாவி.

இது ஒரு பதிவில் படித்தது

தொலைக்காட்சியில் இந்த பாழாய்ப்போன WTF போன்ற நிகழ்ச்சிகள் வரப் போக இதுபோன்ற குஸ்தி மற்றும் பாரம்பரியக் கலைகளை நேரில் காணும் வாய்ப்பு நம் இளைய சமுதாயத்தினருக்கு கிடைக்காமல் போனது ஒரு மாபெரும் இழப்பு என்றுதான் கூறவேண்டும்.

 

Tags:

நாகூரிலிருந்து சென்ற கப்பல் கடலில் மூழ்கியது


ship-wrecked

கடலில் மூழ்கிய “கர்னல் ஃபிட்செ” கப்பலின் புகைப்படம் Image Courtesy of : Stuart Cameron

இது 120 ஆண்டுகட்கு முன்னர் நடந்த உண்மை சம்பவம். பொதுவாகவே கன்னத்தில் கைவைத்துக் கொண்டு சிந்தனை செய்துக் கொண்டிருந்தால் “கப்பலே கவிழ்ந்த மாதிரி கன்னத்தில் கை வைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருக்கிறாயே..?” என்று வினவுவார்கள்.

உண்மையிலேயே கப்பல் மூழ்கியபோது அந்த நாகூர்க்காரர்களின் மனநிலை என்னவாக இருந்திருக்கும்?

19-ஆம் நூற்றாண்டில் தமிழகத்து கடற்கரை ஓரங்களில் குறிப்பாக நாகூர், பரங்கிப்பேட்டை, கீழக்கரை, காயல்பட்டினம் ஏனைய ஊர்களில் வாழ்ந்த தமிழ் முஸ்லீம்கள் சொந்தமாக கப்பல் வைத்திருந்தும்  குத்தகைக்கு எடுத்தும்,  மாலுமிகளாகவும் பணிபுரிந்து கடல் வாணிபத்தில் சிறந்து விளங்கினர். அக்காலத்தில் நாகூரில் வாழ்ந்த கனவான்கள் யார் யாரிடத்தில் கப்பல்கள் இருந்தன என்ற விவரம் நகுதா என்ற தலைப்பிட்ட என் வலைப்பூ பதிவில் இடம் பெற்றிருக்கிறது..

120 ஆண்டுகட்கு முன்பு நடந்த இந்த நிகழ்வை போதுமான ஆதாரங்களுடன் இப்பதிவில் விளக்கியிருக்கிறேன்.

நாகூரிலிருந்து பர்மாவை நோக்கி புறப்பட்ட ஒரு கப்பல் நிக்கோபார் தீவுகளின் அருகே சென்று கொண்டிருக்கையில், கப்பலில் ஓட்டை ஏற்பட்டு, கடல் நீர் உட்புகுந்து, அதை தடுக்க எவ்வளவோ முயன்றும் முயற்சி பலனளிக்காத நிலையில் கடலில் முழுவதுமாக மூழ்கியது. அதனால் ஏற்பட்ட பொருட்சேதம் எவ்வளவு என்ற விவரம் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் உயிர்ச்சேதம் எதுவும் இல்லை என்பது மன ஆறுதல் தருகிறது.

இந்த கப்பலின் பெயர் “கர்னல் ஃபிட்சே” என்பதாகும், இந்த கப்பலுக்கு ஏன் “கர்னல் ஃபிட்செ” என்று பெயர் வைக்கப்பட்டது? அவர் யார்?   என்ற விவரம் தெரிந்துக் கொள்ள இதோ  ஒரு சிறு குறிப்பு :

albert-fytche

ஆல்பெர்ட் ஃபிட்செ

ஆல்பர்ட் ஃபிட்செ (Albert Fytche) பர்மா தேசம், பிரிட்டிஷாரின் காலனி ஆதிக்கத்தில் இருந்தபோது அங்கு கர்னலாகவும், லெப்டினண்ட் ஜெனரலாகவும்  (Feb 1867-April 1871) பணிபுரிந்தவர்.. 1892-ஆம் ஆண்டு தன்னுடைய 72-வது வயதில் மரணமடைந்தார். அவரை பெருமை படுத்தும் வகையில் இந்த கப்பலுக்கு “கர்னல் ஃபிட்செ” என்று பெயரிட்டனர்.

bamboo-partridge

Bambusicola Fytchi

அதுமட்டுமன்றி பர்மா. திபெத், தாய்லாந்து ஏனைய நாடுகளில் காணப்படும் ஒருவகை பறவைக்கும் கர்னலின் நினைவாக “Bambusicola Fytchi” என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது என்பது சுவையான ஒரு கூடுதல் தகவல்

கடலில் மூழ்கிய கப்பல் தொடர்பான விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்ட இரு நபர்களும் நாகூரைச் சேர்ந்தவர்கள். ஒருவர் பெயர் நகுதா எஸ்.பக்கீர் மாலிம், இன்னொருவரின் பெயர் C.சாஹிப் மாலிம்.

கப்பல் மூழ்கியதற்கான காரணத்தை இவர்கள் இருவரும்  வாக்குமூலமாக  கொடுத்த   ஒரு ஆவணத்தை படிக்க நேர்ந்தது. இதனை வாசிக்கையில் “டைட்டானிக்” ஆங்கிலப் படத்தை பார்த்ததைப்போல் ஒரு ‘திகில்’ உணர்வு என்னை ஆட்கொண்டது.

இந்த விபத்திற்கான காரணத்தைக் கண்டறிய மாஜிஸ்திரேட் Harry L. Tilly முன்னிலையில் இவ்வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தது. முதல் சாட்சியாக நகுதா எஸ். பக்கீர் மாலிம் அவர்களும் இரண்டாவது சாட்சியாக C.சாஹிப் மாலிம் அவர்களும் மாஜிஸ்திரேட் முன்பு ஆஜராகி கப்பல் மூழ்கியதற்கான முழு விவரத்தை வாக்குமூலமாக பதிவு செய்தனர்.. அது முறையே பதிவு செய்யப்பட்டு ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

பிரித்தானியாவிலுள்ள Southampton நகரத்து SCC நூலகம் மற்றும் அருங்காட்சியகத்தில் இந்த ஆவணம் பத்திரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

முதல் சாட்சியாக விசாரிக்கப்பட்டவரின் வாக்குமூலம் :

பெயர் : எஸ்.பக்கீர் மாலிம்

வயது : 45

இனம்: சோனகர் (Chulia)*

மதம்: இஸ்லாம்

தந்தை பெயர் : சாஹிப் அல்லாபே

சொந்த ஊர் : நாகூர், மெட்ராஸ் மாகாணம், இந்தியா

தொழில் : பாய்மரக்கப்பல் மாலுமி  (நகுதா)

நீதிமன்றத்தில் அச்சமயம் வீற்றிருந்தோரின் விபரம் பின்வருமாறு:

Harry L Tilly, Esquire, District Magistrate,

Members:

Captain Burnett, Master S.S. “Shropshire”

Captain Erskine, Master S.S. “Vortigern”

Mr.F.Wegener, Merchant

வழக்கு எண்: 128/ 1896

விசாரணை நாள் : 5th Oct 1896

ரங்கூன் தலைமை கமிஷனர் அவர்களின் ஆணையின் பேரில், இந்திய வணிகர் கப்பல் சட்டம் V 1883- விதிமுறையின்படி, நாகூரிலிருந்து புறப்பட்டு தெற்கே நிக்கோபார் தீவின் அருகேயுள்ள நாங்கோரி  என்ற இடத்தில் “கர்னல் ஃபிட்செ” என்ற கப்பல் கடல்நீரில் மூழ்கியதைத் தொடர்ந்து இந்த வழக்கு பர்மாவிலுள்ள ரங்கூன் நகரத்து நீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு வந்தது.

இந்த கப்பல் 145 நீளம், 28 அடி அகலம், 10 அடி உயரம் கொண்டது. இந்த கப்பல் பர்மா நாட்டவருக்குச் சொந்தமானது. இவ்வழக்கில் சாட்சியாக விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்ட இருவரும் நாகூரைச் சேர்ந்தவர்கள்.

விசாரணையின்போது மாஜிஸ்திரேட் கேட்ட கேள்விகளும், அதற்கு நாகூர்க்காரர்கள் சாட்சிகளாக அளித்த வாக்குமூலம் இதோ:

மாஜிஸ்திரேட்: உங்களிடம் முறையான ஓட்டுனர் உரிமம் இருக்கிறதா?

பக்கீர் மாலிம்: ஆம். இருக்கிறது. இது மெட்ராஸ் மாகாணம் Master Attendant அவர்களால் 1882-ஆம் ஆண்டு எனக்கு வழங்கப்பட்டது. அதை என் வீட்டில் பத்திரமாக வைத்திருக்கிறேன். அதை கைவசம் பெறுவதற்காக என் சொந்த ஊர் நாகூருக்கு தந்தியும் அனுப்பி இருக்கிறேன்.

மாஜிஸ்திரேட் : மூழ்கிய கப்பலைப் பற்றி ஏதேனும் தகவல்கள் தர முடியுமா?

பக்கீர் மாலிம்: ஓ! தாராளமாக. “கர்னல் ஃபிட்செ” என்ற இந்தக் கப்பல் சுமார் 31 ஆண்டுகள் பழமையானது. கப்பலின் உரிமை பத்திரம் யாவும் அந்தக் கப்பலிலேயே மூழ்கி விட்டது. நாங்கள் 24-06-1896 தேதி மதியம் ஒரு மணிக்கு நாகூர் துறைமுகத்தை விட்டுப் புறப்பட்டு நிக்கோபார் தீவை நோக்கிச் சென்றோம். தென்மேற்கு காற்று வீசிய எதிர் திசையில் பயணித்தோம்.

மாஜிஸ்திரேட்: நீங்கள் பயணிக்க வேண்டிய பாதை தென்கிழக்கு அல்லவா?

மாலிம்: ஆம். ஆனால் காற்றின் போக்கு எங்களுக்கு சாதகமாக இல்லாததினால் நாங்கள் சுற்றிக்கொண்டு வேறுதிசையில் பயணிக்க நேர்ந்தது..

மாஜிஸ்திரேட்: ஹு..ம்  அப்புறம்

பக்கீர் மாலிம்: புறப்பட்ட மறுநாள் 25-ஆம் தேதி காலை 9 மணிக்கு வானிலை மோசமானது, எங்கள் கப்பலில் இரண்டு கீழ்பகுதி பாய்மரம் இருந்தது. அப்பொழுதெல்லாம் கப்பலுக்குள் தண்ணீர் புகவில்லை. வழக்கமாக நாளொன்றுக்கு இரண்டு முறை தண்ணிர் ஏதேனும் உட்புகுந்திருப்பின் நாங்கள் வெளியேற்றுவோம். 29-ஆம் தேதியன்று தண்ணீர் அளவுக்கு அதிகமாக உட்புகுவதை நாங்கள் கவனித்தோம். ஆனால் அப்போது வானிலை முன்பை விட சற்று தெளிவாகவே இருந்தது. முதலில் இருந்ததை விட காற்றின் வேகம் பாதியளவே இருந்தது.  என்றாலும்,  தண்ணீர் எதனால் இந்த அளவுக்கு உள்ளே புகுகிறது என்பதை எங்களால் கணிக்க முடியவில்லை. கப்பலின் முற்பகுதியில்தான் சிறிது சிறிதாக தண்ணீர் புகுந்த வண்ணம் இருந்தது.

மாஜிஸ்திரேட்: அதை தடுக்க ஏதாவது முயற்சி எடுத்தீர்களா?

பக்கீர் மாலிம்: ஆம். நான் எங்கிருந்து தண்ணீர் புகுகிறது என்பதை கண்டறிய முயற்சிகள் எடுத்தேன். நீர்க்கிழி வழியாகத்தான் தண்ணீர் புகுந்திருக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

மாஜிஸ்திரேட்: பிறகு என்ன நடந்தது?

பக்கீர் மாலிம்: 29-ஆம் தேதி 11 மணியளவில் எங்களுடைய கப்பல் சிறிது சிறுதாக மூழ்கத் தொடங்கியது. பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டிருந்த சிறிய படகில் தாவி நாங்கள் உயிர் பிழைத்தோம் . சுமார் கால் மணி நேரத்திற்குப் பிறகு கண்முன்னே எங்கள் கப்பல் முழுவதுமாக மூழ்கியது. நாங்கள் பதைபதைத்துப் போனோம்.

மாஜிஸ்திரேட் : அப்புறம்..?

பக்கீர் மாலிம்: வெகுதூரத்தில் எங்கள் கண்களுக்கு நிக்கோபார் தீவு தென்பட்டது. ஐந்து அல்லது ஆறு மைல்களுக்கு அப்பால் இருக்கலாம். சுமார் ஆறு மணி நேரம் படகிலேயே தத்தளித்துக் கொண்டிருந்தோம். அச்சமயம் “சாஹுல் ஹமீது” என்ற பெயர் தாங்கிய ஒரு பாய்மரக்கப்பல் “கச்சல்” என்ற  இடத்திலிருந்து நங்கூரமிட்டு தேங்காய் பொதிச்சரக்கை ஏற்றிக் கொண்டிருந்தது. கச்சல் என்ற இடம் நாங்கூரி (Nancowry) என்ற இடத்திலிருந்து ஒன்பது அல்லது 10 மைல் தொலைவில் இருக்கிறது.

(பழங்குடியினர் வசிக்காத “campbell Bay”,  “Kachal”,  “Hut Bay” போன்ற தீவுகள் நிக்கோபார் தீவுகளைச் சுற்றியிருக்கும் குட்டித் தீவுகள்.  அதில் ஒன்றுதான் கச்சல். இந்த நாங்கூரி தீவு என்பது நிக்கோபார் தீவின் தொடர்.   வங்காள விரிகுடாவுக்கும் அந்தமான் தீவுக்கு இடைப்பட்ட தூரத்தில் வீற்றிருக்கிறது.)

மாஜிஸ்திரேட்: தொடர்ந்து சொல்லுங்கள்

பக்கீர் மாலிம்: நாங்கள் மூழ்கப்பட்ட கப்பலிலிருந்து வெளியானபோது “கச்சல்” வடமேற்கு திசையில் இருந்தது. இரவு முழுதும் கச்சல் தீவைச் சுற்றி தத்தளித்தபடியே இருந்தோம். கடலலைகள் வலுவாக உயரே எம்பிய வண்ணம் இருந்தது. துறையைச் சுற்றிலும் பாறைகள் வேறு நிறைந்திருந்தன.

மறுநாள் விடியற்காலை 6 மணிக்கு நாங்கள் அட்சரேகை 7A ° 40 ‘மற்றும் தீர்க்கரேகை 91Â ° 30’ –யில் இருந்தோம். காற்று எதிர்க்காற்றாக இருந்ததால் கச்சல் துறையை அடைவதற்கு சற்று சிரமப்பட்டோம். நல்லவேளையாக கப்பல் மூழ்கியதில்  உயிர்ச்சேதம் எதுவும்   ஏற்படவில்லை.

மாஜிஸ்திரேட்: போதும். இப்போது நீங்கள் போகலாம்

(மாஜிஸ்திரேட் இரண்டாவது சாட்சியை விசாரணைக்கு அழைத்துவர ஆணையிடுகிறார்.)

nancowry-island

நாங்கோரி தீவு

இரண்டாம் சாட்சி

பெயர் : C.சாஹிப் மாலிம்

சொந்த ஊர்: நாகூர், மெட்ராஸ் மாகாணம், இந்தியா

வயது: 25

தந்தை பெயர்: குலாம் காதர் மாலிம்

தொழில்: துணை மாலுமி

மாஜிஸ்திரேட் : நடந்தது என்ன என்பதை நீங்கள் கூற முடியுமா?

சாஹிப் மாலிம்: 25.06.1896 அன்று எங்கள் கப்பலில் சிறிது சிறிதாக நீர்க்கசிவு ஏற்படத் துவங்கியது.. நீரை வெளியேற்றும் பம்பு பழுதாகியிருந்தது. நாங்கள் பழுதை சரிசெய்து இயக்குகின்ற செயல்பாட்டுக்கு அதனை கொண்டு வந்துவிட்டோம். ஆனால் அதைக்கொண்டு  தண்ணீர் உள்ளுக்குள் புகுவதை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.

மாஜிஸ்திரேட்: பிறகு என்ன நடந்தது?

சாஹிப் மாலிம்: 29-ஆம் தேதி பதினொன்று மணியளவில் கப்பலை விட்டு நாங்கள் வெளியேறினோம். நாங்கள் சிறிய படகில் தாவி தப்பித்த கால் மணி நேரத்திற்குள் அது முழுவதுமாக மூழ்கியது. அதற்குமுன், கப்பல் மூழ்குவதை தடுக்க எங்களால் ஆன அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டோம். நீர்க்கசிவை தடுத்து நிறுத்த மூட்டைகள் மற்றும் தார் போன்ற உபகரணங்கள் வைத்து அடைத்துப் பார்த்தும் அது எங்களுக்கு பலனளிக்கவில்லை. காற்றும் எதிர்க்காற்றாக இருந்தபடியால், அது எங்களுக்கு சாதகமாக இல்லாது போனதால் எங்களால் துரிதமாக கப்பலை கரை சேர்க்க முடியவில்லை.

மாஜிஸ்திரேட்: நீங்கள் இருவரும் கொடுத்த வாக்குமூலத்தை நீதிமன்றம் பதிவு செய்கிறது. நீங்கள் இப்போது போகலாம்,

5.10.1896 அன்று இதற்கான  விசாரணை நீதிமன்றத்திற்கு வந்தது. வழக்கை முழுவதும் விசாரித்த மாஜிஸ்திரேட் ஹார்ரி எல். டில்லி  கீழ்க்கண்டவாறு தீர்ப்பளித்தார்.

நகுதா எஸ்.பக்கீர் மாலிம் மூழ்கிய கப்பலைக் காப்பாற்ற அனைத்து நடவடிக்கைகளும் மேற்கொண்டார் என்பது இவ்விசாரணையின் மூலம் அறிய முடிகிறது. கடந்த 25 ஆண்டுகளாக பர்மா நாட்டவர்களுக்கு சொந்தமான “கர்னல் ஃபிட்செ” மூழ்கியதற்கு  எவ்வகையிலும் அவர்மீது  பழிசுமத்தவோ அல்லது அவரை பொறுப்பாளி ஆக்கவோ  இயலாது

5th October 1896.

Ship Details:

Ship Launched on: 1866

Vessel Type: River Steamer

Vessel Description: Iron Paddle Steamer

Builder: Archibald Denny, Dumbarton

Tonnage: 276 grt/ 126 bm

Length: 145.0 ft X Breadth: 28.0 ft x Depth: 10.0 ft

Engine Detail: 2 cyl 32”, 32”x42” 70 nhp

1875 Irrawaddy Flotilla Co. Ltd, Glasgow

1877 _____ Penang (Reported)

Vessel History

1867 propably assembled at Dalla Dockyard, Burma

1869 commenced extended IFC service to Bhamo

பின்குறிப்பு: *ஆங்கிலத்தில் Chuliah என்று அழைக்கப்படும் வம்சா வழியினர் தமிழில் சோனகர் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். இவர்கள் தமிழகத்திலிருந்து வியாபார நிமித்தம் கீழைநாடுகளுக்கு புலம்பெயர்ந்த தமிழ் பேசும் முஸ்லீம்கள்.

தொடர்புள்ள சுட்டி

நகுதா

 

Tags:

நாடாளுமன்ற நாயகர் நாகூர் அப்துல் ஜப்பார்.


mka-jabbar

எம்.கே.அப்துல் ஜப்பார்

நாகூர்பதி ஈன்ற நன்மணிகளை நான் பட்டியலிட நாட்கள் போதாது. கடல் கடந்து சென்றாலும் கன்னித்தமிழை கடுகளவும் மறவாத கனவான்கள் பிறந்த கண்ணியமான பூமி இது.

நாடுவிட்டு நாடு குடிபெயர்ந்தாலும். நற்பணிகள் செய்து நாடு போற்றும் நாயகர்களாக நகர்வலம் வந்த நல்லவர்களை பெற்றெடுத்த பூமி இது.

மண்ணின் வாசம் மறவாத மாமனிதர்கள் மலர்ந்த பூமி இது.

புகுந்த வீட்டுக்கு பெருமை தேடிதரும் மருமகள்போல, வாழ்வாதாரம் தேடிச் சென்ற நாட்டுக்கும், பிறந்து வளர்ந்த மண்ணிற்கும் சமஅளவில் விசுவாசம் காட்டி சரித்திரத்தில் இடம்பெற்ற சாதனை மனிதர்களை படைத்த பூமி இது

நாடு போற்றும் நாகூரின் மண்ணின் மைந்தர்கள் பலரை என் வலைப்பதிவில் அடையாளம் காட்டி அவர்களின் அருமை பெருமைகளை எடுத்தியம்பி இருக்கிறேன்.

அவ்வரிசையில் இதோ இன்னொரு அபூர்வ மனிதன்.

நாகூர் மண்ணிற்கு நற்பெருமை ஈட்டித் தந்த அந்த நாயகரின் பெயர் அப்துல் ஜப்பார். தந்தையார் பெயர் முகம்மது காசிம்

jabbar

எம்.கே.அப்துல் ஜப்பார்

2010-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 27-ஆம் தேதி அப்துல் ஜப்பார் அவர்கள் இந்த மண்ணுலகை விட்டு மறைந்தபோது சிங்கப்பூர் நாடே கண்ணீர் வடித்தது.

மலேசியா நாட்டு பத்திரிக்கைகளும் அவர் மறைவுக்கு கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தின.  அவர் ஆற்றிய அரும்பணிகளை   ‘ஆகா ஓகோ’வென  வானளாவ புகழ்ந்து தள்ளின.

அப்துல் ஜப்பாரின் மறைவு சிங்கப்பூருக்கு நேர்ந்த மாபெரும் இழப்பு என சிங்கை அரசியல் பிரமுகர்கள் கருத்து தெரிவித்தார்கள்,

அப்துல் ஜப்பார் இந்த மண்ணுலகை விட்டு மறைந்தபோது அவருக்கு வயது 77. மனைவியையும் தன் மூன்று மக்களையும் விட்டுச் சென்றார்.

1980-ஆம் ஆண்டு மக்கள் செயல் கட்சி (People’s Action Party) நாடாளுமன்ற பொதுத்தேர்தலில் ராடின் மாஸ் தனித்தொகுதியில் அப்துல் ஜப்பாரை வேட்பாளராக நிறுத்தியது.

சாதாரண தொழிற்சங்கத் தலைவராக இருந்த இவரது திறமையை கண்டறிந்து இவரை அரசியலுக்கு இழுத்து வந்தது யார் தெரியுமா?

%e0%ae%b2%e0%af%80-%e0%ae%95%e0%af%81%e0%ae%b5%e0%ae%be%e0%ae%a9%e0%af%8d-%e0%ae%af%e0%af%82

லீ குவான் யூ

சிங்கப்பூரின் தந்தை என்று எல்லோராலும் அன்புடன் அழைக்கப்படும் லீ குவான் யூ அவர்கள்தான். லீ குவான் யூ அவர்கள் சென்ற ஆண்டு மறைந்தபோது தமிழகத்தின் தென்மாவட்டங்கள் உட்பட பல இடங்களிலும் துக்கம் அனுஷ்டிக்கப்பட்டது. அவர் எந்த அளவுக்கு தமிழர்களின் மனதில் இடம் பெற்றிருந்தார் என்பதை இதன் மூலம் அறிந்துக் கொள்ளலாம்.

இந்த அரசியல் கட்சி (P.A.P.)  1959-ஆம் ஆண்டு முதல் சிங்கப்பூரில் ஆட்சி நடத்தி வருகிறது என்பதை நாமறிவோம். இந்த கட்சியின் நிறுவினர்களில் ஒருவரும், முதல் பிரதமரும் லீ குவான் யூ என்பதும் தற்போதைய சிங்கப்பூர் பிரதமர் லீ சியன் லூங் இக் கட்சியின் செயலாளர் என்பதும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது,

சிங்கப்பூர் மேற்குப் பகுதியான ராடின் மாஸ் தொகுதி நாடாளுமன்ற பிரதிநிதியாக எம்.கே.அப்துல் ஜப்பாரை நியமித்தபோது பல்வேறு விமர்சனங்கள் எழுந்தன. சீனர்களும் மலாய் மக்களும் நிறைந்திருக்கும் பகுதியில் இவர் எப்படி தேர்தலில் வெற்றிபெற இயலும் என்று சந்தேகக் கண்கொண்டு   கேள்விகள்   எழுப்பினர்.

காரணம் இதற்கு முன்னர் இந்த தொகுதியில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் பெர்னார்ட் சென் தியன் என்ற சீனர்.  ஆனால் ஏற்கனவே இந்த தொகுதியில் N.நாயுடு கோவிந்தசாமி என்ற தமிழர் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார் என்பது இங்கே குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும்.

அப்துல் ஜப்பார், தன் மீது வீசப்பட்ட எதிர்மறை கருத்துக் கணிப்பை எல்லாம் தவிடு பொடியாக்கி மக்களின் ஏகோபித்த ஆதரவு பெற்று வெற்றி வாகை சூடினார்.

1980-ஆம் ஆண்டு முதல் 1984-ஆம் ஆண்டுவரை அப்துல் ஜப்பார் நாடளுமன்றத்தில்   திறம்பட செயலாற்றினார்.    தொகுதி மக்களின் குறைகளை நேரடியாகவே சென்று கேட்டறிந்து அவர்கள் நலனுக்காக நாடளுமன்றத்தில் குரல் கொடுத்தார்.. தன் சொல்வாக்கு சுத்தத்தால் அத்தொகுதி மக்களின் செல்வாக்கைப் பெற்றுத் திகழ்ந்தார்.

நாடாளுமன்றத்தில் தனது கணீர் குரலில் தாய்மொழி தமிழில் முழங்கி ஒவ்வொரு தமிழனையும் தலைநிமிர வைத்தவர் அவர்.    தமிழ் மொழி மீது அவருக்கு அளவுகடந்த ஈடுபாடு  இருந்தது, உணர்ச்சிப்பூர்வமாக மேடையில் உரையாற்றும் தகுதி படைத்தவர்.

1984-ஆம் ஆண்டில் அவர் பதவி துறந்தபோது அவர் சொன்ன காரணம் எல்லோரையும் வெகுவாகக் கவர்ந்தது. புதிய வேட்பாளர்களுக்கு வாய்ப்பு தர வேண்டி தான் தொடர்ந்து நீடிக்க விரும்பவில்லை என்றார்.

அரசியலில் ஒருமுறை நுழைந்து விட்டால் போதும் அதில் கடைசிவரை அட்டையாக ஒட்டிக் கொண்டு., ஏதாவதொரு பதவியை தக்க வைத்து. சொகுசாக மிச்ச காலத்தை நகர்த்திவிடலாம் என்று நினைக்கும் அரசியல்வாதிகள் நிறைந்திருக்கும் இவ்வுலகில் அப்துல் ஜப்பார் உதிர்த்த நேர்மையான சிந்தனைத் துளிகள் அவரை மேலும் உயர்த்திக் காட்டியது. “ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்” என்பதைப்போல  அவருடைய உயர்ந்த பண்புக்கு இதுவொன்றே சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவி   மட்டுமல்லாது அப்துல் ஜப்பார்  பொதுவாழ்வில் அவர் வகித்த பதவிகள் ஏராளம்..  .

அப்துல் ஜப்பார்  ஒரு சாதாரண தொழிலாளியாக  வாழ்க்கைப் பாதையை தொடங்கினார். ஆரம்பத்தில் அவர் தச்சுத் தொழிலாளியின்  உதவியாளராக தன் பணியைத் தொடங்கி, பின்னர் உதவி மேற்பார்வையாளராக பதவி உயர்ந்தார். 1954-ஆம் ஆண்டு முதலே தொழிற்சங்கவாதியாக செயற்பட்டார். அப்போது அவருக்கு வயது 21 மட்டுமே. சிறிது சிறிதாக முன்னேறி 1969-ஆம் ஆண்டு கெப்பல் கட்டுந்துறையின் (Keppel Shipyard) யூனியன் தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1988-ஆம் ஆண்டுவரை இப்பதவியில் நீடித்தார். தொழிலாளர் வர்க்கத்தினரின் அன்புக்கும் பாசத்திற்கும் பாத்திரமாகத் திகழ்ந்தார்.

1979 முதல் 1985 வரை பெருமைமிகு NTUC மத்திய குழுவில் உறுப்பினராக அங்கம் வகித்தார்

1990-ஆம் ஆண்டு சிங்கையின் குயின்ஸ் டவுன் பகுதியிலுள்ள பாஸிர் பாஞ்சாங் இந்திய முஸ்லீம் சங்கத்தின் தலைவராக பொறுப்பேற்று அதனை சிறப்பாக நிர்வாகித்தார்.

பின்னர், 1990 முதல் 2003 வரை ஐக்கிய இந்திய முஸ்லிம் அசோசியேஷன் தலைவராக திறம்பட செயலாற்றி     எண்ணற்ற பொதுக் காரியங்களிலும், சமூக சேவைகளிலும் ஈடுபட்டார்.   இந்த அமைப்பு The United Indian Muslim Association (UIMA)   என்ற பெயரில் அரசு அங்கீகாரம் பெற்று 1963-ஆண்டு முதல் செயல்பட்டு வருகிறது. அவர் பதவி காலம் முடிவடைந்த பின்னரும் இந்த அமைப்பின் மூத்த ஆலோசகராக பதவியேற்று திறம்பட வழிநடத்தினார்.

2002-ஆம் ஆண்டு மூத்த செயல்வீரருக்கான தொழிலாளர் விருதை இவருக்கு  தேசிய தொழிற்சங்க காங்கிரஸ் வழங்கி இவரை கெளரவித்தது .

அவர் தன்னலம் கருதா பொதுநலவாதி என்பதை அவரைச் சுற்றியிருந்தவர்கள் நன்கறிவார்கள்.

“அவர் சுயநலம் பேணிய மனிதரல்ல. இளைஞர்கள் சமுதாயத்தை வழிநடத்த வேண்டும் என்று கனவு கண்டவர் அவர்.” என்று அப்துல் ஜப்பாருக்கு புகழாரம் சூட்டுகிறார் ஐக்கிய இந்திய முஸ்லீம் சங்கத்தின் தலைவராக பதவி வகித்த ஃபரியுல்லா என்பவர்.

மேலும் கூறுகையில், “அப்துல் ஜப்பார் அவர்கள் மிகவும் எளிமையான மனிதர். அவரை எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் எளிதாக அணுக முடியும். எந்த நேரத்திலும் அவர் வீட்டுக் கதவை உதவிக்கரம் வேண்டி தட்டினாலும் தனிப்பட்டவர்களுக்காகவும் சமுதாயத்திற்காகவும் ஓடி வந்து உழைப்பவர்” என்று அவரை பாராட்டுகிறார்.

அக்காலத்தில் ஏராளமான இந்திய சமுதாய அமைப்புகள் இருந்தன. அவை யாவும் திக்குக்கு ஒன்றாக வெவ்வேறாக செயற்பட்டு வந்தன. அவை யாவையும் ஒன்றிணைத்து ஒரே குடையின் கீழ் இயங்குவதற்கு அப்துல் ஜப்பார் பட்ட பாடு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. அவரது இடைவிடாத முயற்சி பலனளித்தது.

ஜப்பார் அவர்கள் காயிதேமில்லத் கையால் நற்சான்றிதழ் பெறுகையில்

ஜப்பார் அவர்கள் காயிதேமில்லத் கையால் நற்சான்றிதழ் பெறுகையில்

1983-ஆம் ஆண்டு சிங்கப்பூரிலுள்ள எட்டு இஸ்லாமிய  அமைப்புகளை ஒன்றிணைத்து பிரமாண்டமான முறையில் மீலாது விழா எற்பாடு செய்த பெருமை அப்போது நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்த. எம்.கே.ஏ. ஜப்பார் அவர்களைச் சாரும். அதன்பிறகு இத்தகைய இஸ்லாமிய நிகழ்ச்சிகள் பெரிய அளவில் நிறைய நடைபெறத் தொடங்கின.

தமிழ்நாட்டிலிருந்து சிறந்த இஸ்லாமிய அறிஞர்கள், சமுதாயத் தலைவர்கள், புகழ்பெற்ற எழுத்தாளர்கள், பேச்சாளர்கள், பாடகர்களை அழைத்து  சிங்கப்பூர் மண்ணில் தமிழ் மொழியை மணக்கச் செய்தவர்.

சிராஜுல் மில்லத் அப்துல் சமது, இசைமுரசு நாகூர் ஹனிபா போன்றவர்கள் அப்துல் ஜப்பாருக்கு நெருங்கிய தோழர்களாக இருந்தனர்.

1992-ல் இந்திய முஸ்லிம்களின் கூட்டமைப்பான ‘இந்திய முஸ்லிம் பேரவை’யைத் தொடங்கினார். அதன் தலைவர் மற்றும் செயலர் பதவிகளையும் வகித்தார். அதன் பிறகும் தொடர்ந்து ஆலோசகராகவும் தொண்டாற்றி வந்தார்.

இனம்,  மொழி,  மதங்களைக் கடந்து அனைத்து மக்களுடனும் இணைந்து சேவையாற்றவேண்டும்  இதுதான் அவர் அடிக்கடி மற்றவர்களுக்கு அறிவுறுத்தும் தாரக மந்திரம்.

சாதாரண ஒரு தொழிலாளராக தன் வாழ்வைத் தொடங்கிய  எம்.கே.அப்துல் ஜப்பார் சிங்கப்பூர் அரசியல் வானில் தங்கத்தாரகையாய் ஒளிவிட்டு மிளிர்ந்தார்.

வாழ்வாதாரம் தேடி அயல்நாடு குடிபெயர்ந்துப் போகும் நபர்களில் வெகு சிலர் மட்டுமே தங்களுடைய தாயக மண்ணின் பெருமையை மறக்காமலும், அதன் வம்சாவழி வந்த மக்களின் நலனுக்காகவும் பாடுபட தங்களின் வாழ்வை அர்ப்பணிக்கின்றனர். அவ்வகையில் எம்.கே.அப்துல் ஜப்பாரின் வாழ்க்கை மகத்தானது.

சிங்கப்பூர் வாழ் மக்களின் அன்பையும் பாராட்டையும் பெற்ற நாகூர் அப்துல் ஜப்பார் என்றென்றும் எல்லோருடைய மனதில் நிலைத்திருப்பார் என்பதில் சற்றும் ஐயமில்லை,

அப்துல் கையூம்

பிற பிரமுகர்களின் கருத்துக்கள் :

Abdul  Jabbar is  A very effective union leader who was vocal in raising workers’ issues in Parliament. He spoke his mind on what he believed was right

saidi-shariff

Saidi Shariff

Haji Saidi bin Haji Shariff – M.P. Kaki Bukit Constituency (1980-1984)

———————————————————–

Mr Jabbar had helped unite the Indian Muslim community through his sincerity, humility and hard work

  • Singapore Kadayanallur Muslim League president Naseer Ghani

Extracted from speech delivered by Mr. Lee Yock Suan, the then Minister of state for finance on 15 October 1984

Reference:

ராடின் மாஸ் தொகுதி

சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள்

அப்துல் ஜப்பார் அவர்களின் மறைவுச் செய்தி

National Library Singapore

Speech delivered by Minister of state for finance on 15 oct 1984

இதர ஆதாரங்கள்:

65th Anniversary cum opening of building extension (Page 63)

NTUC Co-operative Insurance Common Wealth Enterprises Ltd. 10th Anniversary 1970-1980 A Decade Progress Page 40

Available in NLB National Library Singapore

 

Tags:

தந்தை பெரியாரும் நாகூர் ஹனிபாவும்


%e0%ae%88-%e0%ae%b5%e0%af%86-%e0%ae%b0%e0%ae%be %e0%ae%a8%e0%ae%be%e0%ae%95%e0%af%82%e0%ae%b0%e0%af%8d-%e0%ae%b9%e0%ae%a9%e0%ae%bf%e0%ae%aa%e0%ae%be

பெரியார் என்ற சொல் எவரும் உச்சரிக்க உகந்த சொல் அல்ல என்று கருதப்பட்ட அந்தக் காலத்தில் தந்தை பெரியாரின் கொள்கைகளிலும் சுயமரியாதைச் சிந்தனைகளிலும் கவரப்பட்டு திராவிட முழக்கங்கள் முழங்கிக் கொண்டிருந்தார் நாகூர் ஹனிபா.

1935-ஆம் ஆண்டு அது. அப்போது ஹனிபாவுக்கு பத்து வயதுதானிருக்கும். ஹனிபாவின் தந்தையார் முகம்மது இஸ்மாயில் மலேசியாவிலுள்ள கோலாலம்பூர் நகரில் ரயில்வே போர்மேனாக பணி புரிந்து வந்த நேரம். அதுசமயம் தமிழக மண்ணில் புரட்சிக் கருத்துக்களை வித்திட்டுக்கொண்டிருந்த தந்தை பெரியாரின் சுயமரியாதைச் சிந்தனைகள் அவரை பெரிதும் ஆட்கொண்டன.

தமிழ்நாட்டில் செட்டியார் தொடக்கநிலை பள்ளியில் படித்துக் கொண்டிருந்த தன் அன்பு மைந்தன் ஹனிபாவின் மனதில் சுயமரியாதைக் கருத்துக்கள் வேரூன்றுவதற்கு அவரது தந்தை ஒரு முக்கிய காரணமாக இருந்தார் என்றே கூறலாம்

‘புலிக்கு பிறந்தது பூனையாகுமா’  என்று சொல்வார்களே, அதுபோல ‘தாய் எட்டடி பாய்ந்தால் குட்டி பதினாறு அடி பாயும்’ என்ற பழமொழிக்கேற்ப தன் தந்தைக்கு,  அவரது ஆணைபடியே, இங்கிருந்தபடி இஸ்லாமிய பத்திரிக்கைகளையும் ,சுயமரியாதை இயக்க ஏடுகளை  வாங்கி அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார்.

அப்போது கப்பல் போக்குவரத்து நாகை துறைமுகத்திலிருந்து மலேயாவுக்கு செயற்பாட்டில் இருந்தது.  நாகூர் அல்லது சுற்றுவட்டாரத்து பயணிகள் யாரையாவது தொடர்பு கொண்டு பத்திரிக்கை கட்டுகளை தவறாமல் ஹனிபா தன் தந்தைக்கு அனுப்பி வைப்பார்.

  • வேலூர் நகரிலிருந்து 1910-ஆம் ஆண்டு முதற்கொண்டு வெளிவந்துக் கொண்டிருந்த இஸ்லாமிய நாளிதழான “சைபுல் இஸ்லாம்”

தாருல் இஸ்லாம்

  • “இராமாயண சாயபு” என்றழைக்கப்பட்ட தாவூத் ஷா அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்டு 1923-ஆம் ஆண்டு முதல் வெளிவந்துக் கொண்டிருந்த “தாருல் இஸ்லாம்” பத்திரிக்கை

magazine-3 magazine-4 magazine-1

  • 1925-ஆம் ஆண்டு முதல் வெளிவந்துக் கொண்டிருந்த பெரியாரால் ஆரம்பித்து வெளியிடப்பட்ட சுயமரியாதை இதழான “குடியரசு” பத்திரிக்கை.  இவைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.

“குடியரசு”  இதழைத் தொடங்கி வைத்தவர் தமிழறிஞரும் திருப்பாதிரிப் புலியூர் திருமடத்தின் தலைவராகவும் விளங்கிய ’சிவசண்முக மெய்ஞ்ஞான சிவாசாரிய சுவாமி’ எனும் ’ஞானியார் சுவாமிகள்’  என்பது கூடுதல் செய்தி.

இவைகளை ஒன்று விடாமல் சேகரித்து தன் தந்தைக்கு தவறாமல் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார் ஹனீபா. அனுப்புவதற்கு முன்னர் அவைகளை ஒரு வரிகூட விடாமல் ஒன்றுக்கு பலமுறை படித்து, தன்னைத்தானே உரமேற்றிக் கொள்வார். இப்படியாகத்தான் ஹனிபா  திராவிடக் கொள்கைகளும், சுயமரியாதைச் சிந்தனைகளையும் தனக்குத்தானே வளர்த்துக் கொண்டார்.

திராவிட இயக்கம் ,மேலோங்கி வந்த காலத்தில் பெரியாரைப் பற்றி நாகூர் E.M.ஹனிபா அவர்கள் பாடிய பாடல் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது.

“ஆசுகவி” என்று எல்லோராலும் போற்றப்பட்டவர் புலவர் ஆபிதீன்.  ஆபிதீன் காக்கா என நாகூர் மக்களால் பாசத்துடன் அழைக்கப்பட்டவர்.

அவர் எழுதிய அந்த அற்புத பாடல் வரிகள் இதோ :

பேரறிவாளர் அவர் பெரியார் எனும் ஈவேரா

ஆரறிவார் பெருமை தமிழா,

ஆபிதீன் சொல் ஈவெரா தமிழா

ஆபிதீன் சொல் ஈவெரா !

 

தூங்கிக் கிடந்த உன்னை துடைத்தணைத்து

தாங்கித் தரைமேல் இட்டார் – தமிழா

தாத்தாவாம் ஈவெரா-வே தமிழா

தாத்தாவாம் ஈவெரா-வே

 

வேதியர் கண்கள் முன்னே

வேட்டிகளை அணியச் செய்து

வீதி உலாவச் செய்தார் – தமிழா

வீரராம் ஈவெரா-வே

வீரராம் ஈவெரா-வே

 

புரோகிதப் புற்றுக்குள்

பாலை விட்டு

…………………………………….

புகுத்தல் தருமத்திற்கு

விரோதம் என்றே கூறிட்டார்

வித்தகர் ஈவெரா-வே – தமிழா

வித்தகர் ஈவெரா-வே

இப்பாடல் அக்காலத்தில் அனைத்து இனஉணர்வாளர்களின்  உதடுகளையும் முணுமுணுக்க வைத்தது ..

இப்பாடல் திராவிட இன உணர்வாளர்களின் உணர்ச்சிகளை தட்டி எழுப்பியது.

1939-ல் தமிழ்நாட்டு முதல்வராக இருந்த ராஜாஜி நாகூர் வந்தபோது இந்தி எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் கறுப்புக்கொடி காட்டி காவல்துறையால் கைது செய்யப்பட்டபோது ஹனிபாவுக்கு வயது எத்தனை தெரியுமா..? சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள். வெறும் பதின்மூன்று வயது.

“சின்ன வயதிலேயே தமிழ்.. தமிழ் என்ற தமிழுணர்வுடன் வளர்ந்தவர் நாகூர் ஹனிபா. தமிழுக்கு ஒரு தீங்கென்றால், அந்தத் தீங்கினைத் தடுத்து நிறுத்திட, தமிழர் நலன் காத்திட தமிழ்மொழி காத்திட, தோள்தட்டிதன்னை ஒப்படைத்துக் கொள்ளக் கூடிய தியாக சீலர் நாகூர் ஹனிபா” என வாயாரப் புகழ்கிறார் டாக்டர் கலைஞர்.

மேலும், “பெரியார் பெயரை உச்சரித்தால், அண்ணாவின் பெயரைச் சொன்னால் ஒருவித முகக்கோணலுடன் சமுதாயத்தில் பலர் பார்த்து ஒதுக்கிய நேரத்தில் – அவர்களின் பெயரைச் சொன்னால் பிழைக்கவே முடியாது எனும் அச்சுறுத்தல் ஆட்டிப் படைத்த நேரத்தில் – இந்த இயக்கத்தில் தன்னை ஒப்படைத்துக் கொண்டு, மேடை தோறும் இசைமுழக்கம் செய்த அனிபாவின் இளமைத் தோற்றத்தையும் கண்டிருக்கிறேன். இன்று என்னை விட ஓரிரு வயது குறைந்தவராயினும் நரைத்த தாடியுடன் கழகத்தின் கொடிமரமாய் மிடுக்காகத் திகழ்வதையும் கண்டு பூரிப்புக் கொள்கிறேன்.”

என்று புகழாரம் சூட்டுகிறார் கலைஞர் மு.கருணாநிதி அவர்கள்.

1938-ஆம் ஆண்டில் தந்தை பெரியார் சூறாவளி சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டு தஞ்சை மாநிலத்திலிருந்த பெரும்பாலான ஊர்களில் பொதுக்கூட்டங்களில் பேசினார்.

மே மாதம் 22 கூத்தாநல்லூரில் நடந்த மீலாது விழா. அதே 25-ஆம் தேதி மாலை 3 மணிக்கு மன்னார்குடியில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டம்.

மே மாதம் திருபுவனத்தில் நடந்த முஸ்லீம் லீக் மாநாடு.

ஜூன் 8, அய்யம்பேட்டை பனகல் பந்தலில் (பசுபதி கோயில்) நடந்த முதல் சுயமரியாதை மாநாடு

ஜூன் 9, திருவாரூரில் நடந்த நீதிக்கட்சி கூட்டம்

ஜூலை 24, மாயவரத்தில் நடந்த 10,000 க்கும் மேலானோர் கலந்துக் கொண்ட மாபெரும் முஸ்லீம் லீக் மாநாடு

ஜூலை 25, கும்பகோணம் காங்கேயன் பார்க்கில்  நடந்த இந்தி எதிர்ப்பு கூட்டம்

ஜூலை 26, வவ்வாலடியில் நடைபெற்ற முஸ்லீம் லீக்  பொதுக்கூட்டம்

ஜூலை 27, மாயவரம் பார்க் மைதானத்தில் நடைபெற்ற இந்தி எதிர்ப்புக் கூட்டம்

இவை யாவும் தந்தை பெரியார் கலந்துக் கொண்டு சொற்பொழிவாற்றிய கூட்டங்கள். இவை அனைத்திலும் ஒன்று விடாமல் நாகூர் ஹனிபா தமிழின உணர்வோடு தொண்டராக கலந்துக் கொண்டு செயலாற்றிய கூட்டங்கள்.

இசைமுரசு நாகூர் E.M.ஹனிபா அவர்களிடம் தந்தை பெரியாரைப் பற்றி கேட்கப்பட்ட ஒரு கேள்வியும் அதற்கு அவர் தந்த பதிலும் :

தந்தை பெரியாருடன் உங்களுக்கு எப்படி பழக்கம் ஏற்பட்டது?

“பெரியாரை நாகூருக்கு அழைத்து நான் கூட்டங்கள் நடத்தியிருக்கிறேன். அந்தக் கூட்டங்களில் நான் பாடியதைக் கேட்டு மகிழ்ந்தார், பெரியார். “அனிபா அய்யா பாட்டுக்கு ஒலிபெருக்கித் தேவையில்லை” என்பார். மயிலாடுதுறை, நாகப்பட்டினம் வரும்போது என்னை அழைத்து வரச்சொல்லி பாட வைத்துக் கேட்டு மகிழ்வார், பெரியார். சிலநேரம் என் பாட்டைக் கேட்டு, ஒரு ரூபாய் இனாம் கூடக் கொடுத்திருக்கிறார்.”

திராவிட இயக்கங்கள் தமிழ் நாட்டில் தழைப்பதற்கு பெரியாரின்  பெருமைமிகு சீடராக விளங்கிய நாகூர் ஹனிபாவும் மிக முக்கிய காரணம் என்றால் அது மிகையாகாது .

அப்துல் கையூம்

 

Tags:

நாகூர் நாத்திகன் சின்னத்தம்பி


நாகூரில் வாழ்ந்த நன்மக்களுள் நம் நெஞ்சில் நிலையாக குடியிருக்கும் நல்லொதொரு நாயகன் இந்த நாத்திகன் சின்னத்தம்பி,

துணிச்சலுக்குப் பெயர் போனவன். தன்மானத்தை விட்டுக் கொடுக்காதவன். எல்லோரும் போற்றும் அந்த ஈரோட்டுக் கிழவனின் முரட்டு பக்தன். தான் சார்ந்திருந்த கொள்கையிலிருந்து சற்றும் தடம் மாறாதிருந்தவன். சாதாரண ஒரு சலவைத் தொழிலாளி சமூகத்தில் மதிக்கப்படும் ஒரு சாதனை மனிதனாக உருவாக முடியும் என்பதற்கு நாகூர் சின்னத்தம்பி நல்லதோர் எடுத்துக்காட்டு.

இந்த சின்னத்தம்பி வேறு யாருமல்ல. திராவிட கழகப் பொதுச் செயலாளர் கலி. பூங்குன்றன் அவர்களுடைய மாமனார்.  நாகூரைச் சேர்ந்த சின்னத்தம்பி – ருக்மணி தம்பதியருக்கு மொத்தம் ஏழு குழந்தைகள். மகன்கள் சித்தார்த்தன், பெரியார் செல்வன் மற்றும் காமராஜ். மகள்கள் வெற்றிச்செல்வி, அழகுமணி, கவுதமி, வளர்மதி ஆகியோர். பெரும்பாலான அந்தக் குழந்தையின் பெயர்கள் “தென்னிந்தியாவின் சாக்ரடீஸ்” எனப்படும் அந்த பகுத்தறிவு பகலவன் ஈ.வெ.ரா.பெரியார் ஆசி தந்து அவரே நேரில் சூட்டிய  செந்தமிழ்ப் பெயர்கள்.

மருமகன்கள் கலி.பூங்குன்றன், முருகையன், பாலகிருஷ்ணன்  அனைவரும் திராவிட இயக்கத்தில் தீவிர ஈடுபாடு கொண்டவர்கள்.  சின்னத்தம்பியின் மகள் வெற்றிச்செல்வியின் அன்புக்கணவர்தான் கலி. பூங்குன்றன்.

கலி பூங்குன்றன் நாடறிந்தவர்.  கவிஞர், எழுத்தாளர், செயற்பாட்டாளர் என பன்முக ஆற்றல் கொண்ட பகுத்தறிவாளர். ‘விடுதலை’ நாளிதழின் பொறுப்பாசிரியராகவும் பணி புரிந்தவர்.

2007-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 25, 26,27 தேதிகளில் அப்போது தமிழக முதலமைச்சராக பதவியிலிருந்த டாக்டர் கலைஞர் மு.கருணாநிதி அவர்களின் தலைமையில் சென்னையில் இஸ்லாமிய தமிழிலக்கிய ஏழாம் மாநாடு நடைபெற்றது. அவ்விழாவில் நானெழுதிய “அந்த நாள் ஞாபகம்” என்ற கவிதை நூல் வெளியிடப்பட்டது. முழுக்க முழுக்க நாகூரின் சிறப்பைப் பாடும் நூலிது.

%e0%ae%95%e0%af%88%e0%ae%af%e0%af%82%e0%ae%ae%e0%af%8d

அந்த நூலில் எனது முகவுரையில் :

“துணியை வெளுக்க வந்து என் மனதை வெளுத்துச் சென்ற சுயமரியாதைச் சிந்தனைவாதி சின்னத்தம்பி”

என்று அவரை சிலாகித்து எழுதியிருந்தேன். அந்த உயர்ந்த  மனிதனை உளமார   பாராட்ட வேண்டும் என்று என் உள்ளத்தில் தோன்றிய உண்மையான  உணர்ச்சிமிக்க  வரிகள் அவை.

ஒவ்வொரு முறை சலவைத் துணியை மூட்டையாகக் கட்டி எங்கள் வீட்டுக்கு அவர் சுமந்து வரும்போதெல்லாம் என் தந்தையார் அவரின் வாயைக் கிளறுவதற்காக அவரைச் சீண்டி விடுவார். அது தந்தை பெரியார் அல்லது அவர் சார்ந்திருக்கும் இயக்கத்தைப் பற்றிய கிண்டலாக இருக்கும். மானமிகு அந்த மனிதனின் மரியாதையைக் குறைக்கவேண்டும் என்ற நோக்கில் அல்ல அந்த கிண்டல்.  உணர்ச்சி பொங்க தன் உள்ளக்கிடக்கையை, ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் அனுபவிக்கும் வேதனையை, அந்த மனிதன் விவரிக்கையில் உளமிரங்கி கேட்டுக் கொண்டிருப்பார் என் தந்தை. சிறுவனாக இருந்த நானும் அந்த உரையாடலை உன்னிப்பாய் கவனித்துக் கொண்டிருப்பேன்.

சின்னத்தம்பி, பேச்சுவாக்கில் அவ்வப்போது உதிர்க்கும் வெடிச்சிரிப்பு நமக்கும் தொடர் சிரிப்பை உண்டாக்கிவிடும்.

அச்சமயம் எனக்கு சுமார் ஒன்பது அல்லது பத்து வயதுதானிருக்கும். திராவிட கழகத்தைப் பற்றி எவராவது கேலியோ அல்லது கிண்டலோ செய்தால் சின்னத்தம்பிக்கு வருகிற கோபம் இருக்கிறதே…? அப்பப்பா….. வருணிக்க இயலாது. சின்னத்தம்பியின் கனத்த குரல் நான்கு வீட்டுக்கப்பால் எதிரொலிக்கும். அவருடைய ஒவ்வொரு பேச்சிலும் ஒரு ஆதங்கம் இருப்பதை நம்மால் உணர முடியும்

மனுஷன் வானத்திற்கும் பூமிக்குமாய் குதிப்பார். அவருடைய கண்களில் கோபக்கனல் கொந்தளிக்கும்.. “முதலாளி” என்று என் தந்தையாரை அவர் பாசத்தால் அழைத்தாலும்கூட வார்த்தைக்கு வார்த்தை, கருத்துக்கு கருத்து, சூடாக பதிலுக்கு பதில் தர ஒருபோதும் தயங்க மாட்டார்.

தியாகப் பெருநாளின் போது (பக்ரீத்) எங்கள் வீட்டில் ஆடு குர்பானி கொடுக்கையில் தோலை எதிரிலுள்ள பள்ளிக்கு நன்கொடையாக (அதன் கிரயம் அவர்களுக்கு பயன்படும் வகையில்) கொடுத்து விடுவோம். ஆனால் தலைக்கறியும். ஆட்டுக்காலும் சின்னத்தம்பிக்கு என “ரிசர்வு” செய்யப்பட்டு விடும். காலையிலேயே மறக்காமல் அவரும் வீட்டுக்கு வந்து வாங்கிச் செல்வார்.

சின்னத்தம்பி என்ற பாத்திரம் எங்கள் குடும்பத்தில் ஒரு இணைபிரியா அங்கம். ஊராரும் அவரை நாத்திகன் சின்னத்தம்பி என்றே அழைப்பார்கள். அப்படி அழைப்பதைத்தான் அவரும் விரும்புவார்.

நான் ஐந்தாம் வகுப்பு தஞ்சாவூர் Sacred Heart Convent-ல் படித்துக் கொண்டிருந்த காலம். ஹாஸ்டலில் தங்கி படித்துக் கொண்டிருந்தேன்.  பள்ளி விடுமுறை விடும்போது என்னை வீட்டிற்கு அழைத்து வருவதற்காக சின்னத்தம்பியைத்தான் என் தந்தையார் அனுப்பி வைப்பார்.

விடுமுறை விட்டதும் அழைத்துச் செல்வதற்காக மாணவர்களின் பெற்றோர்கள் அல்லது உறவினர்கள் பள்ளிக்கூட வாசலில் வந்து காத்திருப்பார்கள். எங்களுக்குச் செய்தி சொல்லி அனுப்புவார்கள். நான் என் உடமைகளை எடுத்துக்கொண்டு ஹாஸ்டலிலிருந்து வெளியே வரும்போது தூரத்தில் சின்னத் தம்பி நின்றுக் கொண்டிருப்பார். “தம்பி….நல்லா இருக்கீங்களா….?.” என்று தாய்ப்பாசத்தோடு தன் இருகைகளையும் அகல விரித்துக் கொண்டு குரல் கொடுப்பார். என்னையறியாத ஒரு பாசப்பிணைப்போடு நானும் ஓடிச் சென்று அவரை அணைத்துக் கொள்வேன்.

தஞ்சை புகைவண்டி நிலையத்திற்கு எதிரில் இருக்கும் ஒரு சிற்றுண்டி விடுதியில்தான் உணவு அருந்துவார். முனியாண்டி விலாஸ் என்று நினைக்கிறேன். பெயர் ஞாபகத்தில் இல்லை. அந்தக் கடையில் பெரியாருடைய ஏராளமான  புகைப்படங்கள்   வரிசையாக சுவற்றில் நிறைய மாட்டி வைத்திருப்பார்கள். அது எனக்கு பசுமையான நினைவாக இருக்கிறது.

பஸ்ஸில் தஞ்சையிலிருந்து என் சொந்த ஊர் நாகூர் செல்லும் வழி நெடுகிலும் பெரியாரின் வாழ்வில் நடந்த சம்பவங்களை சொல்ல ஆரம்பிப்பார். அவர் அதைச் சொல்ல மறந்தாலும் “பெரியார் கதை சொல்லுங்க” என்று அவருக்கு நான் நினைவு படுத்துவேன். அவர் சொல்லும் அத்தனை விடயங்களும் மாறுபட்ட சிந்தனையாக இருந்த காரணத்தினால் நானும் உன்னிப்பாக மிகுந்த ஆர்வத்துடன் காதுகொடுத்து கேட்பேன்.

சாதி ஒழிப்பு, பெண்ணின விடுதலை, சமூக சீர்த்திருத்தக் கருத்துக்கள், மூடநம்பிக்கை, தீண்டாமை, பகுத்தறிவு வாதம் இவைகளைப் பற்றியெல்லாம் படிப்பறிவு இல்லாத சின்னத்தம்பி இத்தனை ஆதாரங்களுடன், சரித்திர சான்றுகளுடன் சரளமாக எடுத்துவைத்து எப்படி மணிக்கணக்கில் விவாதிக்க முடிகிறது என்று நான் வியந்துப் போனதுண்டு.

அனுதினமும் அவர் ஒட்டி உறவாடிய, வளர்ந்த, நெருங்கிப் பழகிய பகுத்தறிவு பாசறை அவரை அந்தளவுக்கு தேர்ச்சி பெற வைத்திருந்தது.

Rukmani chiinna Thamby

ருக்மணி சின்னத்தம்பி

2012-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் சின்னத்தம்பியின் துணைவியார் ருக்மணி அம்மையார் மஞ்சக்கொல்லையில் மரணித்தபோது அவருக்கு வயது 84. அந்த துயரச் செய்தி என்னை மிகவும் வாட்டியது. சின்னத்தம்பியை பெரியாரின் “தீவிர” பக்தர் என்று வருணிக்கும் அதே நேரத்தில் மூதாட்டி ருக்மணியை “அதிதீவிர” என்ற அடைமொழியோடுதான் வருணிக்க வேண்டும். வெள்ளை நிற ஜாக்கெட்டும், கறுப்பு நிற புடவையும் அணிந்திருக்கும் அவரது தோற்றம் மணியம்மை போலவே இருக்கும். அவர், திராவிட இயக்கத்தின் மகளிரணி போர்வாளாகத் திகழ்ந்தவர்.

%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%ae%e0%ae%a3%e0%ae%bf-4

மறைந்த ருக்மணி அம்மையார் உடலுக்கு கழகத்தின் சார்பில் கழகப்பொருளாளர் கோ.சாமிதுரை மாலை வைத்து இறுதிமரியாதை செலுத்தினார்.

நான் சிறுவனாக இருக்கையில் பலமுறை சின்னத்தம்பியின் இல்லத்திற்கு சென்றிருக்கிறேன். நாகூர் ரோட்டுத் தெருவில் இருந்தது அவர் வீடு. அது அவரது மாமனாரின் பூர்வீக வீடு. ருக்மணி அம்மையாரின் தந்தையாரும் திராவிட இயக்க கொள்கையில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டவர். பெரியாரின் பெருந்தொண்டர். மொத்தத்தில் அந்த குடும்ப அங்கத்தினர் ஒவ்வொருவரும் பகுத்தறிவு சிற்பி ஈ.வெ.ரா.வின் பாதுகாப்பில் வளர்ந்தவர்கள்.

சின்னத்தம்பியின் வீட்டுக்குள் சென்று பார்வையிட்டால் “விடுதலை” நாளிதழ்கள் பரப்பி வைக்கப்பட்டிருக்கும். ருக்மணி அம்மையாரும் அவர் பிள்ளைகளும் அன்றாடம் நடைபெறும் திராவிட கழகத்தின் நிகழ்வுகளை/ செய்திகளை விரல் நுனியில் வைத்திருப்பார்கள்.

தந்தை பெரியார் எப்பொழுதெல்லாம் நாகூர் வழியே பயணிக்கிறாரோ அப்பொழுதெல்லாம் சின்னத்தம்பியின் வீட்டிற்கு வந்து ஓய்வெடுக்காமல் போக மாட்டார்.

ஒருமுறை ஈ.வெ.ரா. பெரியார் சின்னத் தம்பியின் வீட்டிற்கு வருகை தந்தபோது அந்த வைக்கம் வீரரை நேருக்கு நேர், வெகு அருகாமையில் பார்க்கக்கூடிய வாய்ப்பு எனக்கு கிட்டியது.

தள்ளாடும் வயதிலும் அந்த தன்மானச் சிங்கம் தாழ்த்தப்பட்டோரின் நலனுக்காக பாடுபட்டார்.   மூத்திரப்பையை தூக்கிக் கொண்டு மூடச்சிந்தனையை ஒழிப்பதற்காக ஊர் ஊராக பயணித்தவர் அந்த மூதறிஞர்.

“நாகூர் சின்னத்தம்பி இல்லத்தில் கழகப் பிரச்சாரகர்கள் அனைவருமே தங்கியிருப்போம். 1946-ல் திருவாரூர் வி.எஸ்.பி.யாகூப் அவர்கள் அமைப்பாளராக இருந்து, அங்கே அழைத்துப் போய் தங்க வைப்பார். ருக்மணி அம்மாள் அவர்கள் எத்தனை நாளாக இருப்பினும் அன்பொழுக, எங்களை – கழகத்தவரை வரவேற்று உபசரிப்பார்”

என்று பழைய நினைவுகளை அசைபோட்டு நினைவு கூறுகிறார் திராவிடக் கழக பொதுச் செயலாளர் கி.வீரமணி.

இந்த தருணத்தில் நாகூரின் மற்றொரு மண்ணின் மைந்தன் நீதிபதி மு.மு.இஸ்மாயீல் கி.வீரமணியைப் பாராட்டியது என் நினைவுக்கு வருகிறது.

“கொள்கை பிடிப்பு உள்ளவர்கள் எந்த நேரத்திலும் எல்லா சமுதாயங்களுக்கும் தேவை. சொல்லப்போனால், ஒருவருடைய கொள்கைகளை நாம் ஏற்றுக் கொள்கிறோமா இல்லையா என்பது அவ்வளவு முக்கியமல்ல. அவர் தம் கொள்கைகளில் உண்மையான ஈடுபாட்டுடன் இருக்கிறாரா என்பதுதான் பெருமைக்கும் பாராட்டுதலுக்கும் உரிய செய்தி. அப்படிப் பார்க்கும் பொழுது திரு. கி. வீரமணி பெருமைக்கும் பாராட்டுதலுக்கும் உரியவர் என்பதில் ஐயமில்லை”.

கி.வீரமணி அவர்களைப்போலவே அதே காலஅளவு திராவிட இயக்கத் தொடர்பும், சமுதாய சீர்த்திருத்தப்பணியில் அனுபவமும் வாய்த்தவர் சின்னத்தம்பி. அவர் மாத்திரம் சற்று படித்தவராக இருந்திருந்தால் திராவிடக் கழகத்தில் மிக முக்கிய புள்ளியாக அடையாளம் காட்டப்பட்டிருப்பார். உயர் கட்சிப் பதவி அவருக்கு கிடைத்திருக்கும்.

ருக்மணி சின்னத்தம்பி திராவிட இயக்க மகளிரணியில் முக்கிய பங்கு வகித்தவர். பல்வேறு போராட்டங்களில் கலந்துக்கொண்டு சிறை சென்ற வீராங்கனை.  மறைந்த ருக்மணி அம்மையார் நினைவாக திராவிட கழகம் படத்திறப்புவிழா செய்து அவருக்கு மரியாதை செலுத்தியது

%e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%ae%e0%ae%a3%e0%ae%bf-3 %e0%ae%b0%e0%af%81%e0%ae%95%e0%af%8d%e0%ae%ae%e0%ae%a3%e0%ae%bf-2

மூதாட்டி ருக்மணி மறைவதற்கு முன் அவருடைய இறுதி ஆசை தன் கண்களை தானம் வழங்க வேண்டும் என்பதாக இருந்தது. அதுபோலவே அவரை எரியூட்டுதற்கு முன்பு அவரது கண்கள் எழும்பூர் அரசு கண் மருத்துவமனைக்கு நன்கொடையாக அளிக்கப்பட்டன.

இப்பொழுது சின்னத்தம்பியின் குடும்பத்தார் யாரும் நாகூரில் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. என் வீட்டிற்கு நேரெதிரில் மணி என்ற அன்பர் முடிதிருத்தகம் வைத்துள்ளார். சின்னத்தம்பியின் குடும்பத்தாருக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர். அவரிடம் அவ்வப்போது அக்குடும்பத்தாரின் நலனை மறவாமல் விசாரிப்பேன்.

உலகமெனும் நாடக மேடையில் நடிப்பதற்கு எத்தனைப் பேர்களோ வருகிறார்கள்; வந்து போகிறார்கள். ஆனால் ஒருசிலர் மட்டுமே நம் உள்ளத்தில்  உயர்ந்து நிற்கிறார்கள்.

  • அப்துல் கையூம்
 

Tags: , ,