RSS

Tag Archives: எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும்

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களுர்க்காரரும்- தொடர் – 18


ரவீந்தரும் எம்.கே முஸ்தபாவும்

mustafa

“முஸ்தபா! முஸ்தபா! டோன்ட் வொர்ரி முஸ்தபா!!” பாடல் பாடும் இளைய தலைமுறையினருக்கு எம்.கே.முஸ்தபாவைப் பற்றி தெரிந்திருக்க அறவே வாய்ப்பில்லை.

எம்.கே.முஸ்தபா என்பவர் யார் என்று நான் சொல்வதற்கு முன்பு ஒரு சிறிய ப்ளாஷ்பேக் தேவைப்படுகிறது.

சேலம் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸுக்கு கலைஞர் கருணாநிதி அவர்களை அறிமுகம் செய்து வைத்த கவி கா.மு.ஷெரீப் அவர்களைப்போல, காஜா மொய்தீனை எம்.ஜி.ஆரிடம் அறிமுகம் செய்து வைத்தவர் டணால் கே.தங்கவேலு அவர்கள்.

1953-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 24-ஆம் தேதி மாலை சுமார் 5 மணிக்கு நடிகர் தங்கவேலு அவர்களுடைய சிபாரிஸின் பேரில் முதன் முதலாக எம்.ஜி.ஆரை சந்திக்கச் செல்கிறார் காஜா மொய்தீன்.

எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் அப்போது லாயிட்ஸ் சாலையில் (தற்போது ஒளவை சண்முகம் சாலை) 160-ஆம் எண் இல்லத்தில் குடியிருந்தார். கருப்பு நிற டாட்ஜ் காரை அனுப்பி ஓட்டுனர் கதிரேசனிடம் காஜா மொய்தீனை அழைத்து வரச் சொல்கிறார் எம்.ஜி.ஆர்.

வீட்டு வாசல் முகப்பில் பெரியவர் எம்.ஜி.சக்கரபாணி, சின்னவர் எம்.ஜி.ஆர். இருவருக்கும் இடையே காஜா மொய்தீனை பணிக்கும் அமர்த்தும் தேர்வில் நடுவில் வீற்றிருந்தவர் யார் தெரியுமா? சாட்சாத் இந்த எம்.கே.முஸ்தபாவேதான். எம்.ஜி.ஆரின் குடும்பத்திற்கு மிகவும் நெருக்கமாக இருந்தவர். குறிப்பாக பெரியவர் எம்.ஜி.சக்கரபாணியின் பாசத்திற்குரியவர்.

“வாங்க.. வாங்க….” என்று அன்புடன் அழைத்து அங்கு போடப்பட்டிருந்த இருக்கையில் அமரச் சொல்கிறார் எம்.ஜி,ஆர்.

எம்.ஜிஆர் அவர்களின் உபசரிப்பை விவரிக்கையில் இஸ்லாமிய வரலாற்றில் மூன்றாவது கலீபாவான உதுமான் (ரலி) அவர்களின் வாழ்வில் நடந்த ஒரு சம்பவத்தை தனது பதிவொன்றில் நினைவு கூர்கிறார் இவர்.

“உலகில் பெரிய பண்பு எது?” என்று கலீபா உதுமான் அவர்களிடம் கேட்கிறார் ஒருவர்.

“நம்மைத் தேடி வருபவர்களை உட்கார வைத்து பேசுவது” என்று வருகிறது கலீபாவின் பதில்.

இந்தச் சொல் என் நினைவுக்கு வந்தது என்று மனம் நெகிழ்ந்துப் போகிறார் பணித்தேர்வுக்குச் சென்ற காஜா மொய்தீன்.

வேலை தேடி வந்த அவரிடம் எம்.ஜி.ஆர். தொடர்கிறார். “உங்க ஊர் பெயரை தங்கவேலு சொன்னார். முஸ்லீம் மதத்தில் பிறந்த உங்கள் எழுத்து, தமிழுக்கு ரொம்ப சிறப்பைத் தருவதாக இருக்குதுன்னு சொன்னாரு. இவங்களும் உங்க இனம்தான் எம்.கே.முஸ்தபா, எங்க குடுமப நண்பர்.” என்று அவரை அறிமுகப்படுத்தினார்கள்.

காஜா மொய்தீனைப்பற்றி பற்றி ஏற்கனவே அறிந்து வைத்திருந்த எம்.கே.முஸ்தபா மேலும்சில தகவல்களை பகிர்கிறார், “சுதந்திர நாடு தின இதழில் இவர் நிறைய எழுதி வருகிறார். அதுமட்டுமின்றி பூவிழி என்ற பத்திரிக்கையையும் நடத்தி வந்தவர்”

“முஸ்தபா சொல்வதைப் பார்த்தால் நீங்க ஆறு வருஷத்துக்கு முன்னாலேயே நல்லா எழுதியிருக்கீங்க. இனிமேலும் பெரிய சந்தர்ப்பங்கள் வரலாம். உங்க சொந்த பெயரில் எழுதுவதைவிட ஒரு பொதுப் பெயரிலே எழுதினா நல்லாயிருக்கும். அதனால பெயரை மாத்தி வச்சுக்கிறீங்களா?”

“உங்க இஷ்டம். மாத்தி வைங்க” என்கிறார் காஜா மொய்தீன்.

“உங்களுக்கு எந்த ஆசிரியரைப் பிடிக்கும்?. பெரியவங்களா இருக்கணும்” – இது எம்.ஜி.ஆர்.

“ரவீந்திரநாத் தாகூரை எனக்குப் பிடிக்கும். அவுங்க கதை கவிதைங்க நிறைய படித்திருக்கிறேன்”

“சரி. அவர் ரவீந்திரநாத் தாகூர். நீங்க தாகூர்”

“ஆகா.. நாகூரிலிருந்து வந்த தாகூர், நல்ல பெயர்ப் பொருத்தம்” என்று சிரித்தபடியே சொல்கிறார் முஸ்தபா.

“நாத், வேண்டாம். உங்க பேரை ரவீந்தரன் என்று வச்சுக்குங்க” என்கிறார் பெரியவர் எம்.ஜி,சக்கரபாணி

“சரி” என்று சம்மதித்து தலையாட்டுகிறார் இவர்.

சிறிது நேரம் மெளனத்திற்குப் பிறகு ஏதோ மனக்கணக்கு போட்டவாறு “அதுகூட வேணாம். புனைப்பெயரா தெரியணும். அதனாலே “ரவீந்தர்” என்ற பெயர் சரியா இருக்கும். அப்படிப் பார்த்தா நியூமராலஜி 6 வரும். கலைக்கு நல்லது” என்கிறார் எம்.ஜி,ஆர்.

ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னர் முடி சூட்டிக்கொண்ட நாளில் அவருக்கும் புதுப்பெயர் சூட்டப்படுகிறது. பெரியவர், சின்னவர், எம்.கே.முஸ்தபா மூவரும் அவருக்கு வாழ்த்துச் சொல்கிறார்கள்.

“சரி. இனிமே உமக்கு எல்லாம் வரும். போய்ட்டு நாளைக்கு வாரும். கார் அனுப்பறோம்.” என்று வழியனுப்பி வைக்கிறார் பெரியவர் எம்.ஜி.சக்கரபாணி.

காஜா மொய்தீனாகச் சென்ற அவர் ரவீந்தராக வீடு திரும்புகிறார். ஒளிமயமான எதிர்காலம் அவர் உள்ளத்தில் தெரிகிறது

இப்போது எம்.கே.முஸ்தபாவின் கலைத்துறை வாழ்க்கையை சற்று பார்ப்போம். ரவீந்தருடன் நெருக்கமான நட்புறவு கொண்டிருந்த எம்.கே.முஸ்தாபாவின் பெயரும் பெரிதாக வெளியில் தெரிய வரவில்லை. நிறைகுடம் தளும்பாது என்பார்கள். இயக்குனர் சமுத்திரகனியின் பாஷையில் சொல்ல வெண்டுமென்றால் “இந்த இருவருமே இருக்கும் இடம் தெரியாமல் இருந்துவிட்டு போய்விட்டார்கள்’.

1940-1980-களில் எம்.கே ராதா, எஸ்.எஸ்.ஆர். எம்.ஜி.ராமச்சந்திரன், சிவாஜி கணேசன், ஜெமினிகணேசன், கே.ஆர்.ராமசாமி போன்ற முன்னணிக் கலைஞர்கள் பலருடன் நடித்துள்ள பழம்பெரும் நடிகரான எம்.கே.முஸ்தபா எம்.ஜி.ஆரின் அன்புக்கும் பாசத்திற்கும் பாத்திரமாகத் திகழ்ந்தவர்.

எம்.ஜி.ஆரின் நாடக மன்றம் ரவீந்தரின் வருகைக்குப் பிறகு சூடு பிடித்தது. ‘இடிந்த கோயில்’, ‘இன்பக்கனவு’, ‘அட்வகேட் அமரன்’, ‘ஆசை நினைவு’, ‘பகைவனின் காதலி’ என அடுத்தடுத்து நாடகங்கள் தொடர்ச்சியாக அரங்கேறின
.
“எம்.ஜி.ஆர் நாடக மன்றம்” உருவான துவக்க காலத்திலிருந்தே எம்.கே.முஸ்தபா எம்.ஜி.ஆருடன் இணைந்து பணியாற்றியவர். எந்த வேடங்கள் கொடுத்தாலும் அது சிறிய வேடமாக இருந்தாலும் சரி முக்கிய கதாபாத்திரமாக இருந்தாலும் சரி, முகஞ் சுழிக்காமல் திறம்பட நடித்து ரசிகர்களின் மனத்தைக் கவர்ந்தவர். அவருடைய குரல் கம்பீரமாக இருக்கும். அலட்டிக் கொள்ளாமல் நடிப்பவர். படிப்பிடிப்பின்போது சொன்ன நேரத்திற்கு முன்கூட்டியே ஆஜாராகிவிடும் பழக்கத்தைக் கொண்டவர்.

எம்.ஜி.ஆரின் நாடக மன்றத்தில் நடிக்க வருவதற்கு முன்ப்பு காரைக்குடி வைரம் அருணாசலம் செட்டியார் நடத்தி வந்த “ஸ்ரீ ராம பால கான வினோத சபா” என்ற நாடகக் கம்பேனியில் எம்.கே.முஸ்தபா நடித்து வந்தார். எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், நடிகர் ஆர்.முத்துராமன், “சட்டாம்பிள்ளை” வெங்கட்ராமன், எம்.எஸ்.எஸ்.பாக்கியம், எஸ்.எம்.ராமநாதன், சாயிராம், ஏ. ஆர். அருணாசலம் எம்.எஸ்.எஸ். பாக்கியம், கே. மனோரமா, போன்ற கலைஞர்கள் அதே சபாவில் அப்போது நடித்து வந்தனர்.

“வைரம் செட்டியார் கம்பெனியில் பல நடிகமணிகள் தோன்றிப் புகழ் பெற்றனார். அவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் எம்.கே. முஸ்தபா” என்று புகழ்மாலை சூட்டுகிறார் மறைந்த நாடக மேதை அவ்வை தி.க.சண்முகம்

எம்.கே.முஸ்தபா 40-களிலிருந்து 80-கள் வரை நடிப்புத்துறையில் சிறப்பான பங்களிப்பு செய்திருந்தும் கூட அவர் பெயரை யாரும் நினைவில் வைத்திருக்கவில்லை என்பது வருத்தம் தரக்கூடிய விஷயம்.

99

தாயின் மேல் ஆணை படத்தில் சி.எல்.ஆனந்தன், புஷ்பவல்லி, எம்.கே.முஸ்தபா

112

”ஹரிச்சந்திரா” படத்தில் ஜி.வரலட்சுமி, மாஸ்டர் ஆனந்தன், சிவாஜிகணேசன், எம்.கே.முஸ்தபா

113

‘யார் பையன்’ படத்தில் பி.எஸ்.ஞானம், டி.ஆர்.ராமச்சந்திரன், எம்.கே.முஸ்தபா

111

கடவுள் மாமா படத்தில் மனோரமாவுடன் எம்.கே.முஸ்தபா

102

‘கங்கா கெளரி’ படத்தில் எம்.கே.முஸ்தபா

கே.பி.நாகபூசணம் இயக்கத்தில் ஹரிச்சந்திரா (1944)., கே.ராம்நாத் இயக்கத்தில் மர்மயோகி (1951), எஸ்.பாலச்சந்தர் இயக்கத்தில் கைதி (1951), எல்.வி.பிரசாத் இயக்கத்தில் ராணி (1952), கே.வேம்பு இயக்கத்தில் போர்ட்டர் கந்தன் (1955), நீதிபதி (1955),), நானே ராஜா (1956), ஆர்.ஆர்.சந்திரன் இயக்கத்தில் நானே ராஜா (1956), கிருஷ்ணன்-பஞ்சு இயக்கத்தில் குலதெய்வம் (1956), யார் பையன் (1957), டி.எஸ்.துரைராஜ் இயக்கத்தில் பானை பிடித்தவள் பாக்கியசாலி (1958), கே,ஷங்கர் இயக்கத்தில் சிவகங்கை சீமை (1959), ப.நீலகண்டன் இயக்கத்தில் திருடாதே (1961), எஸ்.ஏ.சுப்புராமன் இயக்கத்தில் மாடப்புறா (1962), யோகானந்த் இயக்கத்தில் பரிசு (1963), ஜி.வி.ஐயர் இயக்கத்தில் தாயின் கருணை (1965), எஸ்.ராமதாஸ் இயக்கத்தில் தாழம்பூ (1965), தேடி வந்த திருநாள் (1966), மனசாட்சி (1969), ஸ்நேகிதி (1970), கங்கா கெளரி (1973) பொன்னகரம் (1980), நீதிபதி, கே.சிங்கமுத்து இயக்கத்தில் கடவுள் மாமா (1974), தாயின் மேல் ஆணை, ரிக்ஷாக்காரன், சங்கே முழங்கு, தாயின் மடியில், பரிசு, ஏழைப்பங்காளன், சின்னஞ்சிறு உலகம், போன்ற நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட தமிழ்த் திரைப்படங்களில் குணச்சித்திரம், வில்லன், மற்றும் எண்ணற்ற துணைக்கதாபாத்திரங்களில் நடித்து சாதனை புரிந்தவர்.

கிராமத்துக்காரராக, இன்ஸ்பெக்டராக, போலீஸாக, அப்பாவாக, ஒட்டுனராக, அமைச்சராக, வில்லனாக இப்படி பலதரப்பட்ட குணச்சித்திர வேடங்கள் ஏற்று நடித்தவர்.

1985 ஆம் ஆண்டு தமிழக அரசு இவருக்கு கலைமாமணி பட்டம் கொடுத்ததோடு பொற்கிழியும் கொடுத்து இவரைக் கௌரவித்தது குறிப்பிடத்தக்கது. இதில் பெரும் வேடிக்கை என்னவென்றால் இவருக்கு ‘கலைமாமணி’ பட்டம் வழங்கியபோது பத்திரிக்கைகள் இவரை மணவை முஸ்தபா என்று குறிப்பிட்டிருந்ததுதான். என்னத்தைச் சொல்ல..?

ஏறக்குறைய 35 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழ்த்திரையுலகில் அனைத்து குணச்சித்திர வேடங்களும், துணை கதாபாத்திரங்களும் ஏற்று நடித்த ஒரு மனிதரை யாரும் நினைவு வைத்திருக்கவில்லை என்பது துரதிருஷ்டமான ஒன்று. ஒரு படத்தில் ஒன்றிரண்டு காட்சிகளில் மட்டும் வரும் சிரிப்பு நடிகரை ஞாபகத்தில் வைத்திருக்கும் நாம், படம் முழுவதும் வரும் துணைகதாபாத்திரங்களை நாம் கண்டுக் கொள்வதில்லை என்பதுதான் நிதர்சனமான உண்மை.

அப்துல் கையூம்

இன்னும் தொடரும்

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 1

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 2

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 3

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 4

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 5

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 6

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 7

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 8

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் –  9

எம்.ஜி.ஆரும். எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 10

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் – 11

எம்.ஜி.ஆரும். எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் – 12

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 13

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 14

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 15

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 16

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 17

Advertisements
 

Tags:

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் 16


Raveenar photo

ரவீந்தர்

ரவீந்தரும் சத்யராஜும்

ஆரம்பகாலம் முதற்கொண்டு மக்கள் திலகம் அவர்களுடைய அதிதீவிர ரசிகராக நடிகர் சத்யராஜ் இருந்தார் என்பது பலரும் அறிந்த ஒன்று.

எம்.ஜி.ஆர் முதலமைச்சர் ஆன பிறகு அவருடைய தங்கையின் திருமணத்திற்கு நேரில் சென்று அழைத்தபோது,  அவர் சற்றும் எதிர்பாக்காதவண்ணம் முன்னறிவிப்பு ஏதுமின்றி கோயமுத்தூரில் நடந்த திருமணத்திற்கு ஆஜாராகி அவருக்கு அதிர்ச்சி வைத்தியம் தந்து அன்பினால் அவரை திக்குமுக்காடச் செய்தவர் புரட்சித் தலைவர் எம்.ஜி.ஆர்.

அதன் பிறகு, தன் தங்கையின் திருமணத்திற்கு நேரில் வந்து வாழ்த்தியதற்கு நன்றி கூற தன் மனைவியுடன் அவரது வீட்டுக்குச் சென்றபோது, “உங்கள் ஞாபகமாக  ஏதாவதொரு நினைவுப் பொருளைத் தாருங்கள்” என்று சத்யராஜ் வேண்டுகோள் விடுக்க, எம்.ஜி.ஆர். தினமும் தான் உடற்பயிற்சி செய்துவந்த கர்லா கட்டையை தன் உதவியாளர் மாணிக்கத்தை அனுப்பி மேல்மாடியிலிருந்த அந்த சாதனத்தை வரவழைத்து அவருக்கு பரிசாக அளித்தார். அத்துடன் “தினமும் காலையில் உடற்பயிற்சி செய்யவேண்டும். உடல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால்தான் உழைக்க முடியும். உழைப்பால் உயர்வதே முக்கியம்” என்று அறிவுரையும் கூறி வாழ்த்தி அனுப்பினார் அந்த பண்பாளர்.

sathiraja-680x365

சத்யராஜ் தனது இல்லத்தில் எம்.ஜி.ஆர். அவர்களுடைய புகைப்படத்தை வைத்து தினமும் வணங்கி வருகிறார். அந்த அளவுக்கு அவர் எம்.ஜி,ஆரின் முரட்டு பக்தர் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்.

சத்யராஜ் பள்ளியில் படிக்கிற காலத்திலிருந்தே “பொம்மை” பத்திரிக்கையை தவறாமல் வாசிப்பதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு ஐந்து தங்கைகள். மாதந்தோறும் 1-ஆம் தேதி வீட்டுக்கு வரும் “பொம்மை” இதழை யார் முதலில் படிப்பது என்பதில் அவர்களுக்குள் சண்டை சச்சரவுகள் ஏற்படும். காரணம் அதில் தொடர் கட்டுரையாக வெளிவந்த ரவீந்தர் அவர்களின் கட்டுரையைப் படிக்கத்தான் இத்தனை போட்டா போட்டிகள்.

“போன மாசத்து ‘பொம்மை’யை நீ படிச்சே இல்லையா? இந்த மாசத்து பொம்மையை இவங்க முதலில் படிக்கட்டும்” என்று சத்யராஜின் தாயார் இவர்களுடைய சண்டையை மத்திசம் செய்து வைப்பார்.

b84f3s

“சாண்டில்யன் அவர்கள் ‘கடல் புறா’ என்ற நாவலை எழுதினார். அதை படிக்கும்போது அந்தக் கப்பலில் நாம் பயணிப்பதைப் போன்ற உணர்வு இருக்கும். ‘யவனராணி’ என்னும் நாவலில் யவனராணி உடைந்த கப்பல் கரை ஒதுங்கும்போது நாமும் அங்கே கரை ஒதுங்குவதைப் போன்ற ஓர் உணர்வு ஏற்படும். அதாவது அந்த காலகட்டத்திற்கே அழைத்துப் போய் நிறுத்தும் எழுத்து. – அதுவே அந்த எழுத்தாளரின் சிறப்பு. ரவீந்தர் அவர்களின் “பொன்மனச்செம்மல்” தொடரை படிக்கும்போது எம்.ஜி,ஆர் அவர்களுடன் வாழ்ந்த மாதிரியே ஓர் உணர்வு எனக்குள் ஏற்பட்டது.” என்று ரவீந்தரின் எழுத்தாற்றலுக்கு நற்சான்றிதழ் வழங்குகிறார் சத்யராஜ்.

இன்னும் ஒருபடி மேலே சென்று “சினிமாவில் கதாபாத்திரங்களை காட்சியமைப்பு மூலமாக சுலபத்தில் காட்டிட முடியும். ஆனால் எழுத்து மூலமாக கதாபாத்திரங்களை, அவற்றின் சிறப்புகளை வெளிப்படுத்துவது அவ்வளவு சுலபமல்ல. ‘பொன்மனச்செம்மல்’  தொடரைப் படிக்கும்போது அவர்களுடன் வாழ்ந்த மாதிரியே உணர்வு எனக்குள் ஏற்பட்டது” என்று அவருடைய எழுத்துத்திறமைக்கு மகுடம் சூட்டுகிறார்.

மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆரின் வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவங்களை எத்தனையோ பேர்கள் எழுதியிருக்கிறார்கள். எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் ரவீந்தரின் எழுத்துக்களில் மட்டும் அப்படியென்ன ஒரு தனிச்சிறப்பு இருக்கிறது என்று கேட்கிறீர்களா…?

ஆம். வேரு யாருடைய எழுத்துக்களுக்கும் இல்லாத நம்பகத்தன்மை, துல்லியம், சுவையான அனுபவங்கள் ரவீந்தரின் கைவண்ணத்தில் காணப்படுவது தனிச்சிறப்பு . அதற்கு எடுத்துக்காட்டாகச் சொல்ல இந்த ஒரு சம்பவமே போதுமானது.

1987-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 24, புரட்சித்தலைவர் எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் இயற்கை எய்திய பின்னர் ‘பொம்மை’ இதழை நடத்திவந்த நாகிரெட்டியாருக்கு தனது பத்திரிக்கையில் அவரைப்பற்றிய தொடர் கட்டுரைகள் வெளியிடவேண்டும் என்ற ஆவல் ஏற்பட்டு திருமதி ஜானகி ராமச்சந்திரன் அவர்களைத் தொடர்பு கொள்கிறார்.

ஜானகியம்மாள் சொன்ன ஒரே ஒரு பதில் எம்.ஜி.ஆருக்கும் வசனகர்த்தா ரவீந்தர் அவர்களுக்கும் இடையே இருந்த நட்பின் இறுக்கத்தை எடுத்துக்காட்ட போதுமானது.

“மக்கள் திலகம் என்னும் மாமனிதருடன் 35 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நெருங்கிப் பழகிய எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் திரு கே.ரவீந்தர் அவர்களிடம் தமக்கேற்பட்ட அனுபவங்களை ‘பொம்மை’யில் எழுதச் சொல்லுங்கள். சுவையான நிறைய விஷயங்கள் கிடைக்கும். என் கணவரைப் பற்றி எழுத அவரைவிட தகுதியான நபர் வேறு யாரும் கிடையாது”

மக்கள் திலகம் மறைந்து 5 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த சம்பவம் நடந்தேறியது.   நாகிரெட்டியாரின் விருப்பத்திற்கு ரவீந்தர் அவர்கள் இசைந்து “நெஞ்சில் நிறைந்த பொன்மனச்செம்மல்” என்ற தலைப்பில் 1992-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் தொடங்கி 1995-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் வரை தொடர்ந்து 30 இதழ்களில் தொடராக எழுதியபோது அது வாசகர்களிடையே பெருத்த வரவேற்பைப் பெற்றது. ‘பொம்மை’ இதழின் வருமானமும் எகிறியது.

“எம்.ஜி.ஆர் என்னும் அந்த மாமனிதரைப் பற்றி மற்றவர்கள் சொல்லக் கேட்டதையும், படித்ததையும் கொண்டு பல நூல்கள், கட்டுரைகள் வெளிவந்தபோதிலும் எம்.ஜி.ஆருடன் பல்லாண்டுகள் உடனிருந்து பழகிய ஒருவர் எழுதுகிறார் என்றால் அதற்குள்ள சிறப்பே தனித்துவமானது. அந்த எழுத்து திரு ரவீந்தருடையது” என்று புகழாரம் சூட்டுகிறார்  ‘பொம்மை’ பத்திரிக்கையின் நிர்வாக ஆசிரியர்.

இந்த தொடர் வெளிவந்த காலத்தில் எம்.ஜி.ஆர். ரசிகர்களுக்கு மிகுந்த சந்தோஷமாகவும், பெருத்த கொண்டாட்டமாகவும் இருந்தது. யாரும் அறிந்திராத அத்தனை சுவையான நிகழ்வுகள். இந்த தொடரைப் படித்த பிறகு இன்னமும் கூடுதலாக எம்.ஜி.ஆரின் பித்தனாகிப் போனவர் நடிகர் சத்யராஜ்.

ஒருநாள் பொம்மை பத்திரிக்கையின் அலுவலகத்திற்கு தொடர்பு கொண்டு பொறுப்பாசிரியர் வீரபத்திரன் என்பவரிடம் பேசுகிறார்.

“நெஞ்சில் நிறைந்த பொன்மனச்செம்மல்” என்ற தொடரை எழுதும் திரு.ரவீந்தர் அவர்களை நான் எப்படியாவது சந்திக்க வேண்டும். அதற்கு ஏற்பாடு செய்து தர முடியுமா?” என்று கேட்கிறார். சத்யராஜின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் வகையில் வீரபத்திரன் வாய்ப்பு ஏற்படுத்தி தருகிறார்.

சென்னையிலுள்ள ரவீந்தரின் இல்லம் சென்று சத்யராஜ் முதன் முதலாக அவரை சந்தித்தபோது அவர் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை. தான் வணங்கும் தலைவனின் அன்புக்கு பாத்திரமானவரை கண்டபோது மக்கள் திலகத்தையே நேரில் பார்த்ததுபோன்று பரவசமடைகிறார். பொன்மனச் செம்மலுடன் ரவீந்தர் பழகுகையில் ஏற்பட்ட அனுபவங்கள் ஒவ்வொன்றும், அந்த தொடர் கட்டுரைகளில் குறிப்பிட்ட ஒவ்வொரு சம்பவங்களும் சத்யராஜ் அவர்களின் மனக்கண்ணில் வந்து நிழலாடுகிறது.

முகமன் கூறி வரவேற்று உபசரித்த ரவீந்தர் அவர்கள் ஒரு இனிப்பு பொட்டலத்தை சத்யராஜிடம் பரிவுடன் தந்து “புரட்சித் தலைவர் அவர்கள் விரும்பிச் சாப்பிடும் இனிப்பு இது. இதை திருவல்லிக்கேணியில் உள்ள இனிப்பகத்திலிருந்து வாங்கி வந்தேன்” என்று சொல்ல சத்யராஜ் அப்படியே எம்.ஜி.ஆரின் நினைவில் மூழ்கிப் போகிறார்.

ரவீந்தர் அவர்களுடன் ஏற்பட்ட சந்திப்பைக் குறித்து பேசும்போது “புரட்சித்தலைவர் அவர்களை பார்க்கும்போது முதலில் என்ன சாப்பிடுகிறீர்கள் என்று கேட்பார். தலைவரைப் போலவே அவரிடம் பணியாற்றியவர்களும் அந்த பண்பை தொடர்ந்தது…  எனக்கு ஒரு ஸ்வீட் பாக்கெட்  தந்தபோது எனக்கு நிரம்ப மகிழ்ச்சியாக இருந்தது” என்று நினைவு கூர்கிறார் சத்யராஜ்.

ரவீந்தரிடம் விடைபெற்று சென்ற சத்யராஜுக்கு சினிமா உலகத்தில் இத்தனை காலங்கள் ரவீந்தர் சத்தமின்றி சாதனைகள் புரிந்தும் அது வெளியுலகிற்கு தெரியாமலே போய்விட்டதே என்ற ஆதங்கம் மனதுக்குள் தேங்கி இருந்தது. ரவீந்தரை எப்படியாவது ஒரு பொதுநிகழ்ச்சியில் கெளரவிக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறார்.

download

சத்யராஜ் கொண்டிருந்த நாட்டத்திற்கேற்ப அதற்கான ஒரு நல்ல வாய்ப்பும் அமைந்தது. 1993-ஆம் ஆண்டு பி.வாசுவின் இயக்கத்தில் சத்யராஜ் கதாநாயகனாக நடித்து வெளிவந்த “வால்டர் வெற்றிவேல்” என்ற திரைப்படம் ரசிகர்களிடம் சிறப்பான வரவேற்பை பெற்று, வெற்றிகரமாக ஓடி 200-வது நாள் கொண்டாட்டம் வெகுவிமரிசையாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.

தொண்ணூறுகளில் வெளியான சத்யராஜ் திரைப்படங்களில் அதிக வசூல் ஈட்டிய திரைப்படம் இது. தமிழில் வெற்றி பெற்றதைத் தொடர்ந்து சிரஞ்சீவி நடிப்பில் “எஸ்.பி. பரசுராம்” என தெலுங்கிலும், கோவிந்தாவின் நடிப்பில் “குத்தார்” என இந்தியிலும் மறுஆக்கம் செய்யப்பட்டது.

வால்டர் வெற்றிவேல் 200-வது நாள் வெற்றிவிழா கொண்டாட்டத்திற்கு  ரவீந்தர் அவர்களுக்கு  சத்யராஜ் பிரத்யேக அழைப்பு விடுத்திருந்தார். யாரும் எதிர்பாராத வண்ணம் அந்த மேடையிலேயே ரவீந்தர் அவர்களுக்கு புரட்சித்தலைவரின் உருவப்படம் பதித்த மோதிரத்தை வழங்கி கெளரவித்தபோது ரவீந்தர் நெகிழ்ந்துப் போனார்.

தன்னை கண்ணியப்படுத்திய சத்யராஜ் அவர்களின் சிறந்த பண்பை பாராட்டி அதே ‘பொம்மை’ பத்திரிக்கையில் கட்டுரையாக வரைந்தார்.

“எம்.ஜி,ஆர். அவர்கள் என் வாழ்க்கையில் எவ்வளவோ செய்திருக்கிறார். ஆனால் மோதிரம் மட்டும் எனக்கு அணிவிக்கவில்லை. அதை சத்யராஜ் நிறைவேற்றிவிட்டார். அதன் மூலமாக எம்.ஜி.ஆர் தமது படத்தில் பாடிய எல்லா பாடல்களையும் ஜெயித்து விட்டார். “நான் ஆணையிட்டால்; அது நடந்து விட்டால்” உட்பட. ஆனால் ஒரேயொரு பாடல் மட்டும் அவரது வாழ்க்கையில் நிறைவேறாமல் இருந்தது. அது “எனக்கொரு மகன் பிறப்பான்; அவன் என்னைப்போலவே இருப்பான்” என்பது. அவரது நிஜவாழ்க்கையில் மகன் இல்லை. ஆனால் இந்த மோதிரத்தை அணிவித்ததன் மூலமாக சத்யராஜ் அவருக்கு மகன் மாதிரி. பெற்றால்தான் பிள்ளையா?” என்று அந்த கட்டுரையை ரவீந்தர் முடித்திருந்தார். சத்யராஜ் இந்த நிகழ்வினை நினைத்துக் கூறும்போது “இதைப்படித்து என் கண்கள் குளமாகின” என்று மனம் நெகிழ்கிறார்.

முத்தாய்ப்பாக இதோ சத்யராஜ் கூறும் விஷயங்கள் நம் மனதில் ரவீந்தர் மீதிருக்கும் மதிப்பையும் மரியாதையும் மேலும் அதிகப்படுத்துகின்றன.

“ரவீந்தர் அவர்கள் பொன்மனச்செம்மலைப் பற்றி நிறைய விஷயங்கள் சுவைபடச் சொல்லியிருக்கின்றார். இதையெல்லாம் படிக்கும்போது நான் ரசிகனாக.. தூரத்தில் இருந்து புரட்சித் தலைவரைப் பார்த்தபோது அவரை நடிகராக, அரசியல் கட்சித் தலைவராக, ஏழைகளின் பசியைத் தீர்த்தவராக, சத்துணவு திட்டம் கொண்டு வந்தவராக… இப்படி பெரிய பெரிய விஷயங்கள்தாம் வெளியே தெரியுமே தவிர, நெருக்கமாக நட்பு முறையில் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் தெரிய வாய்ப்பில்லை. அவற்றை கூடவே இருந்து தன்னலம் கருதாமல் புரட்சித் தலைவரை நேசித்து பழகியவர்களால் மட்டுமே எழுத முடியும்” என்று புகழாரம் சூட்டுகிறார்.

அப்துல் கையூம்

இன்னும் தொடரும்

– தொடரும்

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 1

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 2

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 3

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 4

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 5

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 6

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 7

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 8

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் –  9

எம்.ஜி.ஆரும். எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 10

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் – 11

எம்.ஜி.ஆரும். எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் – 12

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 13

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 14

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 15

 

 

 

 

Tags: ,

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் 13


inaintha-kaigal

எம்.ஜி.ஆர். நடித்து வெளிவரவிருந்த “இணைந்த கைகள்” படத்தைக் குறித்து முன்பு எழுதிய அத்தியாயத்தில் சுருக்கமாக எழுதியிருந்த நான் இப்போது அதைப்பற்றி விரிவாக எழுதுகிறேன்.

நித்தின் போஸ் இயக்கத்தில் “நியு தியேட்டர்ஸ்” நிறுவனம் 1934-ஆம் ஆண்டு “டாக்கு மன்சூர்” (கொள்ளைக்காரன் மன்சூர்) என்ற பெயரில் ஒரு படம் தயாரித்து வெளியிட்டது. அதில் ராஜ்கபூரின் தந்தை பிரித்திவிராஜ் கபூர், கே.எல்.சைகல் உட்பட திரையுலக ஜாம்பவான்கள் பலரும் நடித்திருந்தனர்.

“வார்த்தைகள் சொல்லமுடியாதவற்றை காமிராக் கண்கள் படம்பிடித்துக் காட்டிய படம்“ என்று இப்படத்திற்கு புகழாரம் சூட்டப்பட்டது.

“இது ஒளிப்பதிவாளர்களின் படம்” என அமர்க்களமாக விமர்சிக்கப்பட்டது.

இப்படத்தின் கதையைப் பற்றி யாரோ எம்.ஜி.ஆரிடம் சொல்லப்போக அவருக்கு அது மிகவும் பிடித்துப்போனது. இதையே மையமாக வைத்து ரவீந்தரை கதை எழுத வைத்து வடிவமைக்கப்பட்ட படம்தான் “இணைந்த கைகள்”.

1969- ஆம் ஆண்டு இறுதியில் எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் பெயரில் “இணைந்த கைகள்” கதையை பிரமாண்டமான திரைப்படமாக  எடுக்க நினைத்திருந்தார் எம்.ஜி.ஆர். அதற்காக இரவு பகல் பாராது கண்முழித்து பாடுபட்டார் ரவீந்தர். “ ‘நாடோடி மன்னன்’  படத்தில்தான் நம்முடைய பெயர் வெளிச்சத்திற்கு வரவில்லை. இதன் மூலமாவது நமக்கு ஒரு திருப்பம் கிடைக்கும்” என திடமாக நம்பினார்

ஈரானில் வாழ்ந்த மன்சூர் என்ற குடித்தலைவனின் வாழ்வில் நடந்த நிஜமான சம்பவங்களை  மையமாக வைத்து பின்னப்பட்ட கதை இது. பன்மொழிகளில் தயாரிக்க திட்டமிடப்பட்டிருந்த இப்படத்தின் தெலுங்கு தயாரிப்பில் என்,டி,ராமராவ் நடிக்க ஒப்பந்தமாகியிருந்தார்.

இப்படத்திற்கான தொடக்கம் சத்யா ஸ்டூடியோவில் கலைஞர் கருணாநிதியின் தலைமையில் தடபுடலான ஏற்பாடுகளுடன் நடந்தது. கலைஞர் சம்மந்தப்பட்டால் அவருடைய உறவினரின் ஊடுருவல் இல்லாமலா? வழக்கம்போல் வசனம் எழுதும் பொறுப்பு “முரசொலி சொர்ணம்” என அறிவிக்கப்பட்டது.

கரைவேட்டிக்காரர்களை திருப்திபடுத்த அவ்வப்போது எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸ் வளைந்து கொடுக்கவேண்டிய நிர்ப்பந்தம் காலந்தொட்டு இருந்து வந்தது. அரசியல் ஆளுமை பெற்றவர்கள் அப்பாவி கலைஞர்களின் திறமைகளை களவாடிய அநியாயம் கணக்கிலடங்காது.

முரசொலி செல்வம்

எம்.ஜி.ஆருடன் சொர்ணம்

சொர்ணத்திற்கு வசனம் எழுதக்கூடிய திறமையுண்டு. அதை மறுப்பதற்கில்லை. எம்.ஜி.ஆரின் ஏராளமான படங்களுக்கு அவர் வசனம் எழுதியுள்ளார். ஆனால் விளம்பரத்தில் “வசனம் : சொர்ணம்” என்று காட்டப்பட்ட அத்தனைப் படங்களின் வசனங்களும் அவர் எழுதியதல்ல. “அரசகட்டளை”, “உலகம் சுற்றும் வாலிபன்” போன்ற பல படங்களை இக்கூற்றுக்கு உதாரணம் காட்டலாம்.  “இணைந்த கைகள்” படத்தை பொறுத்த வரையில் கதை, வசனம், திரைக்கதை யாவும்  ரவீந்தரின் பங்களிப்பாகவே இருந்தது.

டி.ஆர்.ராஜேந்தர் பாணியில் கதை, திரைக்கதை, வசனம் யாவுமே ரவீந்தர் என்றால் அப்போதெல்லாம் எடுபடாது. படம் வெற்றி பெறுவதற்கு அரசியல் அல்லது தனிப்பட்ட  செல்வாக்கு உள்ள பிரபலங்களின் பெயர் கண்டிப்பாக இடம்பெற்றே ஆக வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத விதியாக இருந்து வந்தது. இது சினிமா உலகின் மற்றொரு இருண்ட பக்கம்

எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸ் ரவீந்தரை கருவேப்பிலையாகத்தான் கருதியது என்பது கசப்பான உண்மை. காரியம் முடிந்தபின் அவரை தூக்கி எறிந்து விடுவார்கள். படப்பிடிப்பு தொடக்க விழாவானாலும் சரி, அப்படத்தின் வெற்றிவிழாவானாலும் சரி ரவீந்தரை கண்ணில் காட்ட மாட்டார்கள். எந்தவொரு அரசியல் நிகழ்ச்சியிலும் ரவீந்தரை பார்க்க முடியாது. எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸின் அலுவலக அறைதான் அவரது வீடு, அவரது உலகம் யாவுமே.

ரவீந்தர் மாதச் சம்பளத்திற்குத்தான் எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸில் பணிபுரிந்துக் கொண்டிருந்தார் என்பது எல்லோரும் அறிந்ததே. அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட அந்த தொகைக்கு அவர் பழச்சாறாய் பிழிந்தெடுக்கப்பட்டார். வாழ்க்கை முழுவதும் பேனா பிடித்தே அவரது கைரேகை தேய்ந்துப் போனது என்று சொல்லலாம். ‘தடி எடுத்தவனெல்லாம் தண்டல்காரன்’ என்பதுபோல எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸில் ஆளாளுக்கு அதிகாரம் செலுத்தத் தொடங்கினார்கள். சந்தடி சாக்கில் சிந்துபாடி ரவீந்தருக்கு பல வகையில் மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்திய புண்ணியம் ஆர்.எம்.வீரப்பனைச் சாரும். எம்.ஜி.ஆரையே கைப்பாவையாக இயக்கும் அளவுக்கு வளர்ந்துவிட்ட ஆர்.எம்.வீரப்பனுக்கு ரவீந்தரை அலைக்கழித்து வேடிக்கை பார்ப்பது வாடிக்கையாகி போயிருந்ததுது.  அது மட்டுமல்ல பெரியவர் சக்ரபாணியை சமாளிப்பதே பெரும்பாடுதான்.

“இணைந்த கைகள்” படத்தை தயாரிக்க முடிவானபோது விரக்தியின் விளிப்புக்கே ரவீந்தர் கொண்டு செல்லப்பட்டார்.

ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்

ஒரு படத்திற்கு திரைக்கதை வசனம் எழுதி எவ்வளவுதான் உழைத்தாலும் “எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸ் கதை இலாகா” என்றுதான்  விளம்பரப்படுத்தப்படுமே அன்றி ரவீந்தரின் பெயர் பிரபலமாகிவிடக்கூடாது என்பதில் ஆர்.எம்.வீரப்பன் மிகவும் கண்ணும் கருத்துமாக செயல்பட்டார்  என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்..

எந்த நாகூர்க்காரரின் (நீதிபதி மு.மு.இஸ்மாயீல்) புண்ணியத்தில் ஆர்.எம்.வீரப்பன் கம்பன் கழகத் தலைவராக பதவி வகித்தாரோ அதே ஆர்.எம்.வீரப்பன்தான் இன்னொரு நாகூர்க்காரரின் வயிற்றிலும் எட்டி உதைத்து விளையாடி வந்தார்.

“இணைந்த கைகள்” படத்திற்கு அதிசயமாக “கதை:ரவீந்தர்” என அவரது பெயர் விளம்பர போஸ்டர்களில் அலங்கரித்தன. ரவீந்தர் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை. அந்த மகிழ்ச்சி அதிக நாட்கள் நிலைத்து நிற்கவில்லை.

கதை-ரவீந்தர், வசனம்–சொர்ணம், இசை-எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், பாடல்கள்-வாலி, புலவர் வேதா, ஒளிப்பதிவு-வி,ராமமூர்த்தி, , எடிட்டிங்-ஜம்பு, சண்டைப் பயிற்சி-ஷியாம் சுந்தர், கலை-அங்கமுத்து, இயக்கம்-சாணக்யா என விளம்பரப்படுத்தப்பட்டு “இணைந்த கைகள்” படம் பெரும் பரபரப்பையும் எம்.ஜி.ஆர். ரசிகர்களின் மத்தியில் பெரும் ஆவலையும் உண்டு பண்ணியிருந்தது.

இப்படத்தின் கதையையும் “தினத்தந்தி” பத்திரிக்கையில் வெளிவரச் செய்தனர். இப்படத்தின் கதையை வடிவமைப்பதற்குள் ரவீந்தருக்கு போதும் போதும் என்று ஆகிவிட்டது. காரணம் கதையை  ஒரு முறையல்ல, இரண்டு முறையல்ல, ஐந்துமுறை மாற்றியமைத்து எழுத வேண்டியிருந்தது.

Daku_Mansoor_(1934) (1)

“டாக்கு மன்சூர்” இந்திப் படத்தில் கதாநாயகன் மன்சூர் ஒரு கொள்ளைக்காரன்.

கதையின்படி (“யாதோன் கீ பாராத்” பாணியில்) தாயும், மகனும் தனித்தனியே பிரிகின்றனர். கதாநாயகன் மன்சூர், மூசா என்ற ஏழையினால் காப்பாற்றப்பட்டு வளர்க்கப்படுகிறான். ஏழை எளியவர்களுக்கு உதவுகிறான். மக்களின் ஆதரவை பெறுகிறான், மன்சூர், அரசனை எதிர்த்து போராட்டம் புரிகிறான்.

இளவரசியுடன் அவனுக்கு காதல் மலர்கிறது. மன்சூருக்கு பலவிதத்திலும் உதவி புரிகிறாள். அவ்வூரில் பயங்கரமான தண்ணீர்ப் பற்றாக் குறை நிலவுகிறது. இளவரசி மன்சூருக்கு துணை நிற்கின்றாள். ஒரு மலையை உடைத்து அவ்வூரில் தண்ணீர் பஞ்சம் தீருவதற்கு வழிவகுக்கிறார்.  மன்சூருக்கு தன் தாயைப் பற்றிய இரகசியம் பின்னர் தெரிய வருகிறது. இளவரசியின் தந்தை ஹாரூன் ரஷீதுக்கும் மன்சூரின் பிறப்பைப் பற்றிய ரகசியம் பின்னர் தெரிய வருகிறது. இறுதியில் மன்சூர் அரசாட்சியைப் பிடிக்கிறான், இதுதான் கதை.

இப்படம் முழுக்க முழுக்க ஈரானில் எடுப்பதற்கு திட்டம் தீட்டப்பட்டிருந்தது.  இந்திப் படமாக வெளிவந்த “டாக்கு மன்சூர்” படக்கதையிலிருந்து சற்று மாறுபட்டு எழுத வேண்டி ரவீந்தரை எம்.ஜி.ஆர். பணித்தார். அதன் பிறகு கொள்ளைக்காரன் பாத்திரத்தை ஒரு குடித்தலைவனாக மாற்றி கதையமைக்கப்பட்டது.

ஆனால் ஈரான் அரசாங்கம் இதற்கான அனுமதி தரவில்லை. எப்படி அனுமதி தரும்? வம்சாவழியாக மன்னராட்சி நடந்து கொண்டிருந்த ஒரு தேசத்தில் ஒரு கொள்ளைக்காரன்  புரட்சி செய்தி முடியாட்சியை கைப்படுத்துவதாக அமைந்த கதைக்கு படப்பிடிப்பு நடத்த அந்த நாடு அனுமதி வழங்குமா?

ஈரானில் பஹ்லவி வம்சத்தின் இரண்டாம் மன்னரும். அந்நாட்டின் கடைசி அரசருமான முஹம்மது ரிசா ஷா பஹ்லவியின் ஆட்சி நடந்துக் கொண்டிருந்த சமயம் அது. ஷாவின் ஆட்சியில் அரசரைக் கிண்டல் செய்தால் நேராக மரணதண்டனைதான்.

சித்ரா கிருஷ்ணசாமியை வைத்து ஈரான் நாட்டு அரசாங்கத்திற்கு படப்பிடிப்புக்கு அனுமதி கேட்டு கடிதம் எழுதினார்கள். உலகப் புகழ்ப் பெற்ற ஈரானிய நடிகை பர்தீன் மூலமாக இதற்கு அனுமதி கோரி எடுத்த முயற்சியும் பலன் அளிக்கவில்லை.

அதன் பிறகு இந்தியாவில் நடப்பது போன்று கதையை மாற்றியமைத்து உயர்மட்ட சிபாரிசு வைத்து அனுமதி கோரினார்கள். எதிர்பார்த்ததுபோல் எந்த முயற்சியும் பலிக்கவில்லை.

inaintha kaigal

நடிகை கீதாஞ்சலி  எம்.ஜி.ஆர். இருவரும் இணைந்து  நடித்த படக்காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன.  சத்யா ஸ்டூடியோவிலேயே பிரமாண்டமான காடு, குகை  போன்ற ஒரு செட் நிர்மாணிக்கப்பட்டது, நான்கு பெண்களை ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுவது போன்றும், அனாதைக் குழந்தைகளுக்கும் எம்.ஜி.ஆருக்குமிடையே உரையாடல்கள் நடப்பது போன்றும்,காட்சிகள் படமாக்கப்பட்டன.

வெறும் இரண்டே இரண்டு நாட்கள் நடந்த படப்பிடிப்போடு இப்படம் தடைபட்டு போனது, படத்தயாரிப்பும் கைவிடப்பட்டது. இதனால் மிகவும் துவண்டு போனது ரவீந்தர் மட்டும் தான். எம்.ஜி.ஆர். வழக்கம்போல் இதைப்பற்றியெல்லாம் சற்றும் கவலைப்படாமல் “உலகம் சுற்றும் வாலிபன்” படத்தயாரிப்புக்கான ஆயத்த வேலைகளை தொடங்கச் சொல்லி ரவீந்தருக்கு உத்தரவு போட்டு விட்டார்.

இப்படத்திற்கு ஈரானிய நாட்டு கதாநாயகியை அறிமுகம் செய்ய எம்.ஜி.ஆர். நினைத்திருந்தார்.  திட்டமிட்டதுபோல் இப்பட்டம் மட்டும் வெளிவந்திருந்தால் இது மற்றொரு தங்க வாள் பரிசு பெறும் “நாடோடி மன்ன”னாக இருந்திருக்கக்கூடும்.

இப்படத்திற்காக எழுதப்பட்ட அத்தனை பாடல்களும் “சூப்பர் டூப்பர் – ஹிட்” பாடல்கள்.

  • “உலகம் சுற்றும் வாலிபன்”  படத்தில்  “நிலவு ஒரு பெண்ணாகி” என்ற பாடல்  –  [எம்.ஜி.ஆர். – மஞ்சுளா]
  • அதே படத்தில் இடம்பெற்ற “அவளொரு நவரச நாடகம்” என்ற பாடல்  [எம்.ஜி.ஆர். – லதா]
  • “சிரித்து வாழ வேண்டும்” படத்தில்  “கொஞ்ச நேரம் என்னை மறந்தேன்” என்ற பாடல் [ எம்.ஜி.ஆர். – லதா]
  • மேலும் ஒரு நீண்ட கவ்வாலி பாடல்

மேற்கண்ட இந்த நான்கு பாடல்களும் “இணைந்த கைகள்” படத்திற்காக எழுதப்பட்ட பாடல்கள். இப்படத் தயாரிப்பு கைவிடப்பட்டபின் இப்பாடல்கள் வேறு சில படங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டு  மகத்தான வரவேற்பைப் பெற்றன.

பலமுறை மாற்றியமைக்கப்பட்ட “இணைந்த கைகள்” படத்தின் கதைதான் பின்னர் “உழைக்கும் கரங்கள்” மற்றும் “அரசகட்டளை” படமாக உருமாறியது.

MGR Nanjil

எம்.ஜி.ஆருடன் நாஞ்சில் மனோகரன்

“உழைக்கும் கரங்கள்” படத்தில் மன்சூர் கதாபாத்திரத்தை ரங்கன் என்று மாற்றியமைத்து அதை அரசியல் தாளிப்பு நிறைந்த திரைக்கதையாக ரவீந்தர் மாற்றியமைத்தார். படவிளம்பரத்திலோ கதை-வசனம் நாஞ்சில் மனோகரன் என்றிருக்கும். எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் விஷயத்தில்அரசியல் ஆளுமை கொண்டவர்களின் ஆதிக்கம்தான் மேலோங்கி இருந்தது என்பதற்கு இதுவும் ஒர் எடுத்துக்காட்டு. இது போன்றுதான் “நாடோடி மன்ன”னிலும் கண்ணதாசன் பெயரும் ரவீந்தர் பெயரோடு இணைத்துக் காட்டப்பட்டது.

“கணவன்” படக்கதை எம்.ஜி.ஆரே எழுதியதாகத்தான் இதுவரை எல்லோராலும் நம்பப்படுகிறது. “Wood Cutter” ரஷ்ய மொழியில் எழுதப்பட்ட நாவலின் ஆங்கில மொழிப்பெயர்ப்பை வைத்து எம்.ஜி.ஆரின் தூண்டுதலால் கதையை வரிக்குவரி வடித்தவர் ரவீந்தர்,

MGR-with-his-ghost-writer-Vidwan-V.-Lakshmanan

எம்.ஜி.ஆருடன் வித்வான் வி. லக்ஷ்மணன்

அதேபோன்று எம்.ஜி.ஆர். எழுதி வந்த “நான் ஏன் பிறந்தேன்” தொடரை எழுதியது யாவும் வித்வான் வி.லக்ஷ்மணன், இதைச் சொன்னதும் ரவீந்தர்தான்.  இப்படி வெளியில் வராத உண்மைகள் இன்னும் எத்தனையோ உண்டு.

– அப்துல் கையூம்

– தொடரும்

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 1

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 2

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 3

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 4

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 5

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 6

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 7

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 8

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் –  9

எம்.ஜி.ஆரும். எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 10

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் – 11

எம்.ஜி.ஆரும். எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் – 12

 

Tags: , ,

ரவீந்தரும் சத்யஜித் ரேயும் – தொடர் 12


Raveendar aSatyajit Ray a

வங்காளத்தில் பிறந்த உலகப் புகழ்ப் பெற்ற சத்யஜித் ரேயுக்கும், நாகூரில் பிறந்த காஜா மொய்தீன் என்ற ரவீந்தருக்கும் அப்படியென்ன தொடர்பு இருக்க முடியும்?

மொட்டைத்தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் நான் முடிச்சு போடுவதாக வாசகர்கள் நினைக்கக்கூடும்.

இருவரும் Science Fiction (அறிபுனை) திரைப்படங்களுக்கு இந்தியத் திரையுலகில் வித்திட்ட முதல் இந்தியர்கள். மேலை நாட்டவர்களை வியக்க வைத்தவர்கள்.

சத்யஜித் ரே வடநாட்டில் பிறந்ததினால் புகழ்க்கொடி நாட்டினார். ரவீந்தர் தென்னாட்டில் பிறந்ததினால் யாராலும் கண்டுக்கொள்ளப் படாமல் நான்கு சுவற்றுக்குள்ளேயே முடங்கிக்கிடந்து, எழுதிக் குவிக்கும் இயந்திரமாகச்  செயல்பட்டு மறைந்தும் போனார்.

சத்யஜித்ரே விருதுகளைத் தேடிப் போகவில்லை. இவரைத் தேடி விருதுகள் வந்தன. ஆம். மிக உயரிய விருதான ஆஸ்கார் விருது வழங்க இரண்டுபேர் கொண்ட ஆஸ்கார் குழு உடல்நலம் குன்றியிருந்த  சத்யஜித் ரேயைத் தேடி மருத்துவமனை வந்து, தந்து கெளரவித்தனர். பிரஞ்சு நாட்டு “லிஜியன் டி” பரிசு, யூகோஸ்லோவியா நாட்டு “கொடி விருது”  “மகஸாஸே” விருது, இந்திய நாட்டு “பாரதரத்னா”, “பத்மஸ்ரீ”, “பத்மபூஷன்”, “பத்மவிபூஷன்”  போன்ற விருதுகள் அனைத்தும் இவருக்குத் தானாகவே வந்துக் குவிந்தன.

காலங்காலமாக எம்.ஜி.ஆருக்கு உழைத்த காரணத்தால் ரவீந்தருக்கு பெரிய மனது படைத்து ஒரே ஒரு விருது – “கலைமாமணி” என்ற பட்டம் கொடுத்தார்கள். அதுவும் அவரது அபிமானக் காவலர் எம்.ஜி.ஆர். கையால் பெற அவர் கொடுத்து வைக்கவில்லை. எம்.ஜி.ஆர். நிகழ்ச்சிக்கு வர இயலாததினால் நெடுஞ்செழியன் கையால் கொடுக்க வைத்தார்கள். கலைமாமணி விருதைப் பொறுத்தவரை கழுதைகள், குதிரைகள் யாவும் ஒன்றுதான். ஏன்…? தமன்னா, அனுஷ்கா கூட கலைமாமணி விருது பெற்றவர்கள்தானே?

சத்யஜித் ரே மறைந்த போது திரையுலகமே திரண்டு வந்து கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்தியது. ரவீந்தர் மறைந்தபோது திரையுலகத்தினரும் யாருமே கண்டுக் கொள்ளவில்லை, ஊடகங்களும் அவரது மறைவுச் செய்தியைத் தரவில்லை.

இறக்கும் தறுவாயில் சத்யஜித் ரே பொருளாதார ரீதியில் நல்ல நிலைமையில் இருந்தார். ரவீந்தரை தமிழ்த் திரையுலகம் கைகொடுத்து தூக்கவில்லை.   இறுதிவரை அவர் வாடகை வீட்டிலேயே காலம் தள்ள வேண்டியதாயிருந்தது.

தமிழகத்தின் தலைநகர் சென்னையில் வாழ்ந்து மறைந்த நடன ஆளுமை பால சரஸ்வதி குறித்துக் கலாபூர்வமான ஆவணப்படத்தை எடுத்தவர் என்ற வகையில் தமிழகத்தோடும் தொடர்புகொண்டவர்  சத்யஜித் ரே.

ஏன்? ரவீந்தருக்கு மட்டும் வங்காளத்தோடு தொடர்பு இல்லாமலா?

ரவீந்தர் கதை வசனம் எழுதி அவர் வெளிச்சத்திற்கு வந்தப் படம் “நாடோடி மன்னன்”. எம்.ஜிஆர்.  “மாயா மச்சீந்தரா” படப்பிடிப்புக்காக கல்கத்தா சென்றபோது அங்கு பார்த்த “If I were King” ஆங்கிலப் படத்தின் கருவை ரவீந்தரிடம் சொல்ல, அதுவே  “நாடோடி மன்னன்” உருவாவதற்கு காரணமாக அமைந்தது.

நாகூர் காஜா மொய்தீனுக்கு “ரவீந்தர்” என்ற புனைப்பெயரே வங்காளத்துக் கவிக்குயில் ரவீந்தரநாத் தாகூரின் அபிமானத்தால் வைத்துக் கொண்ட பெயர்தான். இவரை நாகூரின் தாகூர் என்றாலும் அது மிகையாகாது. சத்யஜித் ரே ஓவியக் கலை பயின்றது ரவீந்தர்நாத் தாகூர் தோற்றுவித்த சாந்தி நிகேதன் பல்கலைக் கழகத்தில்தான்.

இவ்வகையில் அறிந்தோ அறியாமலோ, வங்காளத்திற்கும் தமிழகத்திற்குமான தற்செயலான நிகழ்வுப் பொருத்தங்களை நாம் காண முடிகின்றது.

தமிழ்மொழியில்   அறிபுனைத் திரைப்படங்களுக்கு  முன்னோடி யார்?” என்ற கேள்வியை முன்வைத்தால் எல்லோரும் ஒருமுகமாக எழுத்தாளர் சுஜாதாவின் பெயரைத்தான் கூறுவார்கள். நாகூர் ரவீந்தர்தான் இதற்கெல்லாம் முன்னோடி என்று சொன்னால் நம்மை ஒரு மாதிரி பார்ப்பார்கள். யாரும் நம்ப மாட்டார்கள். இது வெளிச்சத்திற்கு வராத உண்மை. இந்த உண்மையை எந்த மீடியாக்களும் வெளிக்கொணர்ந்தது கிடையாது என்பதுதான் வருத்தம் தரக்கூடிய செய்தி.

1982-ஆம் ஆண்டு ஸ்பீல்பெர்க்கின் E.T. (the Extra Terrestrial) என்ற ஆங்கிலத் திரைப்படம் மேலைநாடுகள் மட்டுமின்றி இந்தியாவிலும் சக்கைப் போடு போட்டது எல்லோருக்கும் நினைவிருக்கும். இதே போன்று  2003-ஆம் ஆண்டு ஹிர்த்திக் ரோஷன் நடித்த “Koi Milgaya” என்ற இந்திப்படத்தையும் இந்தியத் திரையுலகில் நவீனயுக்தி, புதுசிந்தனை, மாறுபட்ட படைப்பு என்றெல்லாம் ஊடகங்கள் பாராட்டுமழை பொழிந்தன.

112

தமிழ்த் திரைப்படஉலகில் வேற்றுக் கிரகவாசிகளைப் பற்றிய திரைப்படம் 1963-ஆம் ஆண்டே வெளிவந்துவிட்டது. ஆம். எம்.ஜி.ஆர் நடித்த “கலைஅரசி” படம்தான் அந்த முதல் தமிழ்த் திரைப்படம்.

“கலைஅரசி” படச் சாதனையில் ரவீந்தருக்கு தலையாய பங்களிப்பு உண்டு.  டி.இ.ஞானமூர்த்தி எழுதி வைத்த அறிவியல் புனைவிலிருந்து மூலக்கருவைக் கையாண்டிருந்தாலும் கதை, திரைக்கதை, வசனம் முழுவதையும் எழுதி வடிவமைத்தது ரவீந்தர் ஒருவரேதான்.

தமிழ்த் திரையுலகிற்கு பாரசீக, அரபு நாட்டுக்கதைகளை அறிமுகம் செய்து முஸ்லீம் கதாபாத்திரங்களை புகுத்தி வெற்றி பெற்றதோடல்லாமல் இதுபோன்ற எண்ணற்ற  புதுமைகளை தமிழுக்கு கொண்டு வந்த பெருமை ரவீந்தரைச் சாரும்.  புதுப்புது யுக்திகளை கையாண்டு சினிமா உலகில் பரிசோதனை செய்து வெற்றி கண்டவர்.

பஞ்ச் டயலாக் என்ற Concept-யை தமிழ்ப்பட உலகில் முதன்முதலில் புகுத்திய பெருமையும் இவருக்குத்தான் உண்டு. பி.எஸ்.வீரப்பா பேசிய “மணந்தால் மகாதேவி இல்லயேல் மரணதேவி” என்ற காலத்தால் அழியாத பஞ்ச் டயலாக் ரவீந்தர் எழுதியதுதான்.

தமிழ் மொழியில் எத்தனையோ அறிபுனைத் திரைப்படங்கள் வெளிவந்துள்ளன. “விக்ரம்”,  “நியு”, “இரண்டாம் உலகம்”, “அம்புலி”, “எந்திரன்” என எத்தனையோ சினிமாக்களை உதாரணம் காட்ட முடியும். இவை யாவற்றிற்கும் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்த படம்தான் “கலையரசி”.

வேற்றுக் கிரக மனிதர்களை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்டு, இந்தியத் திரையுலகில் மாபெரும் புரட்சியை உண்டு பண்ணிய முதல் அறிபுனைத் திரைப்படம் இதுதான்.

இதுபோன்ற அறிவியல் தொடர்பான கதைகளை கையாண்ட சுஜாதா, அரவிந்தன் நீலகண்டன், ராஜ்சிவா, ஜெயமோகன் போன்ற எழுத்தாளர்கள் நாகூர் ரவீந்தருக்கு பின்னர் வந்தவர்கள்தான் என்பதை இங்கு நான் பதிவு செய்வதன் மூலம் உண்மை நிலவரம்  இன்றைய இளம் தலைமுறையினருக்குத் தெரியவரும்.

kalai-arasi08

“கலைஅரசி”  வெள்ளித்திரையில் திரையிடப்பட்டபோது வெகுவாகப் பேசப்பட்டது. பறக்கும் தட்டு Concept-யை இந்தியத் திரைப்படத்தில் முதன் முதலாக அறிமுகம் செய்தது ரவீந்தர்தான். கதையை உருவாக்கி ஏ.காசிலிங்கத்திடம் தனது கற்பனைக்கு செயல் வடிவம் கொடுப்பதற்காக ஆர்ட் டைரக்டர் ஏ.கே.பொன்னுச்சாமியை விண்கலம் மற்றும் அயல்கிரகத்து வடிவமைப்பை வரையச் செய்தவர் ரவீந்தர்.

1950-களின் தொடக்கம்வரை வேற்றுக்கிரக விண்கலத்தை பறக்கும் தட்டு (Flying Saucers) என்றே அழைத்து வந்தனர். பிற்காலத்தில் இதனை  ‘அடையாளம் காணப்படாத பறக்கும் பொருட்கள்” ’(UFO-Unidentified Flying Object)  என்று அழைக்கலாயினர். அரிஸ்டாட்டில் இதனை “சொர்க்கத்தின் தட்டு” என்று அழைத்தார்.

கி.பி. பதினோறாம் நூற்றாண் டிலேயே  சீனக் கல்வியாளரான ஷென்குவே என்பவர், தான் எழுதிய கட்டுரையில் “பறக்கும் தட்டு” பற்றிய தன் கற்பனையை வடித்திருந்தார். பறக்கும் பொருளின் கதவுகள் திறக்கப்படக் கூடியதாகவும் அது ஒளி வீசக் கூடியதாகவும் அதிவேகமாகச் செல்லக் கூடியதாகவும் இருந்ததாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

கலைஅரசி படத்தில் பறக்கும் தட்டின் வடிவமைப்பு இதுபோலத்தான் இருந்தது.

kalai-arasi19

விளம்பரத்தையோ, புகழையோ நாடாத ரவீந்தர் தன்னுடைய பெயரை போட்டாலும் சரி போடாவிட்டாலும் சரி, அதைப்பற்றி சற்றும் கவலைப்படாத ஒரு மனோபாவம் கொண்டவராக – Don’t Care Master-ஆக  இருந்தார் என்பதை இங்கு குறிப்பிட்டே ஆக வேண்டும்.

ஏ.காசிலிங்கம் இயக்கத்தில் எம். ஜி. ஆர், கதாநாயகனாகவும்  பி. பானுமதி மற்றும் பலரும் “கலைஅரசி: படத்தில் நடித்தனர். இவர்களைத் தவிர  ராஜஸ்ரீ, பி.எஸ்.வீரப்பா, கண்ணன், எம்.என்.நம்பியார், சச்சு, சி.டி.ராஜகாந்தம், எஸ்.ஆர்.ஜானகி, எஸ்.எம்.திருப்பதிசாமி, ஜி.சகுந்தலா  என்று ஒரு நடிகர் பட்டாளமே இப்படத்தில் இடம் பெற்றிருந்தனர்.

இதில் இடம்பெற்றிருந்த சச்சு, எஸ்.எம்.திருப்பதிசாமி, ஜி.சகுந்தலா, பாடகி ரத்னமாலா போன்ற கலைஞர்கள் ரவீந்தர் கதாசிரியராக இருந்த எம்.ஜி.ஆர்.நாடக மன்றத்திலிருந்து பயிற்சிபெற்று உருவானவர்கள் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. இதன் காரணமாகவும்,   இப்படத்தில் எம்.ஜி.ஆர் பெயரும் ரவீந்தர் பெயரும் ஒன்றாக இடம் பெற்றிருந்ததாலும், இதனை எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸ் படம் என்றே பலரும் நினைத்தனர். உண்மையில்  “சரோடி பிரதர்ஸ்” என்ற புதிய தயாரிப்பாளர்கள் இப்படத்தை தயாரித்து வழங்கியிருந்தார்கள்.

114

1950-ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியிலேயே இதன் படப்பிடிப்பு தொடங்கியிருக்க வேண்டும் என்பது என் கணிப்பு. இப்படம் எடுத்து முடிப்பதற்கு நீண்ட காலம் பிடித்தது என்பதை நம்மால் அறிய முடிகிறது. காரணம், இப்படத்தின் பாடலாசிரியர்களின் ஒருவரான பட்டுகோட்டை கல்யாண சுந்தரம் 1959-ஆம் ஆண்டே இறந்துவிட்டார். இப்படம் 1963-ஆம் ஆண்டுதான் திரைக்கு வந்தது. ரத்னமாலா, பி.லீலா, ஜிக்கி போன்ற பாடகிகள் 50-களில்தான்  புகழ்வெளிச்சத்தில் இருந்தார்கள். .

“சரோடி பிரதர்ஸ் திரையுலகிற்கு புதியவர்களாக இருந்தார்கள்.  சில காரணங்களுக்காக எம்ஜிஆரின் பட நிறுவனத்துக்கு முன் இப்படத்தின் தயாரிப்பாளர் திடீரென உண்ணாவிரதம் இருந்தார். இது அந்த நேரத்தில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது”

என்று பிலிம் நியூஸ் ஆனந்தன் தகவல் தருகிறார். இவரைத் “தமிழ்த்திரைப்பட உலகத்தின் என்சைக்ளோபீடியா” என்று பாராட்டினாலும் தகும். மனுஷர் அத்தனை விஷயங்களையும் தெரிந்து வைத்திருப்பவர்.

எம்.ஜி.ஆர். தன் சொந்த நிறுவனத்தின் படத்தயாரிப்பு வேலையில் மும்முரமாக ஈடுபட்டிருந்ததால் இப்படத்தை முடிப்பதற்கு போதுமான ஒத்துழைப்புத் தரவில்லை என்பதை வேறொரு மூத்த தயாரிப்பாளர் ஒருவர் வாயிலாக அறிந்தேன்.

113

“கலைஅரசி” படத்தில், கே.வி.மகாதேவன் இசையமைத்த பாடல்கள் யாவும் மனதில் நிற்கும் வண்ணம் சிறப்பாக அமைந்திருந்தன. சீர்காழி கோவிந்தராஜனும், பி. பானுமதியும் இணைந்து பாடும் இப்பாடல் அதில் இடம் பெற்றிருந்தது.

ஆண்: “கலையே உன் எழில்மேனி கலையாவதேன்?
காதல் கணநேரம் பிரிந்தாலும் கனல் ஆவதேன்?

பெண்: உறவாடும் இவ்வேள் பிரிவென்பதேன்? – நம்
உயிரோடு உயிர்சேர்ந்து பெறும் இன்பத்தேன்!

ஆண்: இருவேறு பொருள் கூறும் கண் பார்வை ஏன்?
ஒன்று நோய் தந்ததேன்? ஒன்று மருந்தானதேன்?”

கவித்துவம் நிறைந்த இப்பாடல் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. கண்ணதாசன் எழுதி டி.எம்.எஸ். பாடிய “நீலவான பந்தலின் கீழே”, ஆலங்குடி சோமு எழுதி சீர்காழி கோவிந்தராஜன் பாடிய “அதிசயம் பார்த்தேன்” போன்ற இப்படத்தில் இடம்பெற்ற அனைத்து பாடல்களும் ஜனரஞ்சகமான பாடல்களாகவே இருந்தன

மூலக்கதை டி.இ.ஞானமூர்த்தி என்று விளம்பரம் செய்திருப்பார்கள். ஆனால் திரைக்கதை, திரைப்பட வசனம் அனைத்தையும் எழுதியது ரவீந்தர்.  பட டைட்டிலில் வசனம்:ரவீந்தர் என்று மட்டுமே காண்பிப்பார்கள்.

அரச படங்களுக்கு தூயதமிழில் அடுக்குமொழி வசனங்கள் மட்டுமல்லாது, வழக்குத் தமிழில் எதார்த்தமான உரையாடல்களை எழுதுவதிலும் ரவீந்தர் திறம் பெற்றிருந்தார். அது அவருக்கு கைவந்த கலையாக இருந்தது

காதல், சாகசம், அறிவியல் புனைவு, அதிரடி, நவீனம் என்று அத்தனை பொழுதுபோக்கு அம்சமும் நிறைந்த படமாக பல புதுமைகளை கொண்ட படமாக “கலைஅரசி” இருந்தபோதிலும், இப்படம் அடித்தட்டு ரசிகர்களை ஏனோ சென்று அடையவில்லை.

அன்றைய சூழ்நிலையில் அரச கதைகள், சமூக கதைகள் மட்டுமே வெற்றியை தேடித் தந்தன. இது போன்ற அறிவியல் புனைவுகள் தமிழ்த்திரையுலகிற்கு பரிசோதனை ஓட்டம் (Experimental) என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். இதே படம் பிற்காலத்தில் வெளிவந்திருந்தால் மிகப் பெரிய வெற்றியைத் தேடித் தந்திருக்குமோ என்னவோ தெரியாது. “கலைஅரசி” எம்.ஜி.ஆரின் வெற்றிப்பட வரிசையில் இடம் பெறாவிட்டாலும் தயாரிப்பாளருக்கு நட்டத்தை உண்டு பண்ணவில்லை.

எம்.ஜி.ஆர். படங்களில் சில படங்கள் 100 நாள் வரை ஓடாவிட்டாலும், அது தோல்விப்படம் என்று கருதலாகாது. மற்ற எம்.ஜி.ஆர். படங்களைவிட வசூல் சற்று குறைவாக இருக்குமே தவிர  பட அதிபர்களுக்கோ, விநியோகஸ்தர்களுக்கோ பண இழப்பை உண்டு பண்ணிவிடாது.   தமிழில் ஒரு பழமொழி உண்டு, “யானை படுத்தால் குதிரை மட்டம்” என்று. நட்டம் ஏற்படாத அளவுக்கு எம்.ஜி.ஆர். படங்கள் வசூலை பெற்றுத் தந்து விடும்.

எம்.ஜி.ஆர்  இரட்டைவேடங்களில் நடித்த 17 படங்களில் “கலைஅரசி”, நாடோடிமன்னன் – இவையிரண்டும் ரவீந்தரின் கைவண்ணத்தில் மிளிர்ந்த படைப்புகள். இவையிரண்டும் எம்.ஜி.ஆரின் ஆரம்பகால படங்கள் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ளவேண்டும். பிற்காலத்தில் வெளிவந்து பெரும் வெற்றியைத் தழுவிய அத்தனை இரட்டைவேட எம்.ஜி.ஆர். படங்களுக்கும் இவைகள்தான் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தன.

ரவீந்தரின் அத்தனை சாதனைகளும் முழுபூசணிக்காயை சோற்றில் மறைப்பது போன்று மறைக்கப்பட்டு, அவரது திறமைகள் மறுக்கப்பட்டு, இறுதிவரை அவர் புகழை குன்றிலிட்ட விளக்காக வெளிக்காட்டாமல் குடத்திலிட்ட விளக்காகவே மூடி மறைத்து வஞ்சித்த தமிழ்த் திரையுலகத்தை என்னவென்றுச் சொல்வது?

“ஊருக்கு இளைத்தவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி” என்பார்களே. அதுபோல பேசாமடந்தையாக இருந்த ரவீந்தரின் தலையில் மிளகாய் அரைத்தவர்கள் ஏராளம். 32-படங்களுக்கு மேல் கதை வசனம் எழுதிய ரவீந்தரின் பெயர் படடைட்டிலில் காட்டப்பட்ட படங்கள் ஒரு சில படங்கள்தான். ஒரு படைப்பாளி வஞ்சிக்கப்பட்டதை எடுத்துக்காட்ட  இதைவிட வேறு என்ன ஆதாரம் வேண்டும்?.

“கலைஅரசி” படத்தில் மற்றொரு சிறப்பு என்னவெனில் கதாநாயகன் எம்.ஜி,ஆர் மற்றும் கதாநாயகி பி.பானுமதி இருவருமே இரட்டை வேடமேற்று நடித்திருப்பார்கள். இதுபோன்று வேறுபடம் ஏதாவது வெளிவந்திருக்கிறதா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

எம்.ஜி.ஆர்.  “மோகன்” மற்றும் “கோமாளி”  என்ற இரு மாறுபட்டவேடம் ஏற்று நடித்திருப்பார். பி.பானுமதி, “வாணி”  மற்றும்  “வள்ளி”  என்ற இரு பாத்திரங்களில் நடித்திருப்பார்.

வேற்றுக் கிரகத்திலிருந்து விண்கலம் ஒன்று பூமிக்கு வருகிறது. அதில் வேற்றுக்கிரகவாசிகள் இருவர் உள்ளனர். அவர்கள் பார்வைக்கு பூமிவாசிகள் போலிருப்பினும் விஞ்ஞான ரீதியாக பெரிதும் முன்னேற்றம் கண்டவர்கள்

இந்த படத்தில் காமிரா அபாரமாக கையாளப்பட்டிருக்கும். காமிராமேன் ஜே.ஜி.விஜயம் சிறப்பாக ஒளிப்பதிவு செய்திருப்பார்.  இவர் ‘ஜெனோவா’, ‘ஆனந்த ஜோதி’. ‘அன்னையின் ஆணை’ போன்ற படங்களுக்கு ஒளிப்பதிவு செய்தவர் என்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது.

“Zoom Lens”  தமிழ்த்திரையுலகில் புழக்கத்தில் இல்லாத காலம் அது. விஞ்ஞான நுட்பங்கள் அதிகம் கையாளப்படாத காலம். பறக்கும் தட்டு, வேற்றுக் கிரகக் காட்சிகள் நிறைந்த இப்படத்தில் ஒளிப்பதிவாளர் எப்படிப்பட்ட சவால்களையெல்லாம்  எதிர்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். “ஹாலிவுட்” சினிமா உலகைப் போன்று தொழில்நுட்பம் வசதி  இல்லாத அந்தக் காலத்தில் இதுபோன்ற ஒரு படத்தை எடுக்க மிகுந்த மனோதைரியமும், தன்னம்பிக்கையும் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

தந்திரக் காட்சிகள் எடுப்பதில் வல்லவர்களான, ஜெர்மனியில் இருந்து  டி.ஆர்.சுந்தரம் அவர்களால் வரவழைக்கப்பட்ட  ‘வாக்கர்’, ‘பேய்ஸ்’ என்ற இரண்டு ஒளிப்பதிவாளர்களிடம் பயிற்சி பெற்றவர்  ஜே.ஜி.விஜயம். “கலைஅரசி” படம் வெளியானபோது இந்திப்பட உலகில் அனைவரும் வியந்துப் போயினர். தமிழர்களின் திரைப்பட நுட்பங்களைக் கண்டு அதிசயித்தனர்.

ரவீந்தரின் வித்தியாசமான அறிவியல் திரைக்கதை, எஸ்.நடராஜனின் படத்தொகுப்பு, ஏ.கே.பொன்னுச்சாமியின் கலை வடிவமைப்பு, ஜே.ஜி.விஜயத்தின் ஸ்பெஷல் எஃபெக்ட்ஸ் மற்றும் ஒளிப்பதிவு அத்தனையும் இப்படத்தில் அபாரமாக இருந்தது.

அதிநவீன தொழில்நுட்ப அம்சங்கள் இல்லாதபோதும் மேலைநாட்டு படங்களுக்கு நிகராக தமிழ் மொழியில் நம்மாலும் தயாரிக்க இயலும் என்று சரோடி பிரதர்ஸுக்கு நம்பிக்கையூட்டி உற்சாகப் படுத்தியவர் ரவீந்தர். ரவீந்தரின் புதுப்புது யோசனைகளுக்கு பக்கபலமாக இருந்தவர் மக்கள் திலகம் அவர்கள்.

அறிபுனை திரைக்கதைக்கு முன்னோடியாகத் திகழ்ந்த இந்தியர்களான ரவீந்தருக்கும் சத்யஜித்ரேயுக்கும் இடையேயான ஒற்றுமையை இப்போது பாப்போம்.

The Alien என்ற பெயரில் ஒரு ஹாலிவுட் திரைப்படம் தயாரிக்கும் முயற்சியில் (ஏப்ரல் 1967) சத்யஜித்ரே ஈடுபட்டிருந்தார். இந்திய – அமெரிக்க கூட்டுத்தயாரிப்பில் இப்படம் வெளியாகவிருந்தது. இந்தப் படம் இடையில் நிறுத்தப்பட்டு, 2006-ல் தொலைக்காட்சித் திரைப்படமாக   வெளிவந்தது.

வேற்றுக்கிரக மனிதர்களைப் பற்றிய முந்தைய படங்களில் அவர்கள் கொடூரமானவர்களாகவே காட்டப்பட்டு வந்தனர். நட்புணர்ச்சியோடு பூமிக்கு வந்து இறங்கும் ஏலியன் பற்றிய சித்தரிப்பை முதன்முதலில் திரைக்கதை வடித்தவர் சத்யஜித்ரே என்பது பலரும் அறிந்திராத செய்தி.

ரவீந்தருக்கு அவர் கூடவே பணிபுரிந்த எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் மேனேஜர் ஆர்.எம்.வீரப்பன் “நாகூர் அல்வா” கொடுத்ததைப் போன்று, சத்யஜித்ரேயுக்கும் அவருக்கு மேனேஜராக பணிபுரிந்த மைக் வில்சன் என்ற அமெரிக்கர் அல்வா கொடுத்தார்.

சத்யஜித்ரேயின் “ஏலியன்” கதையைத் திருடி தன் பெயரில் காப்புரிமை செய்திருந்தார். கொலம்பியா பிக்சர்ஸ் சார்பில் மார்லன் பிராண்டோ மற்றும் பீட்டர் செல்லர்ஸ் நடித்து தயாரிக்கப்படவிருந்த “ஏலியன்” படம் வெளிவரவில்லை. காரணம் கூட்டுத்தயாரிப்பில் இடம்பெறுவதாக இருந்த சத்யஜித்ரே, அந்த அமெரிக்கரின் வஞ்சிக்கப்பட துரோகச் செயலின் காரணமாகவே மனம் வெறுத்துப் போய் இந்தியா திரும்பி வந்துவிட்டார்.

உலக சினிமா புத்தகத்தில் E.T. திரைப்படத்தைப் பற்றி எஸ்.ரா. எழுதிய வரிகள் இவை:

“சத்யஜித்ரே இது போல வேற்றுகிரகவாசி ஒருவனைப் பற்றிய குழந்தைகள் திரைப்படம் ஒன்றை உருவாக்க வேண்டுமென்று விரும்பி அதற்கான ஓவியங்களை வரைந்திருந்தார். அனால் அவரால் கடைசிவரை அது போன்ற ஒரு படத்தை இயக்க முடியவில்லை. ஸ்பீல் பெர்க்கின் இத்திரைப்படம் அக்கனவை நினைவாக்கியது போல அமைந்திருந்தது”

உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் E.T. திரைப்படம் சத்யஜித்ரே யின் கனவுகளை நனவாக்கவில்லை. அதற்கு பதிலாக அவருடைய கனவுகளை கள்ளத்தனமாக  களவாடியிருந்தது.

“திரையுலகைச் சேர்ந்த பலருக்கும் யார் ரவீந்தர் என்று தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆனால் அவர் நாகூரைச் சேர்ந்தவர் என்பதை அறிந்து கொண்ட போது சந்தோஷமாகவும் தற்போதைய அவரது நிலையை அறிந்த போது நெகிழ்வாகவும் இருந்தது”

என்று ரவீந்தரின் இறுதி காலத்தின்போது அவரைப் பற்றி எழுதி மனது வெம்பிய எழுத்தாளரும் எஸ்.ரா.அவர்கள்தான்.

1982-ல் வெளியான  ஸ்பீல்பெர்க்கின் E.T. படத்தின் பெரும்பான்மையான பகுதி சத்யஜித்ரேயின் திரைக்கதையிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை என்பதற்கு ஆதாரங்களை என்னால் அடுக்கி வைக்க முடியும்.

கூடவே இருந்து குழிபறித்த மைக் வில்சன் வாயிலாக சத்யஜித் ரேயின் முழுக்கதையையும் எழுத்துவடிவில் பிரிண்ட் எடுக்கப்பட்டு கிட்டத்தட்ட அத்தனை ஹாலிவுட் பெரிய தாயரிப்பாளர்களிடமும் வினியோகிக்கப்பட்டிருந்தது. அப்படிப்பட்ட ஒரு காப்பிதான் E.T, படத்தின் இயக்குனர் ஸ்பீல் பெர்க்கின் கையில் பலாச்சுளையாக கிடைத்தது.

E.T. பட வெற்றிக்குப் பிறகு இது சத்யஜித் ரேயின் கதைதானே என்று பத்திரிக்கையாளர்கள் கேட்டபோது “இல்லவே இல்லை. இந்தக் கதையின் பிரிண்ட் ஹாலிவுட்டில் நோட்டீஸ் போன்று வினியோகிக்கப்பட்டபோது நான் பள்ளிச் சிறுவனாக இருந்தேன்” என்று மழுப்பினார்.

இதுவும் பச்சைப் பொய். 1965-ல்  ஸ்பீல் பெர்க் கலிபோர்னியாவில் பள்ளி உயர்நிலைப்படிப்பை முடித்திருந்தார். இந்தக் கதை1967-ல் ஹாலிவுட் சினிமா உலகத்தில் பரவியது. 1969-ஆம் ஆண்டிலேயே இளவயது இயக்குனராக ஹாலிவுட்டில் அவர் அறிமுகம் ஆகியிருந்தார். இதிலிருந்து அவரது புளுகு நன்றாக வெளிப்படுகிறது.

“Bankubabur Bandhu” என்ற பெயரில் சத்யஜித் ரே எழுதிய சிறுகதையே E.T. படத்திற்கு மூலக்காரணமாக இருந்தது. புகழ்பெற்ற Science Fiction எழுத்தாளர் ஆர்தர் C. கிளார்க் ஸ்பீல்பெர்க்கின் இந்த திருட்டு வேலையை உலகறிய அம்பலப்படுத்தியிருந்தார். இவரை லண்டனில் சந்தித்தபோதுதான் சத்யஜித்ரே “ஏலியன்” கதைக்கருவைப் பற்றி எடுத்துச் சொன்னார். பிறகு, ஆர்தர் கிளார்க் தன்  நண்பர் மைக் வில்சனிடன் இந்த வித்தியாசமான கதையை எடுத்துச் சொல்ல அவர் உடனே கல்கத்தா சென்று சத்யஜித்ரேயுடனேயே இருந்து முழுக்கதையையும் எழுதி எடுத்துக்கொண்டார். பின்னர் ரேயுடன் கொலம்பியா பிக்சர்ஸ் நிறுவனத்துடன் “ஹாலிவுட்”தயாரிப்புக்காக பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்காக தரகராகச் சென்றார்.

Arthur C.Clarke

ஆர்தர் சி. கிளார்க்

ஹாலிவுட் திரையுலகத்தின் புகழ்ப்பெற்ற மற்றொரு தயாரிப்பாளரும், திரைக்கதை எழுத்தாளரும் இயக்குனருமான Martin Scorses  என்பவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்.

“I have no qualms in admitting that Spielberg’s E.T. was influenced by Ray’s Alien. Even Sir Richard Attenborough pointed this out to me”.

சத்யஜித் ரேயின் கதையில் ஒரு நீர்க்குட்டையில் வேற்றுக் கிரகத்து விண்கலம் ஒன்று வங்காளத்தின் ஒதுக்குப்புற பகுதியில் தரையிறங்குகிறது. அந்த விண்கலத்தை பூமியிலிருந்த எழுந்தருளிய கோயிலாக பாவித்து அந்த கிராம மக்கள் வழிபடுகிறார்கள். அந்த விண்கலத்திலிருந்து வந்திறங்கிய வேற்றுக்கிரகத்து விநோத பிராணியுடன் “ஹபா” என்ற சிறுவன் நட்புறவு கொள்கிறான். அந்த வேற்றுக்கிரகத்து பிராணி பூமியில் வசிக்கும் குறுகிய காலத்தில் அவ்வூர் மக்களை ஆச்சரியப்படுத்தும் வகையில்  சிறு சிறு குறும்புகளும், யாருக்கும் பாதிப்பில்லா  சேட்டைகளையும் ஒவ்வொன்றாகப் புரிகிறது.

இந்தக் கதை முற்றிலும் ஆங்கிலப்படம் E.T. யுடன் ஒத்துப் போகிறது.  சத்யஜித்ரே கற்பனையில் வடித்த வேற்றுக்கிரக   பிராணியின் அப்பட்டமான காப்பி ஸ்பீல்பெர்க் வடிவமைத்த E.Tயின் உருவமைப்பு என்பது இப்போது நமக்கு விளங்கும்.

alien

சத்யஜித் ரே ஒரு மிகச்சிறந்த ஓவியர். ஆகையால் அந்த வேற்றுக்கிரகத்து பிராணியின் உருவம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைக்கூட   தத்ரூபமாக வரைந்து வைத்திருந்தார்.

சத்யஜித்ரே யின் கதையில் வரும் ஒரு காட்சியமைப்பு இது. வேற்றுக்கிரக பிராணி நீர்க்குட்டையில் அருகாமையில் இருக்கும் புற்செடியின் இலையை ஆராய்கையில் அதன் கண்கள் மஞ்சள் நிற ஒளியில் பிரகாசமாக மின்னும். தன் நீண்ட விரல்களை மெதுமெதுவாக அதை நோக்கி நீட்டுகையில் அதிலிருந்து மலர் மொட்டு விரியும். அப்போது கீச்சுக் குரலில் மென்மையான சிரிப்பை உதிர்த்தவாறு தன் சந்தோசத்தை வெளிப்படுத்தும். E.T. ஆங்கிலப் படத்தை பார்த்தவர்கள் காட்சிக்கு காட்சி இந்த பிரதிபலிப்பை உணரலாம்.

E.T படத்துக்கு முன்னால் 1977-ல் வெளிவந்திருந்த படமான ஸ்பீல்பெர்க்கின் “Close Encounters of the Third Kind” படத்திலும் ஓரிரண்டு காட்சிகளை சத்யஜித்ரே திரைக்கதையிலிருந்து பயன்படுத்தியிருக்கிறார்..

ரவீந்தரைப் போலவே சத்யஜித்ரேயும் ஏமாற்றப்பட்டிருக்கிறார் என்பதை அறியும்போது மனதுக்கு வேதனையாக இருக்கிறது. “கோயி மில்கயா” இந்திப்படம் சத்யஜித்ரேயின் கதையை மையமாக வைத்தே எடுக்கப்பட்டது. இந்த உண்மை அறியாமல் இப்படம் வெளிவந்தபோது இது E.T. படத்தின் அப்பட்டமான காப்பி என்று ஊடகங்கள் வர்ணித்தது வேடிக்கையான ஒன்று.

பெரிய மனது படைத்த சத்யஜித் ரே,  நீதி கேட்டு வழக்கு எதுவும் போடவில்லை. பத்திரிக்கையாளர்கள் இதைப்பற்றி ரேயிடம் வினவியபோது, “என்னுடைய ‘ஏலியன்’ படக்கருவின் தூண்டுதலின்றி E.T. படத்தை எடுத்திருக்க சாத்தியமே இல்லை” என்ற பதிலோடு மட்டும் பெருந்தன்மையாக நடந்துக் கொண்டார். தொடக்கத்திலிருந்து இந்த உண்மையை அறிந்து வைத்திருந்த ஆர்தர் சி. கிளார்க், சத்யஜித் ரேயை தொடர்பு கொண்டு “உங்கள் உரிமையை நீங்கள் விட்டுக் கொடுக்காதீர்கள். ஸ்பீல்பெர்க்கிடம் தொலைபேசியில் இதைப்பற்றி பேசுங்கள். அல்லது வழக்கு தொடுங்கள்”  என்று அறிவுறுத்தியபோது “போனால் போகட்டும். ஒரு உண்மையானக் கலைஞனுக்கு இதுவெல்லாம் சகஜம். நான் சாதிக்க வேண்டியது இன்னும் நிறைய இருக்கின்றது” என்று பெருந்தன்மையோடு பதிலளித்தார்.

இவருடைய பெருந்தன்மையை பார்க்கும்போது ரவீந்தரின் கதைகளைத் திருடி மற்றவர்களின் பெயரில் வெளியிட்டபோது ரவீந்தர் கூறிய அதே பதில் போன்றுதான் இருக்கிறது..

ரவீந்தர் ஒருக்கால் வடநாட்டில் பிறந்திருந்தால் அவருடைய திறமைக்கு போதிய அங்கீகாரம் கிடைத்திருக்குமோ? அவருக்கும் விருதுகள் தேடி வந்திருக்குமோ ? அவரையும் மக்கள் நினைவில் வைத்திருப்பார்களோ?

– அப்துல் கையூம்

இதோ “கலைஅரசி” படத்தின் முழுநீளப் படத்தைக் காண

A Glimpse of the Story in English:

116Kalai_Arasi

Kalai Arasi Penned by Raveendar is an outstanding Science Fiction Movie ever tried in Indian Cinema. Raveendar tries to explain Tamil audience, what is space and how the Extraterrestrial looks. Nobody in the Indian Film Industry ever dared to take up such script. Kalai Arasi’ is a well-blended story of romance, science fiction, action and drama with the main cast of MGR and Bhanumathi playing double roles.

Amazing, in 1963 how people understood about the aliens and the space ship. This is definitely an Experimental film tried with much confidence and courage.

The plot is very simple and adaptable for the Tamil culture. Mohan is a poor, but honest and hard-working farmer. Vani is the daughter of the rich landlord who lives in the city while their lands are under the supervision of her cousin and suitor, the wily Kannan. On a visit to the village with her friends, Vani meets Mohan. Mohan and Vani find themselves falling in love with each other gradually.

Meanwhile a spacecraft is moving rapidly towards the earth. Inside are two alien creatures who resemble earthly humans. From their conversation we understand that they are traveling to the earth on a strange mission.

Apparently their planet has made far-reaching strides in science, but is woefully backward in performing arts. Hence they are coming to the earth to identify and take back a talented artiste who could teach their denizens music and dance.

As they near the earth, one of the aliens, Thinna, who is the commander-in-chief of their planet, switches on a monitor, and the screen shows music and dance performances in various parts of the earth. He seems to be dissatisfied with them all, until he comes across Vani singing. He is mesmerized with her performance and decides that she would best suit their purpose.

Returning home after a clandestine moonlight rendezvous with Mohan, Vani falls into the clutches of the aliens. Thinna drags her inside the spacecraft, while the other alien Malla elects to stay on in the earth for a while. Vani is shocked when she finds herself far away from the earth. The king of the alien planet assures her that she will return safely after she had taught them dance and music. Vani is defiant and furious. However, princess Rajini treats her kindly and Vani agrees to teach her. Meanwhile back in the earth Vani’s father blames Kannan for Vani’s disappearance. Kannan goes in search of Vani and comes across a mentally deranged girl called Valli who bears a startling resemblance to Vani. Assuming that she is Vani, he gets her kidnapped and brings her home. Saddened to see his daughter a lunatic, Vani’s father agrees for Kannan to get married to her, and thus Kannan marries the poor Valli, under the assumption that he is marrying the rich heiress Vani.

Mohan spies the alien Malla one night as Malla is getting ready to return to his planet. They have a brief skirmish and Malla dies. Thinna lands in his spacecraft just then to take Malla home. He sees Malla’s corpse and places it in an ante-chamber inside the craft.

Watching all this, Mohan enters the craft quickly, and dragging Malla’s corpse out, he jumps into the ante-chamber. Thinna does not notice this and takes off from the earth. When he nearing his planet, he ejects what he assumes to be Malla’s corpse from his spacecraft, but it is actually Mohan who falls into the alien planet.

By happenstance Mohan comes across a kind-hearted jester from another planet who is on the way to the palace. This jester takes Mohan to his house and feeds him. As they step outside, the jester is struck dead by a passing meteor. As luck would have it, the jester had resembled Mohan in facial features, and so Mohan takes his place and goes to the palace. There he meets Vani and manages to make her realize his true identity. They outwit the cunning Thinna and return to the earth. Meanwhile Kannan is caught strangling Valli and is arrested by the police. Mohan and Vani reach home.

All is well that ends well

தொடரும்

 

Tags: , , ,

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் 10


vn photo 3

முழுநேர எழுத்தாளராக தன் வாழ்க்கைப் பாதையை வகுத்துக் கொண்ட ரவீந்தர் அவர்கள் நூல்கள் ஏதேனும் எழுதியிருக்கிறாரா என்று வாசகர்கள் கேட்கலாம். அவர் எழுதிய நூல்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவுதான். ஆரம்ப நாட்களில் `கன்னி`, `குற்றத்தின் பரிசு`, `பெண்ணே என் கண்ணே` ஆகிய மூன்று நாவல்களை எழுதியுள்ளார். “பொம்மை” பத்திரிக்கையில் எம்.ஜி.ஆரைப் பற்றி தொடர் கட்டுரை எழுதி வந்தார்.

பிற்காலத்தில் தன் நல்வாழ்வுக்கு வழியமைத்து வழிகாட்டி, தன்னைக் கூடவே துணையாக வைத்திருந்த எம்.ஜி.ஆரின் நினைவாக இரண்டு நூல்கள் எழுதினார். ஒன்று “விழா நாயகன் எம்.ஜி.ஆர்”.. மற்றொன்று “பொன்மனச் செம்மல் எம்.ஜி.ஆர்”.

எம்.ஜி.ஆரைப் பற்றி எத்தனையோ பேர்கள் எத்தனையோ நூல்கள் எழுதியிருக்கின்றார்கள். எ.சங்கர் ராவ் எழுதிய “தரணி கண்ட தனிப்பிறவி”, நாகை தருமன் எழுதிய “மாமனிதர் எம்.ஜி.ஆர்.”, சபீதா ஜோசப் எழுதிய “மறக்க முடியாத மக்கள் திலகம்”, பா.தீனதயாளன் எழுதிய “எம்.ஜி.ஆர்.”, ரங்கவாசன் எழுதிய “மக்கள் ஆசான்”, ஆர்.முத்துக்குமார் எழுதிய “வாத்யார்”, மணவை பொன் மாணிக்கம் எழுதிய “எட்டாவது வள்ளல்”, எம்.ஜி.ஆரின் மெய்க்காப்பளராக பணியாற்றிய கே.பி.ராமகிருஷ்ணன் எழுதிய “மனிதப் புனிதம்” மற்றும் “எம்.ஜி.ஆர். ஒரு சகாப்தம்” போன்ற எண்ணற்ற நூல்கள் பதிப்பாக வெளிவந்திருந்த போதிலும் கலைமாமணி நாகூர் கே.ரவீந்தர்  எழுதிய இரண்டு நூல்களும் முக்கியப் பதிவாக எல்லோராலும் கருதப்படுகிறது.

எம்.ஜி.ஆரின் கலைவாழ்வில் ஆரம்ப நாட்கள் முதற்கொண்டே அவரது உயர்வு தாழ்வுகளின் போதெல்லாம் உடனிருந்து, இன்ப துன்பங்களில் பங்கு கொண்ட ரவீந்தரைத் தவிர எம்.ஜி.ஆரின் குணநலன்களை வேறு யாராலும் அவ்வளவு துல்லியமாக பதிவு செய்ய இயலாது. எம்.ஜி.ஆரின் பாராட்டத்தக்க பழக்க வழக்கங்கள், அவருடைய வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட சுவையான நிகழ்ச்சிகள், அவரது தாராள மனம், கொடைத்தன்மை, சந்தித்த நண்பர்கள் போன்ற விடயங்களை ஒன்று விடாமல் எழுதி வைத்திருப்பதால் ரவீந்தருடைய நூல்கள் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

“முள்ளும்  மலரும்” என்று தன் படத்திற்கு இயக்குனர் மகேந்திரன் பெயர் வைத்திருப்பார். அதன் பொருள் ஆங்கிலத்தில் ” Thorn and Flower” என்றுதான் நானும் நினைத்திருந்தேன். பிறகுதான் தெரிந்தது அந்த படத்தலைப்பின் பொருள் “Thorn also blossoms”  என்று.

அதே போன்று விஜயா பதிப்பகத்தாரால் வெளியிடப்பட்ட ரவீந்தர் எழுதிய நூலின் தலைப்பு “விழா நாயகன்” ” என்பதாகும். விழாவுக்கெல்லாம் நாயகன் என்ற அர்த்தத்தில் அத்தலைப்பு கொடுக்கப்படவில்லை. அதன் பொருள்  “விழா(த) நாயகன்” என்பதாகும். வாழ்க்கையில் மூன்று முறை பேராபத்துக்களைச் சந்தித்து “முப்பிறவி கண்டவர்” என்று பெயரெடுத்தவர் எம்.ஜி.ஆர். எத்தனையோ பேர்கள் அவரை வீழ்த்த நினைத்தபோதும் “விழாத நாயகனாக” இறுதிவரை தன் வெற்றியை நிலைநாட்டிக் கொண்டவர். இருபொருள் கொண்ட இந்த நூலின் தலைப்பு எல்லோர் கவனத்தையும்  ஈர்த்து ஏகோபித்த பாராட்டுதலைப் பெற்றுத் தந்தது.

“விழா நாயகன்” நூலில் கீழ்க்கண்ட தலைப்பில் எம்.ஜி,ஆரின் வாழ்வில் நடந்த பல நிகழ்வுகளை கோர்வையாக சுவைபட தனக்கே உரிய எளிய நடையில் விவரித்திருப்பார் ரவீந்தர்.

  •  ராமச்சந்திரன்,
  • செம்மலின் வாழ்க்கைக்கு,
  • புரட்சி குமார்,
  • நெஞ்சு குளிர்ந்த நிகழ்ச்சி,
  • நீங்களே எங்கள் மன்னர்,
  • கலைக்கு விலை,
  • தசாவதாரம்,
  • தமிழுக்குச் சிறப்பு எழுத்து,
  • திரை ஏணி, காவியம் எது?,
  • நாளை நடப்பதை அறிந்தவர்,
  • தங்க நிழல்,
  • உங்களில் ஒருவன்,
  • பெண் சிரித்தால்,
  • பூட்டு வந்த பின்தான்,
  • என்னைப் போல் நீங்கள்,
  • உலகம் உருண்டை ஏன்,
  • ஜானு சொன்னது,
  • படத்தின் தலைப்பு,
  • நேற்று இன்று நாளை,
  • மூன்றெழுத்து வேந்தன்,
  • நல்ல நேரம்,
  • இதோ.. இவர்கள்,
  • டாக்டர் பட்டம் யாருக்கு?,
  • தாய் சொல்லை தட்டவில்லை,
  • அவருடைய எண்ணம்,
  • ஆடவந்த தெய்வம்,
  •  நட்பு என்பது,
  • இதய தெய்வம்,
  • மக்களின் நினைவில்

ரவீந்தரின் மற்றொரு படைப்பான “பொன்மனச் செம்மல் எம்.ஜி.ஆர்.” என்ற நூலில்  எம்.ஜி.ஆர். அவர்களின் வாழ்வில் இடம்பெற்ற அரிய பல நிகழ்ச்சிகளை அற்புதமான முறையில் விவரித்துள்ளார்.

எம்.ஜி.ஆரின் மனித நேயத்தை வாசகர்களுக்கும் எடுத்துரைக்கும் வண்ணம் பல சுவையான நிகழ்வுகளை ரவீந்தரின் நூல் நமக்கு விருந்து படைக்கின்றது. தன் வாழ்க்கையின் பெரும் பகுதியை மக்கள் திலகத்தினுடனே செலவழித்த ரவீந்தர் எத்தனையோ நற்பண்புகளை அவரிடமிருந்து தான் கற்றுக் கொண்டதாக பெருமையுடன் அடிக்கடி கூறுவார்.

ரவீந்தர் குறிப்பிடும் கீழ்க்கண்ட சம்பவம் மக்கள் திலகத்தின் மகத்தான பண்பை வெளிக்காட்டுகிறது. மனதைத் தொடும் அந்த நிகழ்வை இதோ ரவீந்தர் விவரிக்கின்றார்.

“அன்பே வா” படத்தின் இரண்டாவது கட்ட படப் பிடிப்பு நடந்துக் கொண்டிருந்த சமயம் அது. ஊட்டிக்குச் சென்றுக் கொண்டிருந்தோம். பொன்மனச் செம்மலுடன்  ஜானகி அம்மையாரும், செம்மலின் உதவியாளர் சபாபதியும், நானும் (ரவிந்தரும்) காரில் ஒன்றாக பயணித்தோம்.  கார் , குன்னூரைத் தாண்டியபோது ஒரு வயோதிக முஸ்லீம் பெரியவர் ஒருவர்  பாதையோரத்தில் நடந்துச் செல்வதை நாங்கள் காண நேரிட்டது.

செம்மல் உடனே காரை நிறுத்தச் சொல்கிறார் , டிரைவரிடம் :”இராமசாமி , அந்த பெரியவர் போற இடம் கேட்டு ஏத்திக்க , ரவீந்திரன், நீங்க என் பக்கத்திலே வாங்க ” – என்றார் .

அந்தப் பெரியவரை கூப்பிட்டதும் சற்று நேரம் உற்றுப் பார்த்தார் , காரில் அவரையும் ஏற்றிக் கொண்டார் . கார் புறப்பட்டது. அவர் ஏதோ பிரார்த்தனை செய்வதுபோல் சிந்தனையில் இருந்தார் . அப்பொழுது மக்கள் திலகம் அவரைப் பார்த்து கேட்டார்

” பெரியவரே எங்க போயிட்டு வரீங்க ? ”

“கீழே போய் விறகு வித்துட்டு வர்றேன் ”

” இந்த வயசுல நீங்க வேலை செய்யனுமா  என்ன? … உங்களுக்கு பிள்ளைக் குட்டி கிடையாதா ?”

” இருக்கிறாங்க, ஆனா அவங்களுக்கும் பிள்ளைங்க இருக்குதே …. ” என்றார் பெரியவர்

மௌனம் நிலவியது …. சற்று தூரம் வந்தவுடன் பெரியவர் வண்டியை நிறுத்துச் சொல்லி , இறங்கிப் போய் விட்டார் ….

மக்கள் திலகம் ரவீந்தரைப் பார்த்து கேட்கிறார் :

” ரவீந்திரன், இந்தப் பெரியவர் பற்றி என்ன நினைக்குறீங்க ? ”

” ரொம்ப பெரியவர் . ஏன்னா நீங்க கேட்ட கேள்விக்கு அவர்களுக்கும் பிள்ளைகள் இருக்குதேன்னு ஒரு பெரிய விஷயத்தை சுருக்கமா சொல்லிட்டாரு ” என்று நான் சொல்ல …. அதற்கு பொன்மனச் செம்மல்

” அட , அதை கேக்கலேய்யா , அவருக்கு என்னைத் தெரியலே , நீர் என்னமோ அன்னிக்கு நாட்டுலே என்னை தெரியாதவங்களே இருக்க மாட்டாங்கன்னு சொன்னீரே ! நீர் தோத்துப் போயிட்டீர்  பார்த்தீரா…” என்று பலமாகச் சிரித்தார் .

அப்பொழுது இன்னமும் கார் நின்றுக் கொண்டதை அறிந்த செம்மல்

” ஏம்பா இராமசாமி நிக்குறே… போயேன் ” என்றார்

” அந்தப் பெரியவர் என்னை நிக்க கை காட்டிட்டு , போனாருங்க . அதோ வரார் பாருங்க ” என்றார் இராமசாமி

அந்தப் பெரியவர் வந்தார் , கைகளில் பழங்களுடன் ….

” ஐயா , நான் சாவுறதுக்கு முன்னால ஒரு தரம் உங்களைப் பார்க்கணும்னு இருந்தேன் . உங்க கூட உங்க கார்லே வர்றதை நினைச்சதும் எனக்கு பேச்சு மூச்சு இல்லை . என் அல்லாஹ் கிட்டே உங்களை நல்லாக்கி வைக்க வேண்டிக்கிட்டே இருந்தேன் . என் பிள்ளைங்க உங்க படம் பார்ப்பாங்க . நான் படம் பார்க்க மாட்டேன் . உங்க படத்தை சுவரொட்டியிலே பார்த்திருக்கேன் .. வெறுங்கையோட பார்த்துட்டோமேங்கற கவலை வேறே . அதைப் போக்கத் தான் இதுங்களை வாங்கியாந்தேன் . “மிஸ்கீன்” (யாசகன் ) தர்றேன் வாங்கிக்குங்க ” என்றார் அந்தப் பெரியவர்

புன்சிரிப்புடன் மக்கள் திலகம் அவற்றை பெற்றுக் கொண்டார் , கார் கிளம்பியது , ஜானகி அம்மையார் மக்கள் திலகத்தை பார்த்து கேட்டார்

” பாவம் .. எதாச்சும் அவருக்குக் கொடுத்திருக்கலாம், நான் கொடுக்கலாம்னு வந்தப்ப ஏன் தடுத்தீங்க ? ”

அதற்கு மக்கள் திலகம் பதிலளித்தார் …

” ஜானு , தன்மானத்துக்காக தன்பிள்ளைங்க கிட்டே கேட்காம , தானே விறகு வித்து சாப்பிடுறவர் கிட்டே , நாம பணம் கொடுத்தா வருத்தப்படுவாரு . அவர் ஒரு பெரிய கேரக்டரு ! சரி அவர் கொடுத்த இந்தப் பழங்களை பத்திரமா வை . நானே சாப்பிடப் போறேன் , யாருக்கும் கொடுக்க மாட்டேன் ” என்று சிறுகுழந்தையைப் போல சொன்னார் மக்கள் திலகம் ….

ரவீந்தர்  குறிப்பட்ட இந்த சம்பவத்திலிருந்து எம்.ஜி.ஆர். எப்படிப்பட்ட தாராள மனமும், இரக்க குணமும் கொண்ட பண்பாளர் என்பதை நாம் நன்கு அறிய முடிகின்றது.

விஜயா-வாஹினி அதிபர் நாகிரெட்டி அவர்களுக்கும் எம்.ஜி.ஆருக்குமிடையே நெருக்கமான நட்புறவு இருந்து வந்தது படவுலகில் பலரும் அறிவர்.. அதனை  ரவீந்தருடைய “விழா நாயகன்” நூல் வாயிலாக  அறிய முடிகின்றது.

விஜயா வாகினி அதிபர் நாகிரெட்டி அவர்கள் தோட்டத்துக்கு வந்தார். “”ரெட்டியார் சார் வந்து பேசி விட்டுப் போகும் வரை யாரையும் அறைக்குள் அனுப்ப வேண்டாம்” என்று தன் காவல் அதிகாரி விவேகானந்தராஜிடம் எம்.ஜி.ஆர். சொல்லியிருந்தார். ஹாலில் அமைச்சர்கள் பலர் இருந்தனர்.

ரெட்டியார் வந்ததும் அவர்களை மட்டும் செம்மலின் உதவியாளர் மாணிக்கம் வந்து உள்ளே அழைத்துப் போனார். நான், ரெட்டியாரின் உடன் வந்த உதவியாளரிடம் ஹாலில் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். “”ரெட்டியார் விஜயா கார்டனில் புதிதாக ஒரு ஹெல்த் சென்டர் கட்டறாங்க. அதுக்கு தலைவர் பெயர் வைக்க அனுமதி கேட்க வந்திருக்காங்க” என்று சொன்னார்.

“”நட்பு என்பது, என்ன பெறுவது என்ற எண்ணத்தில் கொள்ளும் உறவல்ல. என்ன தருவது? என்று காக்கும் உறவு என்ற பெரியோர் சொல்படி ரெட்டியார் வந்திருப்பதை உணர்ந்தேன்”

என்று அந்த புத்தகத்தில் ரவீந்தர் குறிப்பிடுகிறார்.

எம்.ஜி.ஆர். எந்த அளவுக்கு இன்னபிற உயிரினங்களை நேசித்தார் என்பதை அறிய  நமக்கு பிரமிப்பாக இருக்கின்றது.

சீ மிருகமே!
என்று
மனிதனைத் திட்டாதே
மனிதனே!

எந்த விலங்கும்
இரைப்பைக்கு மேலே
இன்னொரு வயிறு
வளர்ப்பதில்லை!

எங்கேனும்
தொப்பைக் கிளியோ
தொப்பை முயலோ
பார்த்ததுண்டா?

எந்த விலங்குக்கும்

சர்க்கரை வியாதியில்லை
தெரியுமோ?

இன்னொன்று:
பறவைக்கு வேர்ப்பதில்லை

எந்த பறவையும்
கூடுகட்டி
வாடகைக்கு விடுவதில்லை

எந்த விலங்கும்
தேவையற்ற நிலம்
திருடுவதில்லை

கவனி மனிதனே

கூட்டு வாழ்க்கை இன்னும்
குலையாதிருப்பது
காட்டுக்குள்தான்!

மனிதனுக்குள் ஒரு அகம்பாவம் இயற்கையிலேயே குடிகொண்டுள்ளது. ஐந்தறிவு படைத்த விலங்கினத்தைவிட தான் உயர்ந்தவன் என்ற தற்பெருமை அவனை ஆட்டிப் படைக்கிறது. கவிஞர் வைரமுத்துவின் இக்கவிதை மிருகங்கள் எந்தனையோ விடயத்தில் மனிதனை விட மேல் என்பதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றது. விலங்கினத்தின் மீது எம்.ஜி.ஆர். வைத்திருந்த அபார பாசம் வைத்திருந்தார்.

வீட்டில் ஆடு, மாடு, கோழி, நாய்  இவைகளை வளர்ப்தை நாம் கேள்விப் பட்டிருக்கிறோம். ஆனால் எம்.ஜி.ஆர் இரண்டு சிங்கங்கள்  வளர்த்தார். சென்னை ராயப்பேட்டை லாயிட்ஸ்  ரோடில் வசித்தபோதும், பின்னர்  ராமாவரத் தோட்டத்தில் வசித்தபோதும் ராஜா, ராணி என்று இரண்டு சிங்கங்களை செல்லமாக வளர்த்தார். வீட்டிலேயே கூண்டு இருக்கும்.  அதை கவனிக்க ஆட்கள் இருப்பார்கள். சில சமயம் இச்சிங்கங்கள் எம்.ஜி.ஆரின் கையை நக்கிக் கொடுக்கும். அதை மிகவும் சிலாகித்து இரசிப்பார்.

“அடிமைப் பெண்”  திரைப்படத்தில் ராஜா என்கிற இந்த சிங்கம்தான் நடித்தது. ராணி சிங்கம் இறந்துவிட ராஜா சிங்கமும் உடல் தளர்ந்து போனது. அது தனியாக இருக்க வேண்டாமென வண்டலூர் உயிரியல் பூங்காவிற்கு நன்கொடையாக அளித்தார். நெடுநாட்கள் வாழ்ந்த ராஜா மறைந்த போது, அதன் உடலைத் தகுந்த ஆவணத்துடன் பெற்று, பாடம் செய்து தனது ராமாவரம் தோட்ட வீட்டில் வைத்திருந்தார்.  எம்.ஜி.ஆரின் மறைவிற்குப் பிறகு அது அவருடைய நினைவு இல்லத்திற்கு மாற்றப்ப்பட்டது.

சிங்கம் 2

எம்.ஜி.ஆர் நினைவு இல்லம் தமிழ்நாட்டின் தலைநகரான சென்னை தியாகராய நகரில் உள்ள ஆற்காடு முதலித் தெருவில் அமைந்துள்ளது. அதில் எம்.ஜி.ஆர் வளர்த்த ஆண் சிங்கம் ராஜா பாடம் செய்து பதப்படுத்தப்பட்ட நிலையில் உள்ளது.

சிங்கங்களைத் தவிர எம்.ஜி.ஆர் தனது வீடு அமைந்திருந்த ராமாவரம் தோட்டத்தில் ஒரு கரடியும் வளர்த்தார். இவற்றைக் கவனிக்க தனி மருத்துவரைப் பணியமர்த்தியிருந்தார்.சிறுகுட்டியாக எம்.ஜி.ஆரிடம் இருந்த கரடி வளர்ந்ததும் மருத்தவரின் உதவியுடன் மூக்கில் சங்கிலி இணைக்க ஏதுவாக துளையிட முயன்றபோது எதிர்பாராத விதமாக இறந்துவிட்டது. இதை நடிகர் சங்கத்தின் நாளிதழில் ஒரு பேட்டியின் போது வேதனையுடன் குறிப்பிட்டுள்ளார் எம்.ஜி.ஆர்.

கரடி

வாழ்க்கையில் அனுபவம் என்பது விலைமதிப்பில்லாது. அது கற்றுத் தரும் பாடம் நம்மை  சீர்படுத்தும். தன் வாழ்க்கையில் சந்திக்க நேரும் சிறு சிறு சம்பவங்களிலிருந்து கூட எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் எந்த அளவுக்கு படிப்பினை கற்றுக் கொண்டார் என்பதை ரவீந்தர் குறிப்பிடும் இந்த நிகழ்விலிருந்து நாம் அறிந்துக் கொள்ளலாம்.

ரமணன் ஒலிப்பதிவு விற்பன்னர். வாகினியில் ‘நாடோடி மன்னன்’ படப்பிடிப்பில் அவரைத்தான் வேண்டும் என்று கேட்டு, தன் படம் முழுவதற்கும் ஒலிப்பதிவாளராக பணியமர்த்தினார். பிறகு அவர் தனியாக ஷியாமளா ஸ்டுடியோவில் ஒலிப்பதிவு நிறுவனம் வைத்திருந்தார். அப்போது செம்மல் சிறுசேமிப்பு துணைத் தலைவர் பதவியில் இருந்தார்.

ஷியாமளா படப்பிடிப்பு நிலையத்தில் பாம்பு, தேள் பலவகை பூச்சிகளும் குடியிருக்கும். செம்மல் ஒய்வாக உட்கார்ந்து இருக்கும் போது எறும்புகள் சாரை சாரையாகப் போய் கொண்டிருந்தன. அதை ரசித்த செம்மல். தன் உதவியாளராயிருந்த ஸ்ரீதர் என்ற பெரியவரிடம் காண்பித்து “நம் சிறுசேமிப்பின் விளம்பரத்துக்கு இந்த எறும்புகளையே போடலாம்” என்று சொன்னார். ”நாம் மனிதர்கள் ஆறறிவு படைத்தவர்கள். இருந்தாலும் இந்த சிறு எறும்புகளிடம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது. சேமிப்பு குணம், ஒற்றுமை, வரிசையைக் கூட எறும்பை பார்த்தபின் தான் நமக்கும் முக்கியம் என்று சொல்லியிருக்காங்க போல இருக்கு” என்றார்.

எம்.ஜி.ஆர். விலங்குகளை மிகவும் நேசித்தார். அவைகளிடமிருந்து அவர் கற்றுக் கொண்டது ஏராளம். ரவீந்தரின் இந்த எழுத்துக்கள் நம்மை எம்.ஜி.ஆர். மீது மேலும் மதிப்பையும் மரியாதையும் கூட்டுகின்றது.

yaanai

பெரும் வசூல் படைத்த ‘ஹாத்தி மேரே சாத்தி’ படத்தை தேவர் எடுக்கும் போது, அதில் நடித்த மிருகங்களைப் பார்க்க செம்மல் அழைத்திருந்தார். அம்மிருகங்கள் அடங்கி நடப்பதைக் கண்டு வியந்து பேசினார். அப்போது தேவர் “தம்பி மிருகங்க எப்போ கடிக்கும், எப்போ பாயும்னு எனக்கும் தெரியும். பாழாப் போன மனுஷங்கதான் எப்போ சிரிப்பான், சீறுவான்னு தெரியாது. ஆனா உன்னை சொல்லலேப்பா; உனக்கு நான் அடக்கம். எனக்கு நீ அடக்கம்பா. மனுஷன்களை உயர்வாய் படைச்சுட்டேன்னு தேவன் சொல்றது பொய்யாயிடுச்சு” என்று சொன்னார்.

அதற்கு செம்மல் “நீங்கள் சொல்வதும் சரிதான். ஏன்னா உதாரணம் காட்டும் போது யானையைப் போல் அறிவு, சிங்கத்தைப் போல் வீரம்னு தான் மனுஷனுக்கு உதாரணம் சொல்றோம். மனுஷனை காட்டி மிருகங்களுக்கு உதாரணம் சொல்லலே” என்றார்.

அங்கிருந்த புலி, சிங்கம் சிறுத்தைகளை விட ஒரு குரங்கை ரசித்துக் கொண்டிருந்தார் செம்மல். அக்குரங்கு உயரமாகவுள்ள ஒரு கிளையை தாவித்தாவிப் பிடித்து வெற்றி அடைந்தது. ”இந்த முயற்சி மனிதருக்கும் இருக்கணும்” என்றார்.

செம்மல் தன் தோட்டத்திலேயே ஒரு கரடிக்குட்டியை வளர்த்தார். காலையில் எழுந்ததும் அதற்கு ஃபீடரில் பால் புகட்டி அதன் சேஷ்டைகளை ரசிப்பார். அவரது பொன்னிறத்துக்கும் கரடியின் கறுப்புக்கும் பார்க்க வேடிக்கையாக இருக்கும். அது இறந்து விட்டது. பிறகு ஒரு மான் குட்டியை வளர்த்தார். அது அவரது கையால் தான் காபி குடிக்கும். அதுவும் ஒடிவிட்டது.

MGR with Dog

’எங்க வீட்டு பிள்ளை’யில் நடித்த நாயின் குட்டியை வாங்கி, வளர்த்தார். அங்கேயே பொமரேனியன் வர்க்கத்து ஆண், பெண் நாய்களை வளர்த்தார். ஒரு தாய் இறந்து விட்டது. மற்றொரு நாயை, பெரிய நாய் அவர் கண் முன்னாலேயே கடித்துக் குதறி விட்டது. அதிலிருந்து பிரியமான எதையும் வளர்ப்பதை நிறுத்தி விட்டார். அன்று அவர் சொன்ன சொல் எவரது கல்மனதையும் கரையச் செய்யும்: ’பாசத்தை காட்ட பிள்ளைதான் இல்லை. இப்படியான வீட்டு மிருகங்களை வளர்த்தாலும் அவை தரிப்பதில்லை” என்று கண் கலங்கிச் சொன்னார் செம்மல்.

ஒரு சமயம் டைரக்டர் தாதா மிராஸி செம்மலைப் பார்த்து “மிஸ்டர் எம்.ஜி.ஆர். நீங்க உலகத்திலே பிறந்து எந்த பிரஜோனமுமில்லை. மனுஷனா பிறந்தா எதாவது வைஸஸ் இருக்கனும். ஸ்மோகிங் இல்லை. காபி டீயாவது சாப்பிடுறீங்களா? அதுவும் இல்லை. என்னைப் போல் தண்ணி கேஸாவது உண்டா? அது அறவே கிடையாது. நீங்க நல்ல அழகான எதாவது கலர்களை ரசிக்கிறீர்களா? அதை பத்தியும் தெரியலே” என்றார்.

அதற்கு செம்மல் “நான் நல்ல ரசிகன். அழகை ரசிக்கலாம் ஆனால் அதை அடைய நினைக்கிறது தான் பெரிய தப்பு” என்றார்.

எம்.ஜி.ஆரின் சுபாவம் மற்றும் அவருடைய பண்பட்ட குலநலன்கள் அவரை ஒரு சிறந்த மனிதராக நம் மனதைக் கவர்கிறது.  ரவீந்தர் குறிப்பிடும் மற்றொரு நிகழ்வு என் கூற்றுக்கு சான்று பகரும். தனது முதுகில் இந்தி நடிகர் ரன்பீர் கபூர் கையெழுத்திட மறுத்ததால் பெண் ரசிகை ஒருவர் மாடியிலிருந்து விழுந்து தற்கொலை செய்துக் கொள்ள மிரட்டியதாக ஒரு செய்தியை சில காலம் முன்பு பத்திரிக்கையில் நான் படிக்க நேர்ந்தது.

மைசூர் மகாராஜா தமிழகத்தின் கவர்னராக இருந்தார். அப்போது ஒரு படப்பிடிப்புக்காக மைசூர் சென்ற செம்மல் வழக்கமான பிருந்தாவன ஓட்டலில் தங்கியிருந்தார். மகாராஜாவின் தனிப்பட்ட செயலாளராக இருந்த மகாலிங்கம் செம்மலின் நண்பர். மகாராஜாவின் மகள் கல்யாணி, தன் கல்லூரி தோழிகளுடன் பிருந்தாவனத்திற்கு வந்திருந்தார். மன்னர், மகளை மாகாலிங்கம் செம்மலுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். சற்று நேரம் செம்மலுடன் பேசிவிட்டுப் போனார். அவரது தோழிகள் ஆட்டோகிராஃப் வாங்கினார்கள்.

ஒரு பெண் தன் முந்தானையில் போடச் செல்ல, செம்மல் மறுத்து “இந்த முந்தானை உன் கணவருக்கே சொந்தம். நான் கையெழுத்திட மாட்டேன்” என்று தன் டயரியிலிருந்து ஒர் துண்டு காகிதத்தை கிழித்துப் போட்டுக் கொடுத்தார்.

எம்.ஜி.ஆர். எந்த அளவுக்கு மத நல்லிணக்கம் கொண்டிருந்தார் என்பதற்கு ரவீந்தர் எடுத்துரைக்கும் இந்த சம்பவம் நம்மை பரவசப்படுத்துகிறது. பிற மதத்தவரை சகோதர பாசத்தோடு அரவணைத்துச் செல்லும் அவரது உயர்ந்த பண்பில் நாம் கரைந்து போகிறோம். இதோ “விழா நாயகன்” நூலில் ரவீந்தர் வருணிப்பதை நாம் காண்போம்.

ஒரு சமயம் காரில் செம்மலுடன் நானும் இசையமைப்பாளர் சுப்பையா நாயுடுவும் போய்க் கொண்டிருக்கிறோம். வட ஆற்காடு மாவட்டம் சேத்துப்பட்டு என்ற ஊரைக் கடந்து வேலூர் நோக்கிப் போகிறோம். காலை வேளை “பசிக்குது இங்கே எங்கேயாவது காரை நிறுத்தி டிக்கியில் இருக்கும் டிபனை சாப்பிட்டுக் கொள்ளலாம்” என்றதும் காரோட்டி கதிரேசன் அங்கு தென்பட்ட ஒரு மாதா கோயில் காம்பவுண்டுகுள்ளே காரை செலுத்தி நிறுத்தினார். அது பெரிய கோவில். சோலைக்குள் இருந்தது.

செம்மலின் கார் நம்பர் தமிழகத்தில் எல்லோருக்கும் தெரியும். கூட்டம் கூடி விட்டது.

கூட்டத்தைக் கண்ட ஒரு பாதிரியார் உள்ளிருந்து வந்தார். செம்மலைக் கண்டதும், “வாங்க, ஏன் இங்கேயே நின்று விட்டீங்க! உள்ளே வந்து சாப்பிடுங்க” என்று அழைத்துப் போனார். கோயில் பணியாட்களிடம் சொல்லி. காரில் இருந்து சிற்றுண்டிகளைக் கொண்டு வரச் சொன்னார்.

உள்ளே அழைத்துப் போய் பேராயரை அறிமுகப் படுத்தினார்கள். அவர் ரோமிலிருந்து வந்திருந்த பெரியவர். கம்பீரத் தோற்றம். அறிவுக்களை அருள் நிறைந்த முகம். செம்மலை அழைத்துப் போய் தன் உணவறையில் அமரவைத்து, தனக்கென வந்த உணவுகளையும் பரிமாறினார். அவரும் எங்களுடன் உண்டார். செம்மல் அவரையே பார்த்துக் கொண்டு சிற்றுண்டியைப் புசித்தார். பேராயாருக்கு இருபுறமும் இரு பூனைகள் வந்து மேசை மேல் அமர்ந்தன. பொசு பொசு என்றும் வால் மொத்தமாக முடி நிறைந்தும் பார்க்க அழகாக இருந்தது. செம்மல் அதனை ரசித்து இப்பூனைகள் எங்குள்ளவை என்று கேட்க. ”ஜாவா நாட்டுப் பூனை. ஒரு பக்தர் கொண்டு வந்து கொடுத்தார்.” என்று பெரியவர் சொன்னார். யாரிடமும் எதையும் கேட்காத செம்மல் “இது குட்டி போட்டால் ஒன்று கொடுங்கள்” என்று கேட்டார். அவரும் “தாராளமாக” என்றார்.

ஆலயத்தைச் சுற்றிக் காண்பித்தார்கள். செம்மல் மண்டியிட்டு முறைப்படி ஏசுவை வணங்கினார். கன்னிகா ஸ்திரீகள் வாழுமிடம், அனாதை குழந்தைகள் வசிக்குமிடம் அனைத்தையும் பார்த்த பின் விடை பெற்றுக் கொண்டு புறப்பட்டோம். “இங்கு செலவழித்த இரண்டு மணி நேரத்தில் கண்ட நிம்மதியை வேறு எங்கும் காணவில்லை” என்று சொன்னார் செம்மல்.

காரில் போய்க் கொண்டிருக்கும் போது எங்களிடம் அப்பேராயரின் அன்பு, அடக்கம், அழகு, கம்பீரத்தைப் பற்றி பேசிக் கொண்டு வந்தார். ”மக்களுக்கு நேரிடையாக நின்று அருள்பணி புரிபவர்கள் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும். அவர்களை நிமிர்ந்து பார்த்தால் கை எடுத்துக் கும்பிடும் அளவுக்கு அவர்கள் முகம் இருக்க வேண்டும்” என்றவர், அத்துடன் ”இப்பெரியவரைப்பார்த்த பின் எனக்கும் பாதிரியாக நடிக்க வேண்டும் போலிருக்கிறது” என்றார். இதுதான் ‘பரமபிதா’ படத்துக்கு அடிப்படை.

டிசூஸா என்ற கிருஸ்துவப் பெரியவர் லயோலா கல்லூரியின் முதல்வர். கறாரும் கண்டிப்பும் மிக்கவர். அவர் போப் ஆண்டவருக்கு கீழுள்ள பன்னிரண்டு கார்டினல்களில் ஒருவராக நியமிக்கப்பட்டு ரோமுக்கு போக இருக்கையில், டாக்டர் ரெக்ஸ் அவரை செம்மலிடம் அழைத்து வந்தார்.

செம்மல் முறைப்படி வரவேற்று ”என்னைப் பார்க்க நீங்க வந்ததை விட உங்களைப் பார்க்க நான் வந்திருந்தால் அதுவே முறையாக இருந்திருக்கும்” என்றார்.

அதற்கு அவர் “இல்லை, இல்லை, நான் ஒரு காம்பவுண்டுக்குப் பெரியவர், நீங்கள் இந்த நாட்டுக்குப் பெரியவர். உங்களைப் பற்றி என் அருமை நண்பர் ரெக்ஸ் சொன்னார். அதனால் பார்க்க வந்தேன்” என்றார்.

அதற்கு செம்மல் ”மிக்க நன்றி” உங்களை விட நான் எந்த வகையில் பெரியவன் என்று எனக்கு தெரியலை” என்றார்.

அதற்கு அப்பெரியவர் “இப்போது நான் வெளியே போனால் என்னை யார் என்று தெரியாது. ஆனால் நீங்கள் வெளியே தலைகாட்டினாலும் போதும், யார் என்று சொல்லிவிடுவார்கள். மக்களால் சூழப்படுபவன் எவனோ அவனே மகான்” என்றார். செம்மல் வழக்கம் போல் சிறு புன்னகை செய்து கொண்டார்.

IMG_3167

அங்கு பேச்சு வாக்கில் ‘பரமபிதா’ படத்தின் பேச்சும் நடந்தது. அதன் கதையமைப்பை டிசூஸா கேட்டார். ”பாதிரியார் மனதில் சலனங்கள் கூடாது. கதையின்படி நாயகன் காதலில் ஈடுபட்டிருக்கிறான். அவன் அப்படியான சூழ்நிலைக்கு ஆளாகி இருக்கலாகாது. அப்படிப்பட்டவன் பாதிரியாக வர முடியாது. கதையின் அடிப்படையே தவறாக இருக்கிறது” எனச் சொன்னார் டிசூஸா.

அதைக் கேட்டபின் இரண்டாயிரம் அடி எடுத்திருந்த ’பரமபிதா’ படத்தை கைவிட்டார் செம்மல். வெகு நாட்கள்வரை டிசூஸாவின் பேச்சு கம்பீரம், அறிவு, அழகுக் கலையைப் பற்றியே பேசிக் கொண்டே இருந்தார் செம்மல்.

எம்.ஜி.ஆரை பண்புகளை அறிந்துக் கொள்ள விரும்புவர்களுக்கு ரவீந்தரின் நூல்கள் கலைக்களஞ்சியமாக விளங்குகிறது என்றால் அது மிகையாகாது.

– அப்துல் கையூம்

– தொடரும்

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 1

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 2

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 3

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 4

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் –  5

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 6

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் –  7

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 8

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் – 9

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , ,

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களுர்க்காரரும் – தொடர் 9


Kalaimamani

ரவீந்தருக்கு “கலைமாமணி” விருது

ஒரு படத்திற்கு கதை எழுதுவதென்பது எளிதான காரியம். வெறும் கற்பனைத்திறன் இருந்தால் போதும்; கதை எழுதிவிடலாம். ஆனால் படத்தின் வசனகர்த்தாவாக இருப்பது அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல. அதற்கு கற்பனைத் திறனோடு சேர்ந்து  பொது அறிவு, நாட்டு நடப்பு, வட்டார மொழியறிவு, தமிழாளுமை, மொழித்திறன், பொறுமை, கடும் உழைப்பு இப்படி எல்லாமே தேவைப்படும். இவையனைத்தும் ஒருங்கே பெற்ற ஒரு ஆளுமைத்திறன் ரவீந்தரிடம் இருந்தது. இல்லாமலிருந்தது என்னவோ ராசியும் அதிர்ஷ்டமும்தான்,

வசனகர்த்தாக்களை  முதல்வர் நாற்காலிகளிலெல்லாம் அமர வைத்து அழகு பார்த்தவர்கள் தமிழ் ரசிகர்கள்.  ரவீந்தரை ஒரு பட அதிபர் என்ற ஸ்தானத்திற்கு கூட உயர்த்தி வைக்க நேரங்காலம் அவருக்கு ஒத்துழைப்பு தரவில்லை. அடுக்கடுக்கான ஏமாற்றங்கள் அவர் வாழ்வில் சந்திக்க நேர்ந்தது.

தன் திரையுலக வாழ்க்கையில் ஆரம்ப நாட்களிலிருந்தே  தன்னோடு இணைந்து பணியாற்றி, தன் அனைத்து வெற்றிக்கும் திரைமறைவிலிருந்து பாடுபட்ட  ரவீந்தருக்கு ஏதேனும் கைம்மாறு செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்தார் எம்.ஜி.ஆர்.

1980 முதல் 1984 வரை முதன் முறையாக முதலமைச்சராக பதவி வகித்த காலத்தில் அதற்கான ஒரு வாய்ப்பு மலர்ந்தது. 1982-ஆம் ஆண்டு அவருக்கு “கலைமாமணி” பட்டமும், விருதும் வழங்குவதற்கான ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. ரவீந்தருக்கு இந்தச் செய்தி கிட்டியதும் அவரடைந்த ஆனந்தத்திற்கு அளவேயில்லை.  தன் வாழ்வின் முன்னேற்றத்திற்கும் வழிகாட்டிய வள்ளலின் கையால் இப்படியொரு விருது கிடைக்கப்போவதை அறிந்து பூரித்துப் போனார். தன் வாழ்நாள் முழுதும் இந்த விருதை நினைத்து, அதுவும் தான் போற்றிப் புகழும் அந்த மாமனிதரின் கையால் பெற்றதை நினைத்து பெருமிதம் கொள்ளலாம் அல்லவா?

ரவீந்தருக்கு ஒவ்வொரு வாய்ப்பு தேடி வரும்போதும்  அதிர்ஷ்டம் அவரோடு ஒத்துழைப்புத் தர ஏனோ மறுத்தது. விருது பெறும் நாளும் வந்தது. ஆனால் யார் கையால் விருது பெறவேண்டும் என்று விரும்பினாரோ அந்த ‘இதயக்கனி’ வரவில்லை. அன்று அவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லையாம்.

எம்.ஜி.ஆருக்கு பதிலாக நெடுஞ்செழியன் அன்றைய தினம் விழாவுக்கு வந்திருந்தார்.  சிறந்த வசனகர்த்தாக்குரிய சிறப்பு விருதையும், பொற்பதக்கத்தையும் தந்து “கலைமாமணி” பட்டம்  வழங்கி ரவீந்தரை கெளரவித்தார்.

இது போன்று ரவீந்தர் தன் வாழ்நாளில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக சந்தித்த ஏமாற்றங்கள் ஏராளம், ஏராளம்.  நிறைய சந்தர்ப்பங்களில் அவருடைய ஆசை நிராசையானதுதான் மிச்சம். வாய்ப்புக்கள் வசமாக கைகூடி வந்தபோதெல்லாம் ஏதேனும் இடைஞ்சல்கள் ஏற்பட்டு அது நின்று போகும். இதனூடே அவரைப் பிடிக்காதவர்கள் அவருக்கு கொடுத்த இன்னல்களும், இடையூறுகளும் கணக்கிலடங்காது.

இவை எதையுமே பொருட்படுத்தாது ‘கருமமே கண்ணாகி’ பொறுமையின் வடிவமாகத் திகழ்ந்த ரவீந்தரின் மனோதிடம் போற்றுதலுக்குரியது.

நாடோடியின் மகன்

நாடோடி மன்னன்

“நாடோடி மன்னன்” படத்திற்கு கிடைத்த வெற்றி மகத்தானது என்பதை நாமறிவோம். எம்.ஜி.ஆரை புகழின் உச்சிக்கே அது அழைத்துச் சென்றது. அந்த மாபெரும் வெற்றியைத் தொடர்ந்து அதன் தொடர் காவியமாக மற்றொரு சித்திரத்தை படைக்க எண்ணி ஒரு கதையைத் தயார் செய்து வசனங்களை எழுத எம்.ஜி.ஆர். ரவீந்தருக்கு ஆணை பிறப்பித்தார்.  இரவு, பகல் என்று நேரங்காலம் பாராது கண்விழித்து கதை வசனத்தை பல மாதங்களாக கஷ்டப்பட்டு உழைத்து எழுதி முடித்தார் ரவீந்தர். “கதிரவன் பிக்சர்ஸ்” என்ற பெயரில் படத்தை தயாரிப்பதற்கான முழுமூச்சாய் ஏற்பாடானது

“செங்குருதி நீர்ப்பாய்ச்சி, சரித்திரத்தைத் சீர்த்திருத்தி, மங்காப் புகழ்கொண்ட மாவிரனின் மாகாவியம்” என்ற முழக்கத்தோடு “நாடோடி மன்ன”னின் தொடர் காவியமாக “நாடோடியின் மகன்” என்ற பெயரில் திரைப்படம் வெளிவர விருக்கிறது என்று தடபுடலாக விளம்பரங்கள் செய்யப்பட்டன.

“நாடோடி மன்னன்” படம் பெற்றுத்தந்த மபெரும் வெற்றியில் பூரித்துப்போய், மகிழ்ச்சிக்கடலில் மிதந்துக் கொண்டிருந்த எம்.ஜி.ஆரின் ரசிகர்களுக்கு “நாட்டு மக்களின் உள்ளங்களில் நீங்கா இடம்பெற்ற நாடோடி மன்னனின் தொடர் காவியம்” என்ற இந்த அறிவிப்பு அவர்களிடையே மிகப்பெரிய பரபரப்பையும், மிகுந்த எதிர்பார்ப்பையும் ஏற்படுத்தியது. எம்.ஜி.ஆர். ரசிகர்கள் அடைந்த ஆனந்தத்திற்கு அளவே இல்லை என்று சொல்லலாம்.

நாடோடி மன்னனின் தொடர் காவியமான “நாடோடியின் மகன்” படஅறிவிப்பிற்கான அத்தனை ஏற்பாடுகளையும் செய்தவர் ஆர்.எம்.வீரப்பன்தான். பட அறிவிப்பும் வெளியானது.

பத்திரிக்கைகளில் வெளியான பட அறிவிப்பைக் கண்ட ரவீந்தருக்கு பேரதிச்சி காத்திருந்தது.. மனுஷர் வாழ்க்கையே வெறுத்துப் போய் விட்டார். காரணம், எந்தப் படத்திற்காக கஷ்டப்பட்டு கண்முழித்து கடுமையாக உழைத்து கதை வசனம் எழுதி முடித்திருந்தாரோ அந்தப படத்திற்கு வசனம் என்ற இடத்தில் அவர் பெயர் இருட்டடிப்பு செய்யப்பட்டு வேறொருவரின் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

பாதிக்கப்பட்டவரின் மனநிலையிலிருந்து பார்த்தால் அந்த மனிதர் எவ்வளவு வேதனை அடைந்திருப்பார் என்பதை நம்மால் புரிந்துக் கொள்ள முடியும்.

கதை என்ற இடத்தில் பொத்தாம் பொதுவாக “எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் கதை இலாகா” என்று குறிப்பிட்டுவிட்டு வசனம் என்ற இடத்தில் கவிஞர் கண்ணதாசன் பெயர் கொட்டை எழுத்தில் விளம்பரப்படுத்தியிருந்தார்கள்.

பெயரளவில் கதை இலாகா என்று இயங்கிக் கொண்டிருந்த குழுவில் ஆர்.எம்.வீ.யும் ஒரு முக்கிய உறுப்பினர் என்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது.

நான் ஏற்கனேவே எழுதியிருந்ததைப்போல்  “காத்திருந்தவன் பொண்டாட்டியை நேத்து வந்தவன் தூக்கிட்டுப்போன கதை” என்பார்களே, அதுபோன்று அல்லும் பகலும் அயராது உழைத்தவர் ஒருவர். பெயரும் புகழும் அள்ளிக் கொண்டு போனவரோ வேறொருவர்.

“நாடோடியின் மகன்” படம் வெளிவராமலேயே போனது.

இப்படி எத்தனையோ ஏமாற்றங்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக சந்தித்து வந்த ரவீந்தருக்கு இப்பொழுது அது பழகிப்போயிருந்தது.

inaintha kaigal

இணைந்த கைகள்

எம்.ஜி.ஆர் புதிதாகக் கட்சி ஆரம்பித்த நேரம் அது.  ரவீந்தர் கதை வசனம் எழுத “இணைந்த கைகள்” என்று ஒரு படம் தயாரிக்கப்படவிருக்கிறது என்று  பெரிய அளவில் விளம்பரங்கள் வெளியாகின. இப்படத்தை சாணக்கியா இயக்குவதாக இருந்தது

படத்திற்கான கதை மற்றும் வசனத்திற்கான பொறுப்பு  ரவீந்தரிடமே ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த படம் தனக்கு பெயரையும் புகழையும் வாங்கித்தரும் என்ற நம்பிக்கையில் பெரும் சிரத்தையுடன் இதற்கான பணிகளில் ரவீந்தர் இறங்கினார்.

மிகுந்த பொருட்செலவில் பிரமாண்டமான முறையில் இப்படத்தைத் தயாரிக்கலாம் என எம்.ஜி.ஆர். ரவீந்தருக்கு வாக்களித்திருந்தார். கதையையும் வசனத்தையும் சேர்த்து ஒருசேர எழுத வாய்ப்பு கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் இது தனது கலைத்துறை பயணத்தில் பெரிய திருப்பத்தை உண்டுபண்ணும் என்று உறுதியாக நம்பினார்..

“தியாக வானிலே பூத்த முழுநிலா! காதல் இலக்கியத்திலே புதிய உலா”  என்ற தலைப்போடு புரட்சி தலைவர் நடிக்கும் படம் என அட்டகாசமான விளம்பரங்களோடு படப்பிடிப்பு தொடங்கியது.

எம்.ஜி.ஆர். புதிதாகக் தொடங்கிய கட்சிப் பணியில் முழுகவனத்தைச் செலுத்தியதால் இந்த படமும் வெளிவராமல் நின்று போனது. ரவிந்தரின் எதிர்காலக் கனவு தூள் தூளாகிப் போனது.

அவரது சோகக்கதை இத்தோடு முடிந்துவிடவில்லை. இந்த படம் தயாரிப்பதற்கான முழு உரிமையும் அப்படியே கோவை செழியனுக்கு விற்கப்படுகிறது.

ரவீந்தர் எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்சில் கதாசிரியர்/ வசனகர்த்தா என்ற பணிக்கு மாதச் சம்பளத்தில் அமர்த்தப்பட்டு இருந்ததால் சாட்டைக்கு இசைந்திடும் பம்பரம் போல நிர்வாகத்தின் கட்டளைக்கு அடிபணிந்து வேலை பார்க்கின்ற சூழ்நிலை. நான் முன்னரே சொன்னதுபோல நிர்வாகத்தின் கைப்பிடி முழுக்க முழுக்க ஆர்.எம்.வீரப்பன் கைகளிலேயே இருந்தது.

“இணைந்த கைகள்”  படத்தயாரிப்பின் உரிமை கோவை செழியனுக்கு அளிக்கப்பட்ட விவரமோ , அப்படத்தின் கதை-வசனம் வேறொருவரின் பெயரில் வெளியாகவிருக்கும் திட்டமோ அறவே ரவீந்தருக்குத் தெரியாது. படத்திற்கு வசனம் எழுதுகிற பணி முழுவதுமாக முடிந்தபின் அது தானாகவே ரவீந்தருக்குத் தெரியவரட்டும் என்று இதனை ரகசியமாகவே வைத்திருந்து மூடி மறைத்து விட்டார் ஆர்.எம்வீ.

ஒருநாள் எம்.ஜி.ஆரைச் சந்திப்பதற்காக நண்பர்கள் சிலர் எம்.ஜி.ஆரின் அலுவலகம் சென்றபோது அங்கே அவரைக் காண முடியவில்லை.  கோவை செழியன் ஆபிஸில் இருப்பதாகச் சொன்னார்கள். எம்.ஜி.ஆர். அலுவலகத்தின் ஒரு மூலையில் காகிதக் குவியலுக்கு மத்தியில்  தன் முகத்தை புதைத்துக்கொண்டு ஒருவர் உட்கார்ந்து பக்கம் பக்கமாக வசனங்கள் எழுதித் தள்ளிக் கொண்டிருந்தார்.

எம்.ஜி.ஆர். வீட்டில் கார் ஓட்டுனராக பணிபுரிந்த மணி சொன்னார். “இவர் யார் தெரியுமா? இவர்தான் ரவீந்தர்”. ரவீந்தர் என்ற பெயரை அவர்கள் பிறர் சொல்ல கேள்விப்பட்டிருந்தார்களேயொழிய அவரை நேரில் அதுவரை பார்த்தது கிடையாது. அப்போதுதான் முதன்முதலாக பார்த்தார்கள். ரவீந்தர் வந்தவர்கள் யாரென்றும் கவனிக்கவில்லை. “கருமமே கண்ணாகி” தன் எழுத்துப்பணியிலே முழுவதுமாக மூழ்கிப்போயிருந்தார்.

உழைக்கும் கரங்கள்

ரவீந்தர் உண்மையிலேயே வசனம் எழுதிக் கொண்டிருந்தது  கோவை செழியனின்  படமான “ உழைக்கும் கரங்கள்” என்ற படத்திற்கு. இப்படத்தில் ரவீந்தர் உழைத்த கரங்களுக்கு சன்மானமாக மாதச்சம்பளம்தான் கிடைத்ததே தவிர பெயரையும் புகழையும் நாஞ்சில் மனோகரன் எந்தவித பிரயாசமுமின்றி தட்டிப்பறித்துக்கொண்டு போயிருந்தார். அப்படத்திற்கு Political Star Value வேண்டும் என்ற காரணத்திற்காக  நாஞ்சில் மனோகரன் கதை-வசனம் எழுதியதாக விளம்பரப்படுத்தி இருப்பதாக ஆர்.எம்.வீரப்பன் ரவீந்தருக்கு ஆறுதல் கூறுகிறார். அப்பொழுதும் ரவீந்தரின் பிரதிபலிப்பு வெறும் புன்னகையாக இருந்ததேத் தவிர அவருக்கு கோபம் வரவில்லை.

MGR Nanjil

ரவீந்தர் திரைக்கு பின்னாலிருந்துக்கொண்டு எம்.ஜி.ஆரின் எத்தனையோ படங்களின் வெற்றிக்கு உறுதுணையாக இருந்தபோதும், படவிழாக்களிலோ, பொதுமேடைகளிலோ தன்னை ஒருபோதும் முன்னிலைப் படுத்திக் கொண்டதில்லை. அது அவருக்கு தேவையாகவும் படவில்லை. அமைதியே உருவாக பணி செய்வதையே தன் கடமை எனக் கருதினார். புகழுக்கு ஆசைப்படாத பிழைக்கத் தெரியாத மனிதரவர்.

“இணைந்த கைகள்” படம் “இணைந்த கரங்கள்” என்ற பெயரில் எடுக்கலாம் எனத் திட்டமிடப்பட்டு பின்னர் கைமாறி “உழைக்கும் கரங்கள்” என்றானது. 1976-ஆம் ஆண்டு  “உழைக்கும் கரங்கள்” படத்தை கோவை செழியன் தயாரித்தார். படம் முழுவதிலும் அரசியல் தாளிப்பு இருக்கும், ரவீந்தரை எம்ஜி.ஆரிடம் முதன் முதலாக அறிமுகம் செய்து வைத்து அவர் திரைப்படத்துறைக்கு வருவதற்கு காரணகர்த்தாவாக இருந்த நகைச்சுவை நடிகர் டணால் கே.ஏ,தங்கவேலு இப்படத்தில் வில்லன் பாத்திரமேற்று நடித்திருந்தார்..

“உழைக்கும் கரங்கள்” படத்தில் எம்.ஜி.ஆருக்கு “ரங்கன்” என்ற உழைப்பாளி பாத்திரம். அவருக்கு ஜோடியாக லதா நடித்திருந்தார். சிறையிலிருக்கும்போதே தேர்தலில் அமோக வெற்றி பெறுகிறார் ரங்கன். பஞ்சாயத்து யூனியன் தலைவர் லஞ்சம் வாங்கி ஊழல் திருவிளையாடல்கள் புரிகிறார். அவரது அக்கிரமங்களுக்கு எதிரான போர்க்கொடி எழுப்புகிறார். இறுதியில் அவரது உழைக்கும் கரங்கள் அமோக வெற்றி அடைகின்றன.

இக்கதையை எழுதியது அனைத்தும் ரவீந்தர்தான். “இணைந்த கைகள்” படத்திற்காக எழுதப்பட்ட கதை. “இணைந்த கைகள்” விளம்பரம் வெளியானபோது  கதை: ரவீந்தர் என்றும் வசனம்: சொர்ணம் என்றும் சித்தரிக்கப்பட்டிருந்தது.

பின்னர் அதே கதையை படமாக்கும் உரிமையை கோவை செழியனுக்கு கொடுக்கப்பட்டபோது “கதை-வசனம்” இரண்டுமே நாஞ்சில் மனோகரன் என்று ரசிகர்களின் காதில் பூ சுற்றப்பட்டது. ரவீந்தர் என்ற ஒரு அப்பாவி மனிதனின் உழைப்பு சூறையாடப்பட்டு, அவனுக்கு கிடைக்கபட வேண்டிய புகழ் பறிக்கப்பட்ட செய்கை அந்த மனிதனுக்கு இழைக்கப்பட்ட மாபெரும் அநீதியாகும்.  “உனக்குத்தான் சம்பளம் கிடைக்கிறதே, பிறகு உனக்கெதற்கு பெயரும் புகழும்” என்று சொல்வதுபோலல்லவா இருக்கிறது?

இதுபற்றிய விவாதங்கள் எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸில் பெரியவர் எம்.ஜி.சக்கரபாணி எழுப்பியபோதெல்லாம்  “ரவீந்தர் நம்ம ஆளுதான். அவர் இதைப்பற்றியெல்லாம் ஒன்றும் பொருட்படுத்தமாட்டார்” என்பதே ஆர்.எம்.வீ,யின் ‘சால்ஜாப்பு’ பதிலாக இருந்தது

ரவீந்தரின் பெயர் ஒவ்வொரு படத்திற்கும் முன்னிலை படுத்தப்படும் போதெல்லாம் ஆர்.எம்.வீரப்பனால்  மக்கள் திலகத்திற்கு கொடுக்கப்பட்ட ஆலோசனை இது ஒன்றுதான். படம் வெற்றியடைய வேண்டுமென்றால் பிரபலமானவர்களின் பெயர்கள், அதுவும் குறிப்பாக கட்சி சம்பந்தப்பட்டவர்கள் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான், முரசொலி சொர்ணம், கோவை செழியன், நாஞ்சில் மனோகரன் இவர்களெல்லாம் ரவீந்தரை தூக்கி முழுங்கியது கட்சி என்ற போர்வையில்தான்.

“பார்த்தோம்; படித்தோம்; ரசித்தோம்,” என்று சர்க்காரியா கமிஷனில் எம்.ஜி.ஆர். அளித்த புகார் குறித்து கலைஞர் சொன்ன பதிலை அப்படியே படத்தில் கையாண்டிருந்தார். ரவீந்தர்.  வசனத்தில் இப்படிப்பட்ட அரசியல் நையாண்டித்தனம் புரிவது மந்திரக்கோல் மைனருக்கு கைவந்தக் கலை என்று நாஞ்சில் மனோகரனுக்கு ஊடகங்கள் பாராட்டு மழை பொழிந்திருந்தன.

அப்பாஸ்

“குலேபகவாலி” படத்தைப்போன்று அதே பாணியில் அரேபிய மண்ணின் வாசனையோடு “அப்பாஸ்” என்ற படத்தை தயாரிக்க விரும்பினார் ரவீந்தர். அவரே கதை-வசனம் எழுதி தயாரிப்பதற்கான அனைத்து ஆயத்தங்களையும் மேற்கொண்டு பணத்தையும் தன் நண்பர்களிடமிருந்து கடனாக பெற்று படத்தயாரிப்பில் இறங்கி விட்டார்..

எம்.ஜி.ஆர். தன்னிடம் பணிபுரிந்த எத்தனையோ பேர்களுக்கு படத்தில் நடித்துக்கொடுத்து உதவியதைப் போன்று தன் வாழ்க்கையிலும் விளக்கேற்றி வைப்பார் என்ற முழு நம்பிக்கை ரவீந்தருக்கு இருந்தது.

கே.ஆர்.விஜயா, மனோரமா என ஒரு பெரிய நட்சத்திரப் பட்டாளமே இப்படத்தில் நடிப்பதற்காக ஏற்பாடாகியது. படப்பிடிப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டு இதர வேலைகள் முழுவீச்சாய் நடைபெற்றன.  1981-ல்  இப்படத்தின் படப்பிடிப்பு நாகூர் மற்றும்  கூத்தூரில் நடைபெற்றதாக ரவீந்தரின் உறவினர் மன்சூர் அவர்களிடமிருந்து தெரியவந்தது.

ரவீந்தரின் போதாத காலமோ அல்லது வேறு யாருடைய சூழ்ச்சியினாலோ அந்த எண்ணம் நிறைவேறாமலேயே போனது. நிதி பற்றாக்குறை ஒரு முக்கிய காரணம். நாகிரெட்டி போன்ற பெரும் பட அதிபர்களுக்கெல்லாம் நம்பிக்கைக்கு உரியவராக திகழ்ந்தார் ரவீந்தர். ஆனால் அவருடனே இருந்து பணியாற்றியவர்கள் ‘கூட இருந்தே குழி பறித்தார்கள்’. அவருக்கு நிதியுதவி கிடைக்காத வண்ணம் முட்டுக்கட்டைகள் போட்டார்கள்.

அதன் பிறகு எம்.ஜி.ஆர். அரசியலில் பிஸியாகிப் போகிறார். , அவரால் நேரம் ஒதுக்க முடியாமல் போகிறது. அந்த திட்டம் முழுவதுமாக கைவிடப்படுகிறது

 – அப்துல் கையூம்

– தொடரும் 

 

Tags: ,

எம்.ஜி.ஆரும் எங்களூர்க்காரரும் – தொடர் 8


ஆர்.எம்.வீ.யின் மறுபக்கம்…..

drama_actors

வலது பக்கம் இரண்டாவதாக அமர்ந்திருப்பவர் ஆர்.எம்.வீரப்பன்

“எம்,ஜி.ஆர் நாடக மன்றம்” தொடங்கிய காலத்திலிருந்து எம்.ஜி.ஆருக்கு மிக மிக நெருக்கமாக இருந்தவர்கள் இரண்டு பேர்கள். ஒருவர் ரவீந்தர். மற்றொருவர் ஆர்.எம்.வீரப்பன். ரவீந்தர் கடந்து வந்து சினிமா பாதையை எழுதும்போது ஆர்.எம்.வீரப்பனைப் பற்றி எழுதாமல் தவிர்க்க முடியாது. அப்படி எழுதாமல் விட்டால் அது முழுமை  பெறாது.

ஆர்.எம்.வீ. அவர்கள் சினிமாத்துறையில் கோலோச்சிவிட்டு, அரசியலில் உச்சாணிக் கொம்பைத் தொட்டவர். அவருடைய புகழுக்கு களங்கம் விளைவிக்க வேண்டும் என்பது என் நோக்கமல்ல. அவரைப்பற்றி நான் கண்டதும், கேட்டதும்,எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸில் மற்றும்   சினிமாத்துறையில் அவரோடு இணைந்து பணியாற்றியவர்கள் பகிர்ந்த கருத்துக்களின் அடிப்படையிலும், அவரைப் பற்றி சேகரித்த தகவலின் பேரிலும்,  இக்கட்டுரையை வடித்திருக்கிறேன்.

“Your freedom ends where my Nose begins” என்று ஆங்கிலத்தில் கூறுவார்கள். ஒருவரது தனிப்பட்ட குணாதிசயம் எப்பொழுது மற்றவருடைய வாழ்க்கையில் இடையூறாக அமைகிறதோ அப்போது அந்த மனிதனை விமர்சிப்பதில் தவறேதும் இல்லை என்பது என்னுடைய தாழ்மையான அபிப்பிராயம்.

காஜா மெய்தீன் என்கிற ரவீந்தரை திரையுலகில் “எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் ரவீந்தர்” என்றால்தான் எல்லோருக்கும் தெரிந்திருக்கிறது. எம்.ஜி.ஆருடைய நிறுவனத்தில் முதல் பணியாளராக வேலைக்கு அமர்ந்ததும் நாகூர் ரவீந்தர்தான். அந்த நிறுவனத்தில் எல்லோரையும்விட சீனியரும் அவரேதான். அதன் பிறகு வந்து பணிக்கு அமர்ந்தவர்தான் ஆர்.எம்.வீரப்பன்.

ஆர்.எம்.வீ. சைக்கிள் கேப்பில் ஆட்டோவை நுழைக்கத் தெரிந்தவர். எம்.ஜி.ஆரையை தன்வசப்படுத்த தெரிந்த ஆர்.எம்வீக்கு ரவீந்தரை ஓவர்டேக் செய்வது அப்படியொன்றும் கம்பச் சித்திரமாக  இருக்கவில்லை.

எம்.ஜி.ஆரிடம் 500 ரூபாய் கைநீட்டி சம்பளம் வாங்கிய இவர் பிற்காலத்தில் எம்.ஜி.ஆரையே தன்னிடம் கைநீட்டி சம்பளம் வாங்கும் நிலைக்கு கொண்டு வந்தார் என்றால் இவர் எப்படிப்பட்ட ‘எம்டன்’ என்பதை பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்.

சுமார் 10 ஆண்டுகாலம், “எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ்” நிறுவனத்தில் பொறுப்பாளராக இவர் இருந்தார். சில சமயங்களில் எம்.ஜி.ஆரிடமும் சக்கரபாணியிடமும் துணிச்சலாக  கணக்கு வழக்குகளை ஒப்படைக்கச் சொல்வார். ‘கணக்கு விஷயத்தில் இவ்வளவு கறாராக இருக்கிறாரே, இவரைப் போன்ற ஒரு சிறந்த நிர்வாகி வேறு யாரும் இருக்க முடியாது’ என்ற நம்பிக்கையில் நிர்வாகப் பொறுப்பு அனைத்தையும் ஆர்,எம்.வீ.யிடமே ஒப்படைத்திருந்தார் எம்.ஜி,ஆர். இவர் வைத்ததுதான் சட்டம், இவர் சொல்வதுதான் வேதவாக்கு என்ற நிலை நாளடைவில் ஏற்பட்டது.

சாதாரண பணியாளராக வந்துச் சேர்ந்த இவர் எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸின் நிர்வாக இயக்குனராகவும், 1963-ஆம் ஆண்டு சத்யா மூவீஸின் அதிபராகவும் எப்படி ஆனார் என்பது எல்லோரையும் பிரமிக்க வைக்கும். அது அவரது உழைப்பின் பலனாலா அல்லது அவரது சாணக்கியத் தந்திரத்தாலா என்ற உண்மையை இதைப் படித்தபின் வாசகர்கள் தீர்மானிக்க வேண்டிய விஷயம்.

எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்சை பொறுத்தவரை ரவீந்தரின் வாழ்க்கையில் பலவிதமான முட்டுக்கட்டைகள் ஆர்.எம்.வீ போட்டிருக்கிறார் என்பது மட்டும் மறுக்க முடியாத உண்மை. அவரால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ரவீந்தரைப்போல் இன்னும் பலர் இருக்கின்றனர். அவை அத்தனையும் இங்கு விவரிக்க இயலாது.

எம்.ஜி.ஆரின் சொந்த நிறுவனத்தை ஆர்.எம்.வீ . எப்படி முழுவதுமாகவே தன் வசம் கொண்டு வந்து மற்றவர்களை கைப்பாவையாக்கினார் என்பதை இக்கட்டுரையில் குறிப்பிட்டிருக்கும் ஒரு சில சம்பவங்களிலிருந்து நன்கு விளங்கிக் கொள்ளலாம்.

“நாடோடி மன்னன்” படம் வெளிவந்ததற்கு பிறகு எம்.ஜி.ஆருக்கு “வசூல் மன்னன்” என்ற சிறப்பு பெயர் ஏற்பட்டது. எதிர்பார்த்ததைவிட மிகுந்த இலாபம் கிடைத்தது. இப்படத்தின் வெற்றிக்கு திரை மறைவிலிருந்து கடுமையாக உழைத்த ரவீந்தருக்கு ஏதாவது உதவி செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் எம்.ஜி.ஆரின் மனதில் ஆழமாக குடிகொண்டிருந்தது. எம்.ஜி.ஆர். நாகூரிலிருக்கும்  ரவீந்தருடைய இல்லத்திற்கு வருகை தந்ததும் இச்சமயத்தில்தான்.

அடையாறு பகுதியில் ஒரு நல்ல இடம் விற்பனைக்கு வந்தது. அதை வாங்கி அப்படியே ரவீந்தருக்கு கொடுத்து விடுவது என்று எம்,ஜி.ஆர். முடிவு செய்கிறார். தன் எண்ணத்தை எம்.ஜி.சக்கரபாணியிடம் சொன்னபோது அவரும் மனமகிழ்கிறார். எம்.ஜி.சக்கரபாணிக்கு தொடக்க முதலே ரவீந்தர் மீது தனிப்பட்ட பிரியம் இருந்து வந்தது. அவர்கள் வீட்டு செல்லப் பிள்ளையாகவே வளர்ந்தவர் அவர். ஆனால் ஆர்.எம்.வீரப்பனுக்கு இது சற்றும் பிடிக்கவில்லை. எந்தக் காலத்திலும் ரவீந்தருக்கு தன்னை விட முக்கியத்துவம் எம்.ஜி.ஆர். கொடுத்து விடக்கூடாது என்பதில் ஆர்.எம்.வீ. படுதீவிரமாக இருந்தார். எம்.ஜி.ஆர் தனிமையில் இருந்தபோது ரவீந்தரைப் பற்றி என்ன போட்டுக் கொடுத்தாரோ தெரியாது.

ஒருநாள் ரவீந்தரை தனியே அழைத்த எம்.ஜி.ஆர். அவருக்காக அடையாறு பகுதியில் ஒரு இடம் வாங்கித்தர விரும்புவதாக கூறிவிட்டு அதற்கு ஒரு நிபந்தனையும் விதிக்கிறார். அதாவது, அந்த இடத்தை அவர் பெயரில் இல்லாமல் அவருடைய மனைவி பெயரிலேயே ரிஜிஸ்டர் செய்ய விரும்புவதாகக் கூறுகிறார்..

ரவீந்தருக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போய் நின்றுவிடுகிறார். ஒருபக்கம் சந்தோஷம். இன்னொருபக்கம் வேதனை. எதற்காக தன்பெயரில் ரிஜிஸ்டர் செய்ய எம்.ஜி.ஆர். தயக்கம் காட்ட வேண்டும்?  புரியாமல் ரவீந்தர் தவிக்கிறார்.

யாரோ ஒருவர் எம்.ஜி.ஆரிடம் உண்மைக்கு மாறான விஷயங்களை விஷமத்தனமாக காதில் ஓதி, தன்னைப் பற்றிய  ஒரு தவறான தோற்றத்தை உண்டாக்கி,  அவர் மனதை கலைத்திருக்கிறார்கள் என்பது மட்டும் திட்டவட்டமாகத் தெரிந்தது.

ரவீந்தர் அப்படியொன்றும் ஊதாரித்தனமாகச் செலவு செய்பவர் அல்ல. எந்தவித அனாவசியமான செலவுகளும். அடாவடிப் பழக்கங்களும் இல்லாத மனிதரவர். குணத்தில் குன்றாகத் திகழ்ந்தவர். அப்படிப்பட்டவரிடம் “நான் உன் பெயரில் இடத்தை வாங்கித்தர மாட்டேன். வேண்டுமென்றால் உன் மனைவியின் பெயரில் நான் வாங்கித் தருகிறேன்” என்று சூசகமாக எம்.ஜி.ஆர் சொன்னது ரவீந்தருக்கு பெரிய அவமானமாக இருந்தது.

தன்மானமுள்ள எந்த மனிதனும் இதற்கு ஒத்துக் கொள்ள மாட்டான். அல்லும் பகலும் விசுவாசமாக உழைக்கின்ற நம்மையே நம் முதலாளி சந்தேகக்கண் கொண்டு பார்க்கிறாரே என்று மனம் நொந்து போன ரவீந்தர் எம்.ஜி.ஆரிடமே நேரடியாக வேண்டாம் என மறுத்து விடுகிறார்.அவரும் இத்திட்டத்தை கிடப்பில் போட்டு விடுகிறார். யாருடைய உபகாரத்தையும் எதிர்பார்த்து நிற்கும் பழக்கமில்லாத மனிதர் ரவீந்தர். அதனைத் தொடர்ந்து,  தன் வாழ்நாள் முழுதும் வாடகை வீட்டிலேயே காலம் தள்ள வேண்டிய நிலை அவருக்கு ஏற்படுகிறது. அதற்காக அவர் ஒருபோதும் மனம் வருந்தியதில்லை.

எம்.ஜி.ஆர். மிகப்பெரிய தயாள மனப்பான்மைகொண்டவர்  என்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். மற்றவர் மனம் புண்படும் வகையில் ஒருக்காலும் பேசக்கூடியவரல்ல அவர். ரவீந்தரைப் பற்றிய ஒரு தவறான தோற்றத்தை எம்.ஜி.ஆரின் மனதில் உண்டாக்கியவர் ஆர்.எம்.வீ.தான் என்று நாம் அடித்துக் கூற முடியவில்லை என்றாலும் எம்.ஜி.ஆரிடம் துணிச்சலாகச் சென்று மற்றவர்களைப் பற்றி ‘போட்டுக் கொடுக்கும்’ தைரியம் ஆர்.எம்.வீ.யைத்தவிர வேறு யாருக்கும் கிடையாது என்கிறார்கள் ரவீந்தருக்கு சினிமாத்துறையில் நெருக்கமானவர்கள்.

நாடோடி மன்னன் பணச்சிக்கல்

கண்ணதாசன் பதிப்பகம் வெளியிட்ட இந்நூலில் ரவீந்தர் வசனம் எழுதிய இப்படத்தை “கண்ணதாசன்” என்று பெயர் போட்டிருப்பதுதான் கொடுமையிலும் கொடுமை

தனது பண சேமிப்பு அத்தனையும் முதலீடு செய்து, சொத்து யாவற்றையும் அடமானம் வைத்து முடக்கி “நாடோடி மன்னன்” படத்தை எம்.ஜி.ஆர். தயாரித்தார். “இப்படம் வெற்றி பெற்றால் நான் மன்னன். இல்லையெனில் நான் நாடோடி” என்றுகூட அறிவித்தார். படத்தை எடுத்து முடிந்த தறுவாயில் பாசிட்டிவ் பிலிம் வாங்குவதற்கு 50 ஆயிரம் ரூபாய் கடன் வாங்கவேண்டிய சூழ்நிலை. அக்காலத்தில் அது ஒரு பெரிய தொகை. யாரிடமாவது கடன் வாங்கி பணத்தை புரட்டி படத்தை வெளியிடவேண்டிய நிலைக்கு எம்.ஜி.ஆர் தள்ளப்படுகிறார் . வாரி வாரி வழங்கிய அந்த வள்ளலுக்கு இப்படியொரு எதிர்பாராத பணச்சிக்கல்.

‘கெயிட்டி’ திரையரங்கத்தை நடத்தி வந்த ராமச்சந்திர ஐயர்  ஏ.வி.எம் நிறுவனத்தில் பேசி, தேவையான தொகையை வாங்கித் தருவதாக உறுதி யளிக்கிறார்.  இதற்கான பேச்சு வார்த்தையை ஏ.வி.எம் நிறுவனத்திடம் பேச எம்.கே.சீனிவாசன் முன்வந்தபோது எம்.ஜி.ஆர். சற்று நிம்மதி பெருமூச்சு விடுகிறார்..

“கடன் பத்திரத்தில் கையெழுத்து நீங்கள் போட வேண்டாம் அது பின்னர் உங்கள் சொத்துக்கே பிரச்சனையாக வந்துவிடும். நிலைமையை நான் எப்படியாவது சமாளித்துக் கொள்கிறேன்” என்று ஆர்.எம்,வீரப்பன் சொன்னதும் எம்.ஜி.ஆருக்கு மேலும் ஆறுதல். தன்னுடைய “இமேஜ்” எந்த விதத்திலும் பாதிக்கப்பட்டுவிடக்கூடாது  என்பதில் ஆர்.எம்.வீ.  இந்த அளவுக்கு தன் மீது கரிசனமாக இருக்கிறாரே என்று எம்.ஜி.ஆர். அப்படியே மனம் குளிர்ந்து போகிறார்.

“சோழியன் குடுமி சும்மா ஆடாது” என்பதை அவர் அப்போது அறிந்து வைத்திருக்கவில்லை போலும்.

ஆர்.எம்.வீ.யின் ஆலோசனை எம்.ஜி.சக்கரபாணியின் மனதிலும் சரியாகவே படுகிறது. இக்கட்டான இச்சூழ்நிலையில் கடன் பத்திரத்தில் கையெழுத்துப் போட்டு தன் அருமை தம்பி சிக்கலில் மாட்டிக்கொள்ளக்கூடாது என்பதில் அவரும் முன்ஜாக்கிரதையாக இருக்கிறார்.

இப்படிப்பட்ட ஒரு தருணத்தைத்தான் ஆர்.எம்.வீ. ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையை தனக்கு சாதகமாக ஆக்கிக்கொள்ள ஒரு திட்டத்தை வகுக்கிறார். அது எப்படிப்பட்ட திட்டம் என்பது சற்று நேரத்திற்குள் உங்களுக்குத் தெரிய வரும்

இதற்கிடையில், ஏ.வி.எம். நிறுவனத்திடம் பேச்சு வார்த்தை நடத்திய எ,ம்.கே.சீனிவாசன் எம்.ஜி.ஆரின் கையெழுத்து இருந்தால் மட்டுமே கடன் கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது என்பதை விளக்குகிறார். எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் தரப்பினருக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை.  படம் வெளியாவது தாமதமானால் பலவிதத்தில் பிரச்சினைகளை சமாளிக்க வேண்டிவருமே என்று எம்.ஜி.ஆர். கலங்குகிறார்.

‘நாடோடி மன்னன்’ திரைப்படத்தின் இலங்கைங்கான வெளியீட்டு உரிமையை “சினிமாஸ் லிமிடெட்” என்ற கம்பெனிக்கு வழங்கப்பட்டிருந்தது. அந்த ஒப்பந்தத்தைக் “Surity”யாக காண்பித்து அந்த நிறுவனத்திலிருந்து வரவிருக்கும் தொகையை அப்படியே ஏ.வி.எம் நிறுவனத்திடம் கொடுத்து விடுவது என்றும், அந்த கடனுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கும் வகையில் ஒப்பந்தத்தின் மூலப்பிரதியை அவர்களிடமே அடமானம் வைத்து விடுவது என்றும் முடிவாகிறது. இந்த திட்டத்தை ஆர்.எம்.வீரப்பன்தான் முன்மொழிகிறார். இந்தப் பிரச்சினையை சுலபமாக தீர்க்கும் வகையில் புத்திசாலித்தனமாக இப்படியொரு அற்புதமான ஆலோசனையை வழங்கிய அவரை எம்.ஜி.சகோதரரர்கள் இருவரும் வெகுவாக பாராட்டுகின்றனர்.

ஒப்பந்தத்தில் ஆர்.எம்.வீரப்பனும் எம்,.ஜி.சக்கரபாணியும் கையெழுத்துப் போடுவது என்றும் அதுதான் எம்.ஜி.ஆருக்கு பாதுகாப்பு என்றும் வீரப்பன் எம்.ஜி.ஆரை சம்மதிக்க வைக்கிறார். எம்.கே.சீனிவாசனும் இந்த முறையான திட்டத்திற்கு ஏ.வி.எம்.நிறுவனம் நிச்சயம் சம்மதம் கிடைத்துவிடும் என உறுதியளிக்கிறார்.

பணம் கிடைத்துவிடும் என்ற நம்பிக்கை வந்துவிடுகிறது. படச்சுருள் வாங்குவதற்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் உடனே எம்.ஜி.ஆர்.  ஆரம்பித்து விடுகிறார். பட வெளியீட்டுக்கான தேதியும் அறிவிக்கப்படுகிறது.

ஏ.வி.எம். நிறுவனத்திற்கு பணம் வாங்கச் சென்றபோது எதிர்பாராத வேறொரு சிக்கல் முளைக்கிறது. காரணம் எம்.ஜி.ஆர் பிக்சர்ஸ் சார்பில் இலங்கையின் “சினிமாஸ் லிமிடேட்” நிறுவனத்துடன் செய்துக்கொண்ட ஒப்பந்தத்தில் எம்.ஜி.ஆரின் கையெழுத்துதான் இடம் பெற்றிருந்தது. எனவே இந்த கடன் பத்திரத்திலும் எம்.ஜி.ஆர்.தான் கையெழுத்திட்டாக வேண்டும் என்று ஏ.வி.எம்.நிறுவனத்தினர் கறாராகச் சொல்லிவிடுகின்றனர்.

வேறுவழியின்றி எம்.ஜி.ஆரும் ஒப்பந்தத்தில் தானே கையெழுத்துப் போட தயார் என்ற மனநிலைக்கு வந்துவிடுகிறார். பெரும் எதிர்பார்ப்புகளோடு ரசிகர்கள் காத்திருக்கும் நாடோடி மன்னன் படத்தை உரிய காலத்தில் வெளியிட்டாக வேண்டுமே என்ன செய்வது?

ஊஹும். ஆர்.எம்வீ. தன் நிலைபாட்டில் உறுதியாக இருப்பதோடல்லாமல் மீண்டும் எம்.ஜி.ஆரை உரிமையுடன் தடுத்துவிடுகிறார். “பணம் திருப்பிக் கொடுப்பதில் ஏதாவது பிரச்சினை ஆகிவிட்டால் உங்களுடைய எதிர்காலமே பாழாகிவிடும். உங்களுக்கு ஏதாவதொன்று என்றால் அதை நான் கைகட்டி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டு இருக்க முடியாது. பிரச்சினையை நானே சமாளித்துக் கொள்கிறேன். கவலையை விடுங்கள். நீங்கள் ஒருபோதும் கையெழுத்து போட்டு சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்வதை நான் அனுமதிக்க மாட்டேன்” என்று ஆர்.எம்.வீ. கூறியதும் எம்.ஜி.ஆர். மனம் நெகிழ்ந்து போய் விடுகிறார். “இப்படி ஒரு விசுவாசியை அடைவதற்கு நாம் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்” என்று அவர் மனதிற்குள் நினைத்திருக்க வேண்டும்,

இப்பொழுதுதான் ஆர்.எம்.வீரப்பனின் கிரிமினல் மூளை வேலை செய்ய ஆரம்பிக்கிறது, சாணக்கியத்தனமாக ஒரு திட்டத்தை தீட்டுகிறார்.

“எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் என்றிருக்கும் கம்பேனியின் பெயரை உடனே ‘எம்.ஜி.ஆர் பிக்சர்ஸ் பிரைவேட் லிமிடெட்’ என்று பெயர் மாற்றுங்கள் மற்றதை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்” என்று எம்.ஜி.சக்கரபாணிக்கு ஆலோசனை வழங்குகிறார். பெரியவரிடம் கலந்தாலோசித்த பிறகு “இவ்விஷயத்தில் எது நல்லதோ அதன்படி செய்யுங்கள்” என்று கூறி முழு அதிகாரத்தையும் எம்.ஜி.ஆர். அவருக்கே அளித்து விடுகிறார்.

இந்த தருணத்தை எப்படி அவர் தனக்கு சாதகமாக ஆக்கிக் கொள்கிறார் என்பதைப் பாருங்கள். “எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் பிரைவேட் லிமிடேட்” என்ற புதிய நிறுவனத்தின் நிர்வாக இயக்குனராக தன் பெயரை இணைத்துக்கொண்டதோடு மற்றொரு இயக்குனராக எம்.ஜி.சக்ரபாணியின் பெயரை முறைப்படி பதிவு செய்துக் கொள்கிறார்.

“இலங்கையைச் சேர்ந்த  ‘சினிமாஸ் லிலிடேட்’ நிறுவனத்துடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டபோது எங்களது படக்கம்பெனியின் பெயர்  ‘எம்.ஜி.ஆர் பிக்சர்ஸ்’ என்றிருந்தது. அச்சமயத்தில் அதன் நிர்வாக இயக்குநராக எம்.ஜி.ஆர் இருந்தார். அதனால்தான்  ஒப்பந்தத்தில் அவர் கையெழுத்து இடம்பெற்றிருந்தது. இப்போது கம்பெனியின் பெயர்  “எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் பிரைவேட் லிமிடேட்” என்று மாற்றப்பட்டுவிட்டது. அதன் நிர்வாக இயக்குநராக நானும் இன்னொரு இயக்குநருமான சக்ரபாணியும் இருக்கிறோம் எனவே நாங்கள் இருவரும் கையெழுத்துப் போட்டாலே சட்டப்படி இந்த ஒப்பந்தம் செல்லுபடியாகும்” என்று ஏ.வி.எம்.நிறுவனத்தாரிடம் வாதிட்டு அதில் வெற்றியும் காண்கிறார்.. கம்பெனியின் பெயர்மாற்றம் தொடர்பான அத்தனை கோப்புகளையும் ஒப்படைக்கிறார். ஆர்.எம்.வீ. எடுத்து வைக்கும் வாதம் சட்டபூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளும் வகையில் இருக்கிறது. அவர்களால் மறுப்பேதும் சொல்ல முடியவில்லை

ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகி பணம் கைமாறியபின் ஏ.வி.எம். நிறுவனத்தின் அதிபர் ஏ.வி.மெய்யப்ப செட்டியார் சிரித்துக் கொண்டே சொல்கிறார்.  “கடன் பத்திரத்தில் எம்.ஜி.ஆரின் கையெழுத்தை எப்படியாவது வாங்கிவிடவேண்டும் என்று நாங்களும் எவ்வளவோ முயற்சித்தோம். கடைசியில் நீங்கள்தான்  ஜெயித்தீர்கள்” என்று ஆர்.எம்.வீ.யின் முதுகில் செல்லமாகத் தட்டி ‘சபாஷ்’ சொல்கிறார்.

இந்த சம்பவத்திற்குப் பிறகு எம்.ஜி.ஆர்.பிக்சர்ஸின் முழு அதிகாரமும் ஆர்.எம்.வீ.யின் கைக்கு வந்து விடுகிறது. “ஒண்ட வந்த பிடாரி ஊர்ப்பிடாரியை” ஓட்டியது போல் நாளடைவில் எம்.ஜி.சக்கரபாணியையும் நிர்வாகத்தில் தலையிடாதவண்ணம் ஒதுக்கி வைத்து விடுகிறார்.

இத்தனை சாணக்கியத்தனம் நிறைந்த ஆர்.எம்.வீரப்பனுக்கு ரவீந்தரை பெட்டிப் பாம்பாக ஆக்கி, அடக்கி ஆளத் தெரியாதா என்ன? ரவீந்தரை இவர் மட்டம் தட்டி வைத்திருக்கின்ற விஷயம் எம்.ஜி.ஆருக்கு தெரியாமல் இல்லை. நிர்வாகம் அனைத்தும் ஆர்.எம்.வீயின் கைகளில் இருந்ததால் அவர் பேச்சை கேட்க வேண்டிய சூழ்நிலை அவருக்கு.

அரசியல் தகிடுதத்தம்

எம்.ஜி.ஆர். - கருணாநிதி

2010-ஆம் ஆண்டு ஆர்.எம்.வீரப்பன் மகளின் திருமண நிகழ்ச்சியில் கலந்துக்கொண்ட கருணாநிதி மேடையில் சொன்ன செய்தி நமக்கு ஆச்சரியத்தைத் தருகிறது.

“மறைந்தும் மறையாத என் ஆருயிர் நண்பர் எம்.ஜி.ஆரின் அணுக்கத் தொண்டர்களில் ஒருவராக விளங்கியவர் ஆர்.எம்.வீ. 1945-ல் பெரியாரின் குடியரசு பத்திரிகையில் துணை ஆசிரியராக பணியாற்றச் சென்ற காலந்தொட்டு எனக்கும் ஆர்.எம்.வீ.க்கும் நட்பு தொடர்கின்றது. அவர் என்னை எதிர்ப்பதாக காட்டிக் கொண்ட காலத்திலேயும் என்னிடத்தில் கள்ளக் காதல் கொண்டவர். தி.மு.க.வுக்கும் அ.தி.மு.க.வுக்கும் இடையில் சில பிரச்சினைகள் தோன்றும் போதெல்லாம் ஆர்.எம்.வீ.யிடமிருந்து எனக்கு ரகசிய கடிதம் வரும்”

எம்.ஜி.ஆருக்கு விசுவாசியாக வேஷம் போட்டுக் கொண்டிருந்த ஆர்.எம்.வீ. அதேசமயத்தில் அவருடைய அரசியல் எதிரியாக விளங்கிய எதிரணி தலைவரிடத்திலும் எப்படி விசுவாசமாக இருந்தார் என்பதை அறிந்து வியந்து போகிறோம். “கள்ளக்காதல்” என்று சரியான சொற்பதத்தை பயன்படுத்தியிருக்கும் கலைஞரின் மொழித்திறமையையும் நாம் போற்றுகிறோம்.

எம்.ஜி.ஆர்  - வீரப்பன்

எம்.ஜி.ஆரின் நம்பிக்கைக்கு பாத்திரமாக விளங்கிய மற்றொரு விசுவாசியான ரவீந்தரிடம் இப்படியொரு இரட்டை வேடத்தை நம்மால் காண இயலாது. உள்ளொன்று வைத்து புறமொன்று பேசி கபட நாடகம் ஆடித்திரியும் மனிதர்களுக்குத்தான் யோகம் போலும். இது எம்.ஜி.ஆருக்கு செய்யப்பட்ட பச்சைத் துரோகம் என்றே நான் நினைக்கிறேன்.

1981-ஆம் ஆண்டு  திருச்செந்தூர் கோயில் விடுதியில் கோவில் அதிகாரி சுப்பிரமணியப்பிள்ளை மர்மமான முறையில் இறந்துக் கிடந்தார்.

அப்போது ஆர்.எம்.வீரப்பன்  அற நிலைய துறை அமைச்சராக பதவி வகித்தார். கோவில் அதிகாரி பணத்தை திருடி மாட்டிக் கொண்டதாகவும், அதனால் அவர் அவமானம் தாங்க முடியாமல் தற்கொலை செய்துக் கொண்டார் எனவும்  ஆர்.எம்.வீ. அறிவித்தார்.

அப்போது திமுக தரப்பில் விடுத்த அறிக்கை எல்லோருக்கும் ஞாபகமிருக்கும். உண்டியலில் இருந்த வைர வேலைத் திருடிக் கொண்டது வீரப்பன்தான் என்றும் அதைத் தட்டிக் கேட்ட நேர்மையான அதிகாரி சுப்பிரமணியப்பிள்ளை கொலை செய்யப்பட்டதாகவும் பகிரங்கமாக கருணாநிதி குற்றம் சாட்டினார். இதை மக்கள் அவ்வளவு சீக்கிரத்தில் மறந்திருக்க மாட்டார்கள்.

அதுமட்டுமல்ல, ஆர்.எம்.வீக்கு எதிராக போர்கொடி தூக்கி, நீதி கேட்டு நெடும் பயணமாக மதுரையிலிருந்து திருச்செந்தூருக்கு 150 கிலோ மீட்டர் நடந்து சென்று மக்களிடம் நியாயம் கேட்டதும் நம்ம கருணாநிதிதான்.

இப்பொழுது ஆர்.எம்.வீ.யின் நட்பைப் பாராட்டி கருணாநிதி நற்சான்றிதழ் வழங்குவது நகைப்பிற்கிடமாகத் திகழ்கிறது. கள்ளக்காதல் நற்குணமெல்லாம் பார்க்காது போலும்.

பகுத்தறிவாதியாக, பெரியாரின் சீடராகத் திகழ்ந்த சுயமரியாதைச் சீலர் ஆர்.எம்.வீ “ஆழ்வார்கள் ஆய்வு மைய”த்தின் தலைவராக பதவி வகித்தார். எந்த இராமனை கடுமையாக விமர்சித்து “கம்ப ரசம்” எழுதினாரோ அந்த அண்ணாவின் அன்புத் தம்பி என்று தன்னை பிரகடனப்படுத்திக் கொண்ட ஆர்.எம்.வீ.தான் பிற்காலத்தில் நாகூர் மு.மு.இஸ்மாயிலுக்குப் பிறகு கம்பன் கழகத் தலைவராக பதவியில் அமர்ந்தார் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.  கருணையே வடிவான (?) அவரை இப்பொழுது எல்லோரும்  “அருளானந்தர்” என்றுதான் அழைக்கிறார்கள். நாளை சுவாமி அருளானந்தாவாகக் கூட அழைக்கப்படலாம்.

1984-ஆம் ஆண்டு எம்.ஜி.ஆர். நோய்வாய்ப்பட்டு அமெரிக்காவில் ப்ரூக்ளின் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறுகையில், கட்சிக்காரர்களைத் ஒன்று திரட்டி தனக்கென்று ஒரு கோஷ்டியை வளர்த்துக் கொண்டு தந்திரமாக தமிழ்நாட்டின் நிர்வாகத்தையே கையில் எடுத்துக்கொண்ட ‘ராஜகுரு’தான் இந்த ஆர்.எம்.வீ.

1981-ஆம் ஆண்டு மதுரையில் நடந்த ஐந்தாம் உலகத்தமிழ் மாநாட்டின்போது  “காவிரி தந்த கலைசெல்வி” என்னும் நாட்டிய நாடகத்தில் நடிக்க சினிமாவிலிருந்து ஒதுங்கியிருந்த ஜெயலலிதாவை அழைத்து வந்து அவருடைய அரசியல் பிரவேசத்திற்கு வித்திட்டவர் அப்போது செய்தி விளம்பரத்துறை அமைச்சராக இருந்த ஆர்.எம்.வீரப்பன்தான். வேலியில் போன ஓணானை எடுத்து வேட்டியில் விட்டுக் கொண்ட கதைதான் என் ஞாபகத்திற்கு வந்தது.

அதேசமயம் எம்.ஜி.ஆர், அமெரிக்காவில் சிகிச்சை முடிந்து திரும்பி வருகையில், அப்போது உளவுத்துறை ஐ.ஜி.யாக இருந்த, மோகன்தாசிடம் சொல்லி, ஜெயலலிதா, எம்.ஜி.ஆரை பார்க்கக் கூடாத வண்ணம் அவரை விமான நிலையத்திலிருந்தே திருப்பி அனுப்ப ஏற்பாடு செய்ததும் ஆர்.எம்.வீரப்பன்தான்.

1996-ஆம் ஆண்டு “பாட்சா படத்தின் வெள்ளி விழாவின்போது தமிழ்நாட்டில் வெடிகுண்டு கலாச்சாரம் வளர்ந்துவிட்டது என்று ரஜினி பேசியதை மறுப்பேதும் கூறாமல் ரசித்துக் கொண்டிருந்தார் என்பதற்காக அப்போது முதலமைச்சராக இருந்த ஜெயலலிதாவால் பதவி பறிக்கப்பட்ட சம்பவத்தையும் நம்மால் மறக்க இயலாது.

ஆர்.எம்.வீ.யைப் பொறுத்தவரை அவர் யாருக்கு விசுவாசமாக இருந்தார் அல்லது கொள்கைப் பிடிப்போடு இருந்தார் என்று யாரும் கூறிட முடியாது. ‘பெரியாரின் பாசறையிலிருந்து வந்தவன் நான்’, ‘அண்ணாவின் அன்புத்தம்பி நான்’ என்று பறைசாற்றிக் கொண்ட அவர் எப்படியெல்லாம் சூழ்நிலைக்கு ஏற்றவாறு தன்னை மாற்றிக்கொண்டார் என்பதை நாடறியும்.

ஆர்.எம்.வீ.யின் திருவிளையாடல்  ரவீந்தரின் வாழ்க்கையில் எப்படியெல்லாம் இடையூறாகத் திகழ்ந்தது என்பதை பின்னர் பார்ப்போம்.

– அப்துல் கையூம்

தொடரும்

 

Tags: , ,